13 λόγοι για να λατρέψεις τo Nομό Τρικάλων

1. Στα Τρίκαλα θα εκφράσεις τη ρομαντική σου πλευρά με μία βόλτα δίπλα στον ποταμό Ληθαίο, ο οποίος διασχίζει την πόλη. Οποιαδήποτε ώρα είναι ιδανική γι’ αυτή τη βόλτα. Είτε είναι ένα ηλιόλουστο απόγευμα είτε ένα ζεστό βραδάκι του καλοκαιριού.

(Ρομαντζάδα στο Ληθαίο via: eviialex)

2. Στα «Στα Τρίκαλα στα δυο στενά», θα περιπλανηθείς στα σοκάκια της παλιάς πόλης. Στο “Βαρούσι” θα δεις και θα απολαύσεις νεοκλασικά γουστόζικα πανέμορφα σπίτια αλλά και πλακόστρωτα δρομάκια. Είναι τόσα πολλά που ακόμα και οι Τρικαλινοί πολλές φορές “χάνονται” σ’ αυτά.

3. Θα έχεις την ευκαιρία να θαυμάσεις τα αξιοθέατα της πόλης όπως το Φρούριο με το ρολόι, το Κουρσούμ Τζαμί, το Μύλο του Ματσόπουλου,την κεντρική γέφυρα που κατασκευάστηκε το 1866 και το Ασκληπειίο.

4. Στη γενέτειρα του Τσιτσάνη, βρίσκονται τα Μανάβικα, ένας δρόμος γεμάτος ταβερνάκια, μυρωδιές και παραδοσιακές γεύσεις. Εκεί θα ζήσεις την δεκαετία του ‘50 με ρεμπέτικη μουσική και φυσικά  εξαιρετικό ντόπιο τσίπουρο. Lovelovetip: το ντόπιο κεμπάπ, τα τρικαλινά λουκάνικα, οι παραδοσιακές χωριάτικες πίτες και τα τρικαλινά τυριά θα σε κάνουν να ερωτευτείς αυτή την πόλη ξανά και ξανά!

(εντυπωσιακή τοιχογραφία στα Μανάβικα via: tzeni_pap)

5. Στα Τρίκαλα θα περπατήσεις στην οδό Ασκληπιού, τον κεντρικότερο πεζόδρομο της πόλης, ένα δρόμο με πολλές καφετέριες και ακόμη περισσότερο κόσμο. H «περαντζάδα» της Ασκληπιού «αποπνέει» έναν κοσμοπολίτικο αέρα!

6. Ένας περίπατος χαλάρωσης μέχρι το λόφο του προφήτη Ηλία για να απολαύσεις τη θέα θα γεμίσει τις μπαταρίες σου και την καρδιά σου!

7. Με την εκδρομή σου στα Τρίκαλα επιβάλλεται να ζήσεις την μοναδική εμπειρία της εξόρμησης σταμοναστήρια και στους βράχους των Μετεώρων στην Καλαμπάκα. Με τη θέα τους και μόνο, αυτό που θα νιώσεις είναι δέος. Δεν έχεις παρά να εξερευνήσεις και να ανακαλύψεις τις ομορφιές και τα μυστικά της Καλαμπάκας και των Μετεώρων.

(Καλαμπάκα και Μετέωρα…μοναδική σχέση)

8. Είναι χειμώνας; Θέλεις να κάνεις τις διακοπές σου σε σαλέ με χιόνι, ζεστή σοκολάτα και χειμερινά σπορ, αλλά τα οικονομικά σου δεν φτάνουν για ένα τριήμερο στην Ελβετία; Τα Τρίκαλα σου προσφέρουν τις ιδανικές επιλογές! Και δεν είναι άλλες από τα χωριά Περτούλι-Ελάτη. Ορεινά γραφικά χωριά βγαλμένα από παραμύθι με πέτρινα παραδοσιακά σπίτια και ζεστούς ανθρώπους, τα οποία θα σε μαγέψουν και θα σου εντείνουν το δίλημμα “καλοκαίρι ή χειμώνας”;

9. Στα Τρίκαλα θα επισκεφτείς το ιστορικό μουσείο “Βασίλης Τσιτσάνης”, στο οποίο θα σε οδηγήσει ο γνωστός πια “δρόμος με τις ομπρέλες” ή αλλιώς “umbrella street”. Συγκεκριμένα, μόλις φτάσεις στην οδό Απόλλωνος- εκεί βρίσκονται οι ομπρέλες- θα φωτογραφηθείς μ’ αυτές και έπειτα κάποιες… νότες θα σε οδηγήσουν στο μουσείο. Συναρπαστικό;

(umbrella street via: tzeni_pap)

10. Ποια Βενετία και ποιες γόνδολες; Στα Τρίκαλα από το 2016 έχουν τοποθετηθεί στο ποτάμι βάρκεςγια μια ευχάριστη διαδρομή κάτω από τις κεντρικές γέφυρες της πόλης. Ετοιμάσου να ζήσεις και συ αυτή την μοναδική εμπειρία.

11. Τα όμορφα ορεινά και πεδινά χωριά του νομού σε περιμένουν να τα εξερευνήσεις! Κάποια από αυτά είναι τα χωριά του Ασπροποτάμου, η Καστανιά, η Πύλη (με την τοξωτή γέφυρα), το Γαρδίκι, το Καστράκι και η Διάβα Καλαμπάκας!

12. Τα Τρίκαλα είναι η πόλη των ποδηλάτων. Από πολλά σημεία της πόλης μπορείς να νοικιάσεις ποδήλατα για να απολαύσεις τη βόλτα σου ακολουθώντας πάντα τους ποδηλατόδρομους! Και αν είσαι πεζός….διάβαινε! Σε αυτή την πόλη όλα τα αυτοκίνητα θα σου δώσουν προτεραιότητα στις διαβάσεις των δρόμων!

13. Το καλύτερο το αφήσαμε για το τέλος. Τα Χριστούγεννα,τα Τρίκαλα μεταμορφώνονται σε ένα όνειρο. Η πόλη ολόλαμπρη και στολισμένη παίζει παντού χαρμόσυνα χριστουγεννιάτικα τραγούδια, ο κόσμος βγαίνει, κάνει βόλτες, γελάει, διασκεδάζει και το μέρος συνάντησης όλων είναι ο «Μύλος των Ξωτικών». Το μεγαλύτερο και ομορφότερο χριστουγεννιάτικο πάρκο για μικρούς και μεγάλους βρίσκεται στα Τρίκαλα. Εκεί θα συναντήσεις τον Άγιο Βασίλη στο σπίτι του, τα ξωτικά και τους ταράνδους του, θα παίξεις θα διασκεδάσεις και θα νιώσεις το πνεύμα των Χριστουγέννων βαθιά μες στην ψυχή σου.

Πηγή: lovelovegreece.com

Στα Μετέωρα των πεζοπόρων

Γράφει η

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΛΑΒΑΝΟΥ

•  

Η Μονή Βαρλαάμ (κέντρο) είναι μία από τις έξι επισκέψιμες μονές των Μετεώρων. (Φωτογραφία: ΝΙΚΟΣ ΚΟΚΚΑΣ)

Ανακαλύπτουμε το δεύτερο μεγαλύτερο μοναστηριακό σύμπλεγμα της Ελλάδας μέσα από περιπατητικές διαδρομές και άγνωστα μονοπάτια.
Η μοναχή στην είσοδο είναι ντυμένη από πάνω μέχρι κάτω στα μαύρα, μας ζητά όμως να ντυθούμε πολύχρωμα, υποδεικνύοντας το καλάθι στη γωνία με τις ανακατεμένες εμπριμέ φούστες. Για να προχωρήσουμε, πρέπει η καθεμιά μας να φορέσει μία.
Παρά τη σύντομη μουρμουριστή γκρίνια που ακούγεται από ορισμένες συνοδοιπόρους, βάζουμε τις μακριές φούστες –κόκκινες, μπλε, ακόμα και πουά– πάνω από τα παντελόνια και μπαίνουμε στη Μονή Ρουσάνου. Πρώην ανδρική και μετέπειτα γυναικεία, η τριώροφη Μονή Ρουσάνου (που πήρε τη μορφή που έχει σήμερα κατά τον 16ο αιώνα και φημίζεται για μια εντυπωσιακή παράσταση της Δευτέρας Παρουσίας στον νάρθηκα) είναι ένα από τα ανοιχτά και επισκέψιμα μοναστήρια των Μετεώρων.
Με τους τεράστιους βράχους από ψαμμίτη και τις υπεραιωνόβιες μονές και σκήτες, τα Μετέωρα (που ανήκουν στη λίστα με τα μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO) αποτελούν ένα από τα βασικότερα τουριστικά αξιοθέατα, όχι μόνο της Θεσσαλίας, αλλά και ολόκληρης της Ελλάδας. Πλήθη τουριστών καταφθάνουν για να θαυμάσουν το πανέμορφο –και σίγουρα ιδιαίτερο– τοπίο. Αμέτρητα είναι τα ζευγάρια Ασιατών που τριγυρίζουν στις αυλές των μονών εντυπωσιασμένα, ίσως και ελαφρώς ζαλισμένα, από την ομορφιά του τοπίου, ή τα γκρουπ από τα Βαλκάνια με τις μεσήλικες Σλάβες με τα χρωματιστά μαντίλια στο κεφάλι, που έρχονται εδώ για θρησκευτικό τουρισμό.
Ιστορικά, οι πρώτοι μοναχοί θεωρείται ότι έκαναν την εμφάνισή τους στα Μετέωρα τον 11ο αιώνα, ενώ στην πορεία του χρόνου ο σποραδικός μοναχισμός αντικαταστάθηκε από τον οργανωμένο. Από τα 24 μοναστήρια που δημιουργήθηκαν, σήμερα τα περισσότερα είναι ερειπωμένα – επισκέψιμα είναι μόλις έξι, οι Μονές Ρουσάνου, Αγίου Στεφάνου, Μεταμορφώσεως του Σωτήρος (Μεγάλο Μετέωρο), Αγίας Τριάδας, Αγίου Νικολάου του Αναπαυσά και Βαρλαάμ.
Το επιβλητικότερο από όλα σε μέγεθος είναι το Μεγάλο Μετέωρο, στο δυτικό τμήμα των Μετεώρων, που ορθώνεται σε ύψος 613 μ. από την επιφάνεια της θάλασσας. Ιδρυτής του ήταν ο Αθανάσιος ο Μετεωρίτης, ο οποίος θεμελίωσε τη μονή στα μέσα του 14ου αιώνα, ενώ δεύτερος κτήτορας θεωρείται ο μοναχός Ιωάσαφ. Πρόκειται για τον πρώην βασιλιά Ιωάννη Ούρεση Παλαιολόγο (απ’ την πλευρά της μητέρας του είχε συγγένεια με τη βυζαντινή αυτοκρατορική οικογένεια των Παλαιολόγων), που κατέφυγε στο Μεγάλο Μετέωρο σε ηλικία περίπου 22 ετών. Η κάρα του φυλάσσεται στη μονή.  
Είναι πράγματι εντυπωσιακό, αρκετά μαξιμαλιστικό από αρχιτεκτονικής άποψης και σίγουρα πολύ διαφορετικό από τη Μονή Ρουσάνου, που είναι πιο μικρή και μαζεμένη. Παρ’ όλα αυτά, το Μεγάλο Μετέωρο διαθέτει μερικούς πολύ ενδιαφέροντες εκθεσιακούς χώρους, όπως είναι το μουσείο χειρογράφων (όπου εκτίθενται από μεσαιωνικό τετραβάγγελο σε περγαμηνή μέχρι παλαίτυπο από τη Βασιλεία με τα Aπαντα του Πλάτωνα) ή μια έκθεση με διάφορα παράξενα κειμήλια, όπως είναι ένας δρακοσουγιάς και ένα μεδουλάρι, δηλαδή ένα εξάρτημα όπου έβαζαν μέσα μείγμα μυελού των οστών (!) και λίπος και το χρησιμοποιούσαν για να γυαλίζουν και να καθαρίζουν τα όπλα. Το ωραιότερο, πάντως, στο Μεγάλο Μετέωρο είναι ένα δωματιάκι με ένα μικρό άνοιγμα, από το οποίο, αν βάλεις το κεφάλι μέσα, διακρίνονται ράφια γεμάτα κρανία μοναχών. «Συμβολίζουν το πνεύμα των νεκρών καλόγερων», μας λέει ο οδηγός της εκδρομής μας και η εξήγησή του κάνει το θέαμα, εκτός από ανατριχιαστικό και καθηλωτικό, πιο κατανοητό.


Περίπατος με θέα


 
Για μένα αυτή ήταν η πρώτη επίσκεψη στα Μετέωρα, κάτι που σημαίνει ότι όλα ήταν καινούργια και ενδιαφέροντα. Το συγκεκριμένο ταξίδι, όμως, είχε ακόμη μία ιδιαιτερότητα, που το έκανε πιο ξεχωριστό: γνωρίσαμε –σε μεγάλο βαθμό– τα Μετέωρα πεζοπορώντας, προσεγγίσαμε δηλαδή αρκετές μονές μέσα από τα μονοπάτια.

Δύο πράγματα είναι καλό να έχει κανείς στο μυαλό του σχετικά με την πεζοπορία στα Μετέωρα, για να ξέρει τι δεν πρέπει να φοβάται και τι αξίζει να προσμένει. Το πρώτο είναι ότι υπάρχουν διαδρομές σύντομες, εύκολες, για τις οποίες το μόνο που χρειάζεται είναι να είναι κάποιος διατεθειμένος να περπατήσει. Το δεύτερο είναι ότι το να πεζοπορεί κανείς μέσα στο «πέτρινο δάσος», να ακροπατά σαν μυρμήγκι κάτω από τεράστιους βράχους, να έχει την ευκαιρία να παρατηρήσει από απόσταση (άρα να έχει πιο ολοκληρωμένη εικόνα) τις μονές και τις εγκαταλελειμμένες σκήτες είναι το λιγότερο «...υπερθέαμα», όπως εύστοχα παρατηρούν οι δύο συνοδοιπόροι που βαδίζουν μπροστά μου.
Φανταστική είναι η διαδρομή που ξεκινάει από το Καστράκι και καταλήγει στις Φυλακές Καλογέρων, γιατί πλην των άλλων είναι απολαυστικό να περπατάμε με τα ορειβατικά παπούτσια πάνω στα πεσμένα φύλλα, που σπάνε σαν τραγανά πατατάκια σε κάθε μας βήμα. Ομορφη είναι και η πεζοπορία που περνάει απέναντι από το μοναστηράκι του Αγίου Νικολάου Μπάντοβα ή Κοφινά, το οποίο –κατά πάσα πιθανότητα– χρονολογείται στα μέσα του 14ου αιώνα και βρίσκεται σε χαράδρα ανάμεσα στην Καλαμπάκα και το Καστράκι, σε υψόμετρο 370 μ. Βλέποντας τη Μονή του Μπάντοβα από μακριά, μου κάνει εντύπωση ότι είναι τόσο ενσωματωμένη στον βράχο, που περισσότερο μοιάζει με μπάλωμα παρά με κατασκευή. Κοιτώντας το μικρό κτίσμα, κομμένο και ραμμένο πάνω στην πέτρα, καταλαβαίνω ότι μία από τις ιδιαιτερότητες των Μετεώρων είναι ότι οι μονές και οι βράχοι δεν διαφοροποιούνται, είναι ένα αδιαίρετο σύνολο.  
Στη διαδρομή για τον Αγιο Νικόλαο Μπάντοβα περνάμε κάτω από τις αξιοπρόσεκτες, αν και παραδομένες στη φθορά του χρόνου, σκήτες του Αγίου Γρηγορίου, τις οποίες ούτε καν ο οδηγός μας δεν έχει δει από μέσα. «Ψάξτε τα sites των αναρριχητών να δείτε φωτογραφίες, αυτοί ξέρουν πώς είναι εκεί επάνω». Αναρριχητής ή σκληραγωγημένος ασκητής πρέπει να είσαι για να σκαρφαλώσεις σαν κατσίκι σε τόσο δυσπρόσιτα μέρη...

Μια μέρα στο μουσείο


Παλιότερα, ο παραδοσιακός τρόπος για να προσεγγίσει κανείς ένα μοναστήρι ήταν είτε με ανεμόσκαλα είτε με βριζόνι: ο μεταφερόμενος έμπαινε σε ένα δίχτυ (ή κλουβί), σαν ακροβάτης τσίρκου, και τον ανέβαζαν πάνω τραβώντας τον με το σχοινί.
Την εικόνα αποτύπωσε πριν από πολλά χρόνια σε ολιγόλεπτο βίντεο ένας ξένος περιηγητής, κινηματογραφώντας έναν άντρα που, αφού πρώτα χαιρέτισε χαρούμενος την κάμερα, άρχισε να ανεβαίνει, με το δίχτυ να παλαντζάρει δεξιά κι αριστερά σαν εκκρεμές... Το συγκεκριμένο φιλμάκι είναι ασπρόμαυρο και γυρίστηκε τη δεκαετία του 1920. Από τον 17ο αιώνα πλήθος ξένων περιηγητών, αρχαιολόγων και γεωλόγων συνέρρεαν στην περιοχή για να επισκεφτούν το δεύτερο σημαντικότερο, μετά το Αγιον Ορος, μοναστικό συγκρότημα του ελλαδικού χώρου, το οποίο χτίστηκε πάνω σε ένα εντυπωσιακό σύμπλεγμα από βράχους που σχηματίστηκε πριν από εκατομμύρια χρόνια. Το διεθνές ενδιαφέρον αντικατοπτρίζεται και σε δημοσιεύματα του ξένου Τύπου της εποχής, όπως το αγγλόφωνο περιοδικό Travel. Στο τεύχος Νοεμβρίου 1916, ανάμεσα σε μια πλούσια ταξιδιωτική θεματολογία («The Sights and Sounds of Bangkok», «Hawaii, a new Winter Resort»), έχει για εξώφυλλο τους επιβλητικούς βράχους των Μετεώρων, μπροστά από τους οποίους ανηφορίζουν στωικά δύο καβαλάρηδες πάνω στ’ άλογά τους.
Τόσο το βίντεο όσο και τα παλιά περιοδικά θα τα αναζητήσετε στο Μουσείο Ελληνικής Παιδείας, στην Καλαμπάκα. Το μουσείο, εκτός από εκθέματα σχετικά με τα Μετέωρα, διαθέτει και μια καλοστημένη συλλογή για την ελληνική εκπαίδευση, που περιλαμβάνει διάφορων ειδών σχολικά αντικείμενα, τίτλους σπουδών, πηλήκια, ποδιές, παιχνίδια, τους Μύθους του Αισώπου σε αυθεντικές εκδόσεις από το 1600 έως το 1850, αλλά και βιβλία από τα ελληνικά σχολεία που λειτουργούσαν εκτός ελλαδικού χώρου (σε Κωνσταντινούπολη, Σμύρνη, Αλεξάνδρεια, Κύπρο, Αμερική και χώρες του πρώην σοσιαλιστικού μπλοκ).  
Το Μουσείο Ελληνικής Παιδείας είναι το ένα από τα δύο εξαιρετικά μουσεία που επισκεπτόμαστε στην Καλαμπάκα. Το άλλο είναι το (διπλής θεματολογίας) Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Μετεώρων και Μουσείο Μανιταριών, που επίσης εκπλήσσει με την καλοστημένη έκθεση και τους σύγχρονους χώρους του. Ακόμα κι εμένα, που δεν με ενθουσιάζει η ιδέα των ταριχευμένων ζώων (παρότι δεν αποτελούν προϊόν κυνηγιού, όπως μας ενημερώνουν), με εντυπωσιάζει η Κιτρινοσουσουράδα, η λευκή Χιονογλαύκα με τα κίτρινα μάτια και ο Ασπροπάρης, που τρέφεται με νεκρά ζώα, χελώνες και σκουπίδια. Η έκθεση με τα μανιτάρια είναι πανέμορφη. Περιλαμβάνει μανιτάρια-γλυπτά, αντίγραφα των πραγματικών, όπως εδώδιμο Βωλίτη, τοξικό Καλοβωλίτη, Αμανίτη μυγοκτόνο και Φαλλό αναίσχυντο, ένα μανιτάρι σε σχήμα φαλλού, φαρμακευτικό και βρώσιμο.  
Λίγο πριν το τέλος του ταξιδιού, μαθαίνω ότι πολύ σύντομα θα ανοίξουν δύο ακόμα μουσεία στην περιοχή Καλαμπάκας-Καστρακίου, στους δύο οικισμούς δηλαδή που βρίσκονται κάτω από το «πέτρινο δάσος» των Μετεώρων. Το μουσείο στο Καστράκι θα είναι γεωλογικού ενδιαφέροντος και αυτό στην Καλαμπάκα θα απεικονίζει ψηφιακά τα Μετέωρα σαν μικρό πλανητάριο.
Παράλληλα, πρόσφατα το υπουργείο Εσωτερικών ενέκρινε το αίτημα αλλαγής της ονομασίας του δήμου από «Καλαμπάκας» σε «Μετεώρων». Ο λόγος της μετονομασίας ήταν η αναγνωρισιμότητα της μοναστηριακής πολιτείας στα πέρατα του κόσμου, η οποία εύλογα δημιουργεί προσδοκίες για μεγαλύτερη τουριστική προβολή της περιοχής. Κακά τα ψέματα όμως, έτσι εξαλείφεται και ένα γλωσσικό εμπόδιο (το «Μετέωρα» είναι πιο εύηχο και πιο εύκολο) για τους αμέτρητους Κινέζους, Κορεάτες, Ιάπωνες και γενικότερα για όλες τις φυλές της Γης που συρρέουν στα Μετέωρα για να αποτίσουν φόρο τιμής στη μεγαλειότητά τους.


Επτά πεζοπορικές διαδρομές για πρωτάρηδες



Η περιοχή των Μετεώρων προσφέρεται για περπάτημα. Ο ανιχνευτής μονοπατιών Κώστας Ζαρόκωστας μας προτείνει μια σειρά από βατές διαδρομές χαμηλής δυσκολίας, κατάλληλες για ανθρώπους που δεν έχουν ιδιαίτερη εμπειρία. Επειδή δεν είναι σηματοδοτημένες, πρέπει να έχετε μαζί σας χάρτη και GPS ή ακόμα καλύτερα να πάτε με οδηγό. Οσοι δεν είστε εξοικειωμένοι με την πεζοπορία σε κάποια σημεία θα κουραστείτε. Ομως αν είστε κατάλληλα εξοπλισμένοι (παπούτσια, μπατόν, άνετα ρούχα, νερό), δεν υπάρχει περίπτωση να μην αποζημιωθείτε από τον αναζωογονητικό περίπατο στο δάσος.

1. Χωριό Καστράκι–δεξιά ασφαλτόδρομος–300 μ. χωματόδρομος–Μονή Αγίου Νικολάου Μπάντοβα–Μονή Αγίου Αντωνίου–Σκήτες Αγίου Γρηγορίου– μονοπάτι 20 λεπτά–επάνω συνοικία Καστρακίου–διάσχιση του χωριού Καστράκι–Αγιος Γεώργιος Μαντηλάς–πάρκινγκ Αγίου Νικολάου Αναπαυσά.
Βαθμός δυσκολίας: Α (αρχάριοι). Διάρκεια: 1 ώρα και 10 λεπτά.
2. Κάτω πάρκινγκ Μονής Ρουσάνου–Μονή Ρουσάνου–επάνω πάρκινγκ Μονής Ρουσάνου–Ψαρόπετρα (σκαλιά, φαρδύ μονοπάτι, ασφαλτόδρομος).
Βαθμός δυσκολίας: Α. Διάρκεια: 30 λεπτά.
3. Πλατεία Καστρακίου–Φυλακές Μοναχών–Πάρκινγκ Μονής Αγίου Νικολάου Αναπαυσά.
Βαθμός δυσκολίας: Α-Β. Διάρκεια: 1 ώρα.
4. Πάρκινγκ Αγίου Νικολάου Αναπαυσά–Μονή Βαρλαάμ–Μεγάλο Μετέωρο (μονοπάτι σε δάσος).
Βαθμός δυσκολίας: Α. Διάρκεια: 45 λεπτά.
5. Μεγάλο Μετέωρο–Μονή Υπαπαντής–Μεγάλο Μετέωρο.
Βαθμός δυσκολίας: Α-Β. Διάρκεια: 1 ώρα και 10 λεπτά.
6. Διαδρομή: Αγία Τριάδα–Καλαμπάκα (λιθόστρωτο).
Βαθμός δυσκολίας: Α. Διάρκεια: Μία ώρα.
7. Διαδρομή: Καστράκι–Αδράχτι–Καστράκι (φαρδιά σκαλιά, μονοπάτι).
Βαθμός δυσκολίας: Α-Β. Διάρκεια: 1 ώρα και 10 λεπτά.

Μετάβαση


Η Αθήνα απέχει από την Καλαμπάκα 352 χλμ. Το ταξίδι με το αυτοκίνητο διαρκεί 5½ ώρες, ενώ το κόστος βενζίνης και διοδίων υπολογίζεται γύρω στα 60 ευρώ η απλή μετάβαση.
Διαμονή
•Dellas Boutique Hotel (Καστράκι, τηλ. 24320-78260, http://dellasboutiquehotel.com). Κατάλυμα πέντε αστέρων με διαφορετικούς τύπους δωματίων (δίκλινο, οικογενειακό κ.ά.) και προνομιακή θέα στα Μετέωρα. Διαθέτει, επίσης, κοινόχρηστο μπαρ με τζάκι. Είναι ανοιχτό την περίοδο των Χριστουγέννων, αλλά μετά κλείνει μέχρι τις αρχές της άνοιξης. Από 70 ευρώ το δίκλινο.
•Ξενοδοχείο Αμαλία (Καλαμπάκα, τηλ. 24320-72216, www.amaliahotelkalambaka.gr). Χτισμένο παραδοσιακά μέσα σε 50 στρέμματα καταπράσινων κήπων, διαθέτει πισίνα, συνεδριακό κέντρο, καφέ, piano bar. Δωμάτια δίκλινα, τρίκλινα και σουίτες. Από 80 ευρώ το δίκλινο.
•Hotel Famissi (Καλαμπάκα, τηλ. 24320-24117, www.famissihotel.com). Σε καλό και αρκετά κεντρικό σημείο της Καλαμπάκας, το τριών αστέρων Hotel Famissi έχει διάφορων ειδών δωμάτια με ωραία θέα στους μετεωρίτικους βράχους. Από 50 ευρώ το δίκλινο.
•Πύργος Αδράχτι (Καστράκι, τηλ. 24320-22275, www.hotel-adrachti.gr). Οικογενειακό ξενοδοχείο τριών αστέρων και δέκα δωματίων, με θέα στα Μετέωρα αλλά και σε δάσος με πεύκα, πλατάνια, καρυδιές και αμυγδαλιές. Ανοιχτό από Απρίλιο. Από 60 ευρώ το δίκλινο.

Για κρατήσεις που αφορούν τη διαμονή σας επισκεφθείτε τo: www.booking.com

Φαγητό – Γλυκό
Στις ταβέρνες και στα εστιατόρια της ευρύτερης περιοχής των Μετεώρων σερβίρονται πολλά κρεατικά, καλή φέτα, πίτες και ωραίο τσίπουρο σε ποτήρι (όχι σε καραφάκι). •Αρχονταρίκι (Καλαμπάκα, τηλ. 24320-22449). Στην κεντρική πλατεία της Καλαμπάκας. Καλά μαγειρευτά, γευστική φασολάδα και νόστιμο χοιρινό πρασοσέλινο.   •Πανελλήνιο (Καλαμπάκα, τηλ. 24320-24735). Περάστε αν σας αρέσει η κλασική ελληνική κουζίνα, η κρεατόσουπα, τα βραστά χόρτα, η ψητή φέτα, το μπριάμ και το αρνάκι στη γάστρα. •Ταβέρνα του Ζιώγα (Καστράκι, τηλ. 24320-22286). Σερβίρει, μεταξύ άλλων, μπιφτέκια, χοιρινές μπριζόλες, παϊδάκια, λουκάνικα, κοντοσούβλι. •Η Φωλιά του Αετού (Βλαχάβα, τηλ. 24320-77104). Αν βρεθείτε στη Βλαχάβα, στη «Φωλιά» θα γευτείτε καλομαγειρεμένο παραδοσιακό φαγητό, όπως μουσακά σε πήλινο με λιωμένο τυρί και μυρωδικά. •Ρόμπος (Καλαμπάκα, τηλ. 24320-22269). Ιστορικό ζαχαροπλαστείο με φημισμένα γλυκά και πολύ ωραίο πωλητήριο. Δοκιμάστε σαπουνέ χαλβά και πουτίγκα σπάτουλας.


Δραστηριότητες


Τα Μετέωρα είναι διάσημo αναρριχητικό πεδίο με επισκέπτες απ’ όλο τον κόσμο. Αν θέλετε να δοκιμάσετε τις δυνάμεις σας στο rock climbing (αλλά και σε άλλου τύπου φυσιολατρικές δραστηριότητες), επισκεφτείτε το www.visitmeteora.travel.
Μουσεία – Αξιοθέατα
Επισκεφτείτε το Μουσείο Ελληνικής Παιδείας (Χατζηπέτρου και Μ. Αλεξάνδρου, Καλαμπάκα, www.bookmuseum.gr) και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Μετεώρων και Μουσείο Μανιταριών (Πίνδου 20, Καλαμπάκα, http://meteoramuseum.gr). Οι λάτρεις της Προϊστορίας θα βρουν ενδιαφέρον το Κέντρο Τεκμηρίωσης και Εκπαίδευσης του Σπηλαίου Θεόπετρας στον Ληθαίο ποταμό, 5,5 χλμ. έξω από την Καλαμπάκα, όπου εκτίθενται ευρήματα από τις ανασκαφικές έρευνες στο σπήλαιο (τηλ. 24320-72196, 24320-72135, www.theopetracave.gr), ενώ αν σας γοητεύει η τέχνη της αγιογραφίας, επισκεφτείτε τον ναό της Κοίμησης της Θεοτόκου στην Καλαμπάκα. Μεγάλο μέρος των τοιχογραφιών χρονολογούνται τον 16ο αιώνα και φέρουν την υπογραφή του ιερέα Κυριαζή και του μοναχού Νεόφυτου, γιου του διάσημου Κρητικού ζωγράφου Θεοφάνη.

Πηγή: Καθημερινή/ Ταξίδια/ 7/12/2016

Στα Τρίκαλα στα δυο στενά

Γράφει η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΛΑΒΑΝΟΥ

• 7

Η κεντρική πεζογέφυρα του Ληθαίου φωτισμένη και στο βάθος το ιστορικό ξενοδοχείο «Πανελλήνιο», που στεγάζεται σε νεοκλασικό των αρχών του 20ού αιώνα. (Φωτογραφία: ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΚΟΥΡΗΣ)

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:Τρίκαλα

Η γενέτειρα του Βασίλη Τσιτσάνη, η πόλη του Ληθαίου ποταμού, με τους ποδηλατόδρομους, το σπουδαίο ιστορικό παρελθόν και ένα ενδιαφέρον ψηφιακό παρόν, ενδείκνυται για μια αναζωογονητική ανοιξιάτικη εκδρομή.

«Κλιάφα». Παντού. Σε όποιο περίπτερο της πόλης κι αν πέσει το μάτι μου, το πλαϊνό μέρος των ψυγείων έχει αυτή την επωνυμία. Για κάποιον ανεξήγητο λόγο, δεν τυχαίνει ούτε μία φορά να παρατηρήσω κάποια άλλη φίρμα στα ψυγεία των περιπτέρων. «Κλιάφα», «Κλιάφα» και πάλι «Κλιάφα». Ωρες ώρες το μυαλό έχει λόγο που κολλάει σε κάτι, κι ας μην καταλαβαίνουμε αμέσως το γιατί. Η επιχείρηση «Κλιάφα» είναι... θεσμός στην πόλη των Τρικάλων, όπως εξηγεί πολύ παραστατικά η Μαρούλα, αφού πρώτα μου συστήνεται. «Εγώ είμαι νύφη Κλιάφα», το γένος Μάτη. «Παντρεύτηκα τον Κώστα, γιο του ιδρυτή της επιχείρησης, Θεόδωρου Κλιάφα».

Βλάχος, μέλος κτηνοτροφικής οικογένειας και απόφοιτος της Εμπορικής Σχολής Βόλου, ο Θεόδωρος αντιλήφθηκε την ανάγκη των τυροκόμων να ψύχουν τα τυριά τους και το 1926 ίδρυσε μια εταιρεία με ψυκτικούς θαλάμους που νοικιάζονταν σε τυροπαραγωγούς. Τότε η εταιρεία πουλούσε παγοκολόνες και παρασκεύαζε αναψυκτικά, δραστηριότητα που συνεχίζεται έως τις μέρες μας. Βυσσινάδες, γκαζόζες, πορτοκαλάδες, νέκταρ, τσάι παράγονται μέχρι σήμερα στο νέο εργοστάσιο, λίγο έξω από την πόλη.

Ο παλιός βιομηχανικός χώρος, στη συμβολή των οδών Ομήρου και Θεμιστοκλέους, όπου συναντιόμαστε με τη Μαρούλα, στεγάζει πλέον το Κέντρο Ιστορίας και Πολιτισμού Κλιάφα, δηλαδή ένα μουσείο με διάφορων ειδών εκθέματα, όπως είναι τα βιβλιάρια εργατών και το παλιό μηχανοστάσιο. Η πιο πρωτότυπη απ’ όλες τις αίθουσες, πάντως, είναι εκείνη με τα πώματα: «7up», «Dr Pepper», «Tiga Col», πλήθος από καπάκια κάθε ύφους, με ευδιάκριτες ονομασίες ή με κρυπτογραφημένα brand names (ένα μονόγραμμα, το σχέδιο από ένα ποτήρι κρασί) γεμίζουν τους τοίχους.

Η επίσκεψη στο παλιό παγοποιείο Κλιάφα, που είναι συνώνυμη με βουτιά στο παρελθόν, επιστρέφουμε στη σύγχρονη πραγματικότητα των Τρικάλων, η οποία ομολογουμένως είναι αρκετά διαφορετική. Αμέτρητες οι καφετέριες στον κεντρικότερο δρόμο της πόλης, την οδό Ασκληπιού (φέρει το όνομα του θεού της Ιατρικής, που καταγόταν από την αρχαία Τρίκκη, πάνω στην οποία είναι χτισμένη η σύγχρονη πόλη). Απειρα είναι και τα ποδήλατα που κυκλοφορούν στο κέντρο. Δεν νομίζω ότι έχω ξαναδεί πόλη με τόσα ποδήλατα, με αναβάτες κάθε ηλικίας, αγόρια, κορίτσια, παππούδες, νοικοκυρές με ψώνια στο καλάθι, καλοντυμένους, κακοντυμένους, με τακούνια ή με φόρμες.

Ποδηλατάδα στον «δρόμο με τις ομπρέλες», την κεντρική οδό Απόλλωνος. (Φωτογραφία: ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΚΟΥΡΗΣ)

Λόγω επίπεδου εδάφους, τα Τρίκαλα ήταν ανέκαθεν ποδηλατούπολη: πλέον διαθέτουν και ποδηλατόδρομους. Στα info points του δήμου μπορεί ο καθένας να παραλάβει δωρεάν (αφήνοντας μια ταυτότητα) ένα ποδήλατο για τρεις ώρες και να κάνει μια βόλτα.

Τα Τρίκαλα έχουν την τύχη να διατρέχονται από ποτάμια, που τους προσδίδουν πολλή ομορφιά. Η κυριότερη υδάτινη αρτηρία τους είναι ο Ληθαίος ποταμός (ο γιος της Λήθης, που, όταν τον διάβαιναν οι νεκροί, ξεχνούσαν τον Επάνω Κόσμο), ο οποίος περνάει από το κέντρο της πόλης χωρίζοντάς τη στα δύο.

Βόλτα με καγιάκ στα νερά του Ληθαίου. (Φωτογραφία: ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΚΟΥΡΗΣ)

Από τη μία μεριά βρίσκεται ο λόφος του Προφήτη Ηλία, το Κάστρο, τo Ρολόι, η χριστιανική συνοικία Βαρούσι με τα παραδοσιακά σπίτια με τα σαχνισιά, η πιάτσα των Μανάβικων με παραταγμένες τη μία μετά την άλλη τις ταβέρνες και η Κεντρική Πλατεία. Και από την άλλη μεριά είναι το Κουρσούμ Τζαμί του 16ου αιώνα (γνωστό και ως τέμενος του Οσμάν Σαχ, Οθωμανού διοικητή στο Σαντζάκι της Θεσσαλίας), οι παλιές φυλακές, το συγκρότημα του Μύλου Ματσόπουλου (βιομηχανικό μνημείο του 1884, εντός του οποίου κατασκευάστηκε το πρώτο μακαρονοποιείο της Ελλάδας και τα Χριστούγεννα μετατρέπεται στον διάσημο Μύλο των Ξωτικών) και βέβαια ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Τρικάλων (άνοιξε στα τέλη του 19ου αιώνα).

Κάνοντας μια βόλτα δίπλα στο κτίριο του σταθμού, βλέπουμε και ένα τμήμα παροπλισμένης αμαξοστοιχίας του τρένου που έκανε τη διαδρομή Παλαιοφάρσαλα-Καλαμπάκα και σήμερα στεγάζει τα γραφεία του Συλλόγου Φίλων Σιδηροδρόμων Τρικάλων. Ναι, μέσα στο τρενάκι έχουν τα γραφεία τους οι Τρικαλινοί φίλοι των σιδηροδρόμων – ξεκλειδώνουν μάλιστα το βαγόνι για χάρη μας και μας αφήνουν να μπούμε και να βιώσουμε την περίεργη αίσθηση που προκαλεί στον επιβάτη ένα σταθμευμένο στην πρασινάδα, ακίνητο τρένο, που δεν θα ξαναταξιδέψει ποτέ.

Βόλτες και Τσιτσάνης

Σημείο αναφοράς για κάθε ταξιδιώτη των Τρικάλων είναι τα Μανάβικα, «το όριο ανάμεσα στην αρχαία Τρίκκη και τη μεσαιωνική πόλη», μια γειτονιά που τον 19ο αιώνα αναπτύχθηκε ως εμπορική περιοχή, όπως μας λέει ο Θανάσης Μιχαλάκης, ιστορικός και εκπρόσωπος Τύπου του Δήμου Τρικκαίων. «Μανάβικα τα λέμε γιατί κυριαρχούσαν στους συγκεκριμένους δρόμους τα οπωροπωλεία», παρότι στη γειτονιά υπήρχαν διάφορων ειδών μαγαζιά.

Σταματάμε στην οδό Ερυθρού Σταυρού, μπροστά από μια ζωγραφιά που φιλοτεχνήθηκε στη Γαλλία κατά παραγγελία των Τρικαλινών και επικολλήθηκε στην πλαϊνή όψη ενός κτιρίου. Mοιάζει με κολάζ των Τρικάλων στο οποίο σμίγουν ετερόκλητα χαρακτηριστικά τους: ο πιτσιρίκος με τη φανέλα του ΑΟΤ, ο Τσιτσάνης, τα αρχοντικά, το σπίτι της αντιπαροχής με την τέντα, τα σαχνισιά του Βαρουσίου, οι μπουζουξήδες, το air condition στο μπαλκόνι. Είναι «κόλλημα» η τοιχογραφία... Ο δημιουργός της έχει καταφέρει να πακετάρει όλη τη σύγχρονη ιστορία της πόλης μέσα στα λίγα τετραγωνικά ενός τοίχου. 

Ο φίλαθλος του ΑΟΤ, ο Τσιτσάνης, τα παραδοσιακά σπίτια με τα σαχνισιά, το σπίτι της αντιπαροχής με την τέντα... Ολη η ιστορία των Τρικάλων στην τεράστια τοιχογραφία στα Μανάβικα.
(Φωτογραφία: ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΚΟΥΡΗΣ)

Μετά τα Μανάβικα, σειρά έχει το Κουρσούμ Τζαμί, δίπλα στο οποίο βρίσκεται ένα κτίσμα με μεγάλη και μάλλον λυπητερή ιστορία. Πρόκειται για τις παλιές φυλακές Τρικάλων, ενταγμένες στον αστικό ιστό, με τους κρατουμένους να ζουν κεκλεισμένων των θυρών και να οσμίζονται πώς κυλούσε η ζωή των Τρικαλινών που έκαναν την περατζάδα τους λίγα μέτρα μακριά τους. Το κτίριο σταμάτησε να στεγάζει τις φυλακές το 2006 και αποφασίστηκε να μετατραπεί σε Κέντρο Ερευνας - Μουσείο Τσιτσάνη, ενώ στη διάρκεια των εργασιών αναμόρφωσης αποκαλύφθηκε δίδυμο (για γυναίκες και άντρες) οθωμανικό λουτρό στο ισόγειο, που χρονολογείται στην εποχή του Οσμάν Σαχ (16ος αιώνας).

Οσο για το Κέντρο Ερευνας - Μουσείο Τσιτσάνη, άνοιξε τις πύλες του στις αρχές του 2017 με μια προσωρινή έκθεση, εν αναμονή της μόνιμης που θα περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, προσωπικά αντικείμενα του μεγάλου ρεμπέτη που γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Τρίκαλα. Στο μουσείο προβλέπεται επίσης να υπάρχουν αναφορές στο περιβάλλον της εποχής, «γιατί θέλουμε να πούμε στον κόσμο ότι αυτός ο άνθρωπος εμπνεύστηκε από ό,τι συνέβαινε γύρω του, δεν έγραψε αυτά που έγραψε τυχαία», όπως εξηγεί ο Στέλιος Καραγιώργος, υπεύθυνος του χώρου. Δίκιο έχει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα που επιβεβαιώνει ότι ο Τσιτσάνης αφουγκραζόταν τον περίγυρό του είναι το περίφημο τραγούδι με τον γνωστό στίχο «Στα Τρίκαλα στα δυο στενά, σκοτώσανε τον Σακαφλιά». Τα «δυο στενά» βρίσκονταν μέσα στο συγκρότημα της συγκεκριμένης φυλακής, ενώ η ιστορία λέει ότι πρόκειται για το φονικό κάποιου κρατουμένου ονόματι Σακαφλιά ή κάποιου φυλακισμένου με συμπεριφορά μάγκα που του είχαν κολλήσει το παρατσούκλι «Σακαφλιάς».   

Κάπως έτσι κυλάει το τριήμερο ταξίδι μας στα Τρίκαλα. Με πολύ Τσιτσάνη, πολλές βόλτες και πληροφορίες για μια σημαντική πόλη της Θεσσαλίας που λειτουργεί ως πόλος έλξης για όσους θέλουν να τη χρησιμοποιήσουν ως βάση για να γνωρίσουν προορισμούς όπως είναι τα Μετέωρα, η Λίμνη Πλαστήρα, η Ελάτη και το Περτούλι. Εκτός από την κομβική γεωγραφική θέση τους, τα Τρίκαλα επιχειρούν να ακολουθήσουν τον ρυθμό της εποχής ίσως περισσότερο από κάθε άλλη πόλη της ελληνικής επαρχίας.

Στους δημόσιους χώρους υπάρχει δωρεάν ίντερνετ (ώρες ώρες δεν ανταποκρίνεται, αλλά τελικά την κάνεις τη δουλειά σου), ενώ διάσημο είναι το Λεωφορείο Χωρίς Οδηγό, που λειτούργησε πιλοτικά από τον Αύγουστο του 2015 έως τον Φεβρουάριο του 2016 σε κανονικές συνθήκες κυκλοφορίας.

Αυτά για την ιστορία και την τεχνολογία. Προσωπικά, βέβαια, από τα Τρίκαλα θα θυμάμαι και κάποια άλλα πράγματα. Την κεντρική πεζογέφυρα που το απόγευμα φωτιζόταν με ένα απαλό μπλε φως. Το γλέντι που ξέσπασε, από το πουθενά, στη 1 μετά τα μεσάνυχτα στην «Κληματαριά» (ενδεικτικό του ότι η τρικαλινή νύχτα είναι απρόβλεπτη κι εκεί που νομίζεις ότι ο κόσμος πάει σπίτι του, η γιορτή αναζωπυρώνεται). Τον σκεϊτά που συναντήσαμε στη γέφυρα του Ασκληπιού να κάνει εξάσκηση στο πατίνι, δίνοντας με την παρουσία του φρεσκάδα στη βραδινή όψη της πόλης, μάλλον χωρίς καν να το καταλαβαίνει.

Πηγή: Καθημερινή, Ταξίδια 14/3/2017

Μετάβαση

Τα Τρίκαλα απέχουν από την Αθήνα 330 χλμ. Το ταξίδι με το αυτοκίνητο διαρκεί περίπου τέσσερις ώρες, με κόστος βενζίνης/διοδίων γύρω στα 45 ευρώ η απλή μετάβαση.

Διαμονή 

• Ananti City Resort (τηλ. 24310-63950, anantiresort.gr, από 130 ευρώ). Πεντάστερο κατάλυμα λίγο έξω από την πόλη των Τρικάλων, με θέα στον θεσσαλικό κάμπο.
• Gallery Art Hotel (τηλ. 24310-63990, www.galleryarthotel.gr, από 80 ευρώ). City boutique hotel με 25 δωμάτια, εστιατόριο και καφέ.
• Ξενοδοχείο Πανελλήνιο (τηλ. 24310-73545, www.hotelpanellinion.com, από 60 ευρώ). Ανακατασκευασμένο νεοκλασικό των αρχών του 20ού αιώνα, ενδείκνυται για τους λάτρεις της διακόσμησης με αντίκες.
• Ξενοδοχείο Παντελιδάκη (τηλ. 24310-27286, www.hotelpadelidaki.gr, από 60 ευρώ). Μεγάλο ξενοδοχείο με ευχάριστη ατμόσφαιρα, σε πολύ κεντρικό σημείο της πόλης.  

Για κρατήσεις που αφορούν τη διαμονή σας επισκεφθείτε τo: www.booking.com

Φαγητό 

• Ζύγι (τηλ. 24310-31300). Νοσταλγική αναβίωση παντοπωλείου της μεταπολεμικής Ελλάδας, που σερβίρει και μεζέ. Στο εσωτερικό θα βρείτε ποικιλία προϊόντων (ξινόχοντρο Κρήτης, πλιγούρι Τρικάλων, μέλι Ταϋγέτου κ.ά.), ενώ τα τραπεζάκια έξω είναι ιδανικά για τσιμπολόγημα κάτω από τον ήλιο.
• Λαδοφάναρο (τηλ. 24310-74610). Κλασικό μαγαζί στα Μανάβικα, σερβίρει λουκάνικο χωριάτικο, συκώτι μοσχαρίσιο, κότσι χοιρινό και σαγανάκι μετσοβόνε. Από οινοπνευματώδη η παράδοση επιβάλλει 50άρι τσίπουρο και αρετσίνωτο Καρδίτσας.
• Κατώγι (τηλ. 24310-20150). Γνωστή ταβέρνα των Μανάβικων, σερβίρει μπουρεκάκια, αρνίσια παϊδάκια, μανούρι, γαλοτύρι, σαλάτα μαρούλι-σύγλινο με λαδολέμονο.

Εκλεκτές γεύσεις στο Χάνι. (Φωτογραφία: ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΚΟΥΡΗΣ)

• Το Χάνι (τηλ. 24310-28502). Στο Χάνι δοκιμάσαμε πολύ καλό φαγητό, ντολμαδάκια αυγολέμονο, χορτοκεφτέδες με φέτα, πρασοτηγανιά χοιρινό, τρικαλινό λουκάνικο, μαύρο χοίρο με μανιτάρια, ριζότο ντομάτας και για το φινάλε μοσχαροκεφαλή.

Ρεμπέτικο γλέντι στην Κληματαριά. (Φωτογραφία: ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΚΟΥΡΗΣ)

• Κληματαριά (τηλ. 24311-01576). Μας το σύστησαν ως το «underground κουτούκι» των Τρικάλων. Αξίζει για τις αυτοσχέδιες ρεμπέτικες βραδιές, που ξεκινούν σε ανύποπτο χρόνο.
• Σε πολύ βολικό σημείο βρίσκεται το Σουβλακοπωλείο Σέσουλα (τηλ. 24310-71310), ενώ, αν περάσετε από τοΠέτρινο Γυράδικο (τηλ. 24310-75010), δοκιμάστε «τοστιά»: πίτα πάνω, πίτα κάτω και στη μέση γύρο.
• Σοφία... Φύλλων (τηλ. 24310-20377). Μεγάλη ποικιλία σε σφολιατοειδή και πίτες (χορτόπιτα, γαλατόπιτα, πατατοπιτάκια, ρυζοπιτάκια, κολοκυθοπιτάκια, μηλοπιτάκια, μπουγατσάκια κ.ά.).

Καφές - Ποτό- Γλυκό 

• Νάρκισσος (τηλ. 24310-78628). Ομορφο, παρεΐστικο καφέ με σιμιγδαλένιο χαλβά, τσίζκεϊκ και ραβανί.  
• Fortress (τηλ. 24317-77070). Ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα all-day μαγαζιά που σερβίρουν καφέ, σνακ και ποτά γιατί βρίσκεται σε μοναδικό σημείο της πόλης, στο Κάστρο των Τρικάλων.

 Χαλβάς τύπου Φαρσάλων στον Μπουλογιώργο. (Φωτογραφία: ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΚΟΥΡΗΣ)

• Μπουλογιώργος (τηλ. 24310-70112). Βιοτεχνία του 1976, παρασκευάζει, μεταξύ άλλων, μπακλαβά, σάμαλι, σαραγλί σοκολάτα και χαλβά τύπου Φαρσάλων.
• Ρετούς (τηλ. 24310-63888). «Ο φωτογράφος των Τρικάλων Α. Μάνθος έπαιρνε νύχτα τα στενά γυρνώντας σπίτι του», τραγουδάει ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου για τον θρυλικό Αθανάσιο Μάνθο, ο οποίος, μεταξύ άλλων, είχε φωτογραφίσει τον επικηρυγμένο ληστή Θωμά Γκαντάρα (1923). Το παλιό φωτογραφείο του Μάνθου εδώ και δύο χρόνια έχει μετατραπεί στο «Ρετούς», ένα από τα ωραιότερα μαγαζιά της πόλης για καφέ ή ποτό, η διακόσμηση του οποίου περιλαμβάνει αντικείμενα από τον αυθεντικό εξοπλισμό του Μάνθου.

Κρύπτη: για ποτό και καλή μουσική. (Φωτογραφία: ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΚΟΥΡΗΣ)

• Κρύπτη και Κρυπτάκι (τηλ. 6974-875987). Αδελφά μαγαζιά, το ένα δίπλα στο άλλο, αποτελούν κλασική επιλογή των Τρικαλινών που αγαπούν την καλή μουσική, τη ροκ και τα παρακλάδια της. Το Κρυπτάκι φημίζεται για τα κοκτέιλ του (όπως είναι το Blue Black με βότκα, blueberry, λάιμ, σιρόπι καραμέλας και χυμό από ακτινίδιο).

Ικαρία - Το νησί που θα σε μαγέψει από την πρώτη στιγμή!

Το νησί με περισσότερα από πενήντα χωριά, το καθένα με τη δική του πλούσια κληρονομιά.Ένα από τα πιο ιδιαίτερα και όμορφα νησιά του Αιγαίου. Τόσα έχουμε ακούσει για αυτό το νησί, είτε για τις παραλίες του νησιού, τους κατοίκους της και τη νοοτροπία που κατέχουν αλλά και για τα απίθανα μέρη για φαγητό που προσφέρονται σε κάθε ταξιδιώτη. Χαρακτηριστικά σας υπενθυμίζουμε την μυθολογική ιστορία του ονόματος του νησιού που προήλθε από τον Ίκαρο. Οι ρυθμοί στο νησί είναι ήρεμοι και χαλαροί και χαρακτηριστικά οι ντόποιοι θα σας ενημερώσουν πως σε αυτό το νησί “δεν φοράμε ποτέ ρολόι”.

Θα εκτιμήσετε όσοι αναζητάτε χαμηλών τόνων φυσιολατρικές και περιηγητικές διακοπές. Τολμήστε να εξερευνήσετε την πλούσια βλάστηση, τα πευκοδάση, τα φαράγγια, τα ποτάμια και τους χείμαρρους ακολουθώντας τις διάφορες πεζοπορικές διαδρομές. Πάρτε τον εξοπλισμό σας για κάθε είδους watersport και τη μάσκα σας για βουτιές στα βαθιά κρυστάλλινα νερά του Ικάριου Πελάγους κι επιδοθείτε σε ατελείωτο searching δαντελωτών ακτών με άμμο ή βότσαλο.

Η πρωτεύουσα του νησιού είναι ο Άγιος Κήρυκος και εκεί θα καλύψετε την κάθε σας ανάγκη για διαμονή, φαγητό και διασκέδαση. Περπατήστε στα σοκάκια των γραφικών οικισμών, θαυμάστε τις αρχιτεκτονικές τεχνοτροπίες των κτιρίων με τις κεραμοσκεπές αλλά και τα πέτρινα αρχοντικά με την αριστοκρατική φινέτσα αλλά κι ευεργετηθείτε από τις ιαματικές ιδιότητες των θερμών πηγών που θα ανακαλύψετε σε πολλά σημεία του νησιού. Ειδική μνεία αξίζουν τα φημισμένα πανηγύρια, τα οποία διδάσκουν στους ταξιδιώτες τι πάει να πει «ικαριώτικος» τρόπος διασκέδασης και αυθεντικό γλέντι μέχρι τις πρωινές ώρες! Το εναρκτήριο πανηγύρι είναι «τ’ άι Σι’έρου» ( Άγιος Ισίδωρος ) στο Πέζι στις 14 Μαΐου και το τελευταίο της Αγίας Σοφίας στο Μονοκάμπι στις 17 Σεπτεμβρίου – τα καλύτερα, ωστόσο, γίνονται τον Δεκαπενταύγουστο και διαρκούν από το πρωί της μιας ημέρας μέχρι το πρωί της επόμενης.

Μην παραλείψετε να επισκεφτείτε τις Ράχες, το χωριό που όλα ανοίγουν μετά τις δέκα το βράδι. Εκεί θα νιώσετε ότι γίνεστε όλοι μαζί μία παρέα. Άλλωστε όλοι όσοι πηγαίνουν στην Ικαρία γνωρίζουν πως θα γνωρίσουν σίγουρα πολλούς ανθρώπους και όλων των ειδών. να γίνετε ένα με το πλήθος που χορεύει, να πιείτε άφθονο κρασί και να το συνοδεύσετε με βραστό ή ψητό κρέας.

Αξίζει να αναφέρουμε πως το νησί της Ικαρίας φημίζεται και για τις ιαματικές του πηγές. Λόγω της ιδιόμορφης γεωλογικής και τεκτονικής δομής της, αποτελεί έναν τόπο προικισμένο στη γεωθερμία. Η φυσική θερμική ενέργεια που προέρχεται από το εσωτερικό της Γης, προσφέρει έναν ανεκτίμητο θησαυρό για το νησί: τις ιαματικές πηγές της.

 

ΠΑΡΑΛΙΕΣ

Στο αφιέρωμα για το πανέμορφο νησί της Ικαρίας δεν θα μπορούσαμε να συμπεριλάβουμε όλες τις παραλίες αλλά διαλέξαμε τις πιο ιδιαίτερες και όμορφες, πάντα σύμφωνα με την προσωπική μας άποψη.

Σευχέλλες
Από τις ωραιότερες παραλίες του νησιού! Δημιουργήθηκε πριν από αρκετά χρόνια από την κατολίσθηση βράχων κατά τη διάνοιξη τούνελ για τη δημιουργία δρόμου προς και από το χωριό του Μαγγανίτη. Πρόκειται για μια "εξωτική" παραλία, όπως ορίζει και το όνομά της, τα κυανά νερά της, η λευκή άμμος και οι εντυπωσιακοί βράχοι που την περιβάλλουν, συνθέτουν ένα ειδυλλιακό περιβάλλον!

Πριόνι
Η παραλία πριόνι αποτελεί ένα μικρό όρμο που βρίσκεται ανάμεσα στον Άγιο Κήρυκο και τα Θέρμα, στα νοτιοανατολικά του νησιού.

Νας
Ένας μικρός κόλπος με μεγάλη ιστορία! Τα κρυστάλλινα νερά του, η άγρια ομορφιά που απλώνεται πίσω του στο καταπράσινο φαράγγι του ποταμού Χάλαρη και η λίμνη που σχηματίζεται από τα νερά του φαραγγιού, συνθέτουν μία μαγευτική εικόνα για τον επισκέπτη στη Βόρεια πλευρά του νησιού.

Μεσακτή
Από τις καλύτερες και φημισμένες παραλίες του νησιού που δεν πρέπει να χάσετε! Με θέα το πανέμορφο εκκλησάκι της Αναλήψεως στο λιμανακι του Γυαλισκαρίου.

Φυρόδη
Είναι η πιο παλιά και γνωστή σε όλους παραλία του χωριού Μαγγανίτης. Βότσαλα στην ακτή και άμμος μέσα στη θάλασσα. Εύκολη πρόσβαση με το αυτοκίνητο.

ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ/ ΤΑΒΕΡΝΕΣ

Mary Mary στο χωριό Αρμενιστής

Εντυπωσιακές γεύσεις, εκλεκτά πιάτα και.....πρωτοτυπία!Είναι ορισμένες λέξεις που αντιπροσωπεύουν πλήρως το εστιατόριο Mary Mary στον Αρμενιστή. Ο σεφ του εστιατορίου, Νίκος, έχει καταφέρει να παντρέψει παραδοσιακές ελληνικές συνταγές με 'πετυχημένους νεοτερισμούς και gourme νότες'. Ένα σύγχρονο και μοντέρνο εστιατόριο με μεσογειακή κουζίνα και πανοραμική θέα στη θάλασσα, στην καρδιά του τουριστικού Αρμενιστή.

Ψαροταβέρνα Ηλιοβασίλεμα στο χωριό Ξυλοσύρτη
Η ταβέρνα Ηλιοβασίλεμα στο Ξυλοσύρτη, ακριβώς πάνω στον κεντρικό δρόμο Αγίου Κηρύκου - Ξυλοσύρτη, σας περιμένει κάθε μέρα, όλο το χρόνο, για να σας καταπλήξει με τα μοναδικά πιάτα μας. Ο χώρος περιλαμβάνει μια μεγάλη αίθουσα μέσα και μια ευρύχωρη βεράντα, για το καλοκαίρι, με πανοραμική θέα προς τη θάλασσα. Από εκεί θα ζήσετε τα πιο εντυπωσιακά ηλιοβασιλέματα!

Μεζεδοπωλείο Πυθοστάσι στο χωριό του Αγίου Κηρύκου
Στην καρδιά του Αγίου Κηρύκου, λίγα μόλις μέτρα από την πλατεία του Αγίου Κηρύκου, βρίσκεται το καφέ-μεζεδοπωλείο "Πυθοστάσι".Το πλούσιο μενού μας περιλαμβάνει ντόπιο παστρουμά, ντόπιο καπνιστό χοιρινό, πιταράκια ικαριώτικα, κοτόπουλο με κάρι, και γιαούρτι, ποικιλίες πθοστάσι, κρεατικών και ψαρικών, της ώρας και μαγειρευτά

ΔΙΑΜΟΝΗ Erofili Beach Hotel, στο χωριό Αρμενιστή (85 ευρώ/ημέρα)
Χτισμένο στο γραφικό χωριό του Αρμενιστή, δίπλα στο Λιβάδι και στην Παραλία Μεσακτή, αυτό το όμορφο ξενοδοχείο προσφέρει ωραία θέα στη θάλασσα ενώ περιβάλλεται από τοπικά αξιοθέατα. Τα διακοσμημένα με γούστο δωμάτια στο Erofili Beach είναι άρτια εξοπλισμένα για την άνεσή σας. Ξεκινήστε με υπέροχο τρόπο την ημέρα σας, απολαμβάνοντας το γευστικό πρωινό που σερβίρεται στην ηλιόλουστη βεράντα. Απολαύστε τη μαγευτική θέα στη θάλασσα από το ιδιωτικό μπαλκόνι σας


.

Messakti Villa, στο χωριό Γιαλισκάρι (65 ευρώ/ ημέρα)

Όλο το συγκρότημα αποτελεί έναν παραδοσιακό οικισμό, με την οργάνωση μιας σύγχρονης ξενοδοχειακής μονάδας, που αντανακλά όλη τη γνήσια και αυθεντική Ικαριώτικη φιλοξενία. Υποδεχτείτε ένα πρότυπο ποιότητας στο χώρο της παραδοσιακής νησιώτικης φιλοξενίας!

Ξενοδοχείο Φιλιόππη (55 ευρώ/ημέρα), στο χωριό Άγιος Κήρυκος (55 ευρώ/ ημέρα)


Λίγα μόλις μέτρα από το λιμάνι του Αγίου Κηρύκου και τις γειτονικές παραλίες, βρίσκεται το πολυτελές ξενοδοχείο επιπλωμένων διαμερισμάτων τριών αστέρων "ΦΙΛΙΟΠΠΗ". Νεόκτιστο κτίριο, με όλες τις σύγχρονες ανέσεις, για να απολαύσετε τις πιο ξεκούραστες και άνετες διακοπές στην πρωτεύουσα του νησιού, όλο το χρόνο. Διαθέτει 16 επιπλωμένα διαμερίσματα, με μοντέρνο εξοπλισμό, ιδανικά και για οικογένειες ή πολυήμερες κρατήσεις, αφού τα διαμερίσματα περιλαμβάνουν κουζίνα, ψυγείο, τραπεζαρία, κλιματισμό, τηλεόραση.

Πηγή: Μπορώ