Κουτσουπιά

Η Κουτσουπιά, λατ. Cercis siliquastrum, (επιστ. Κέρκις η κερατονιοειδής) λέγεται και κότσικας^.  Είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο δέντρο της Μεσογειακής και της ελληνικής υπαίθρου που ξεχωρίζει κάθε άνοιξη στους αγρούς με τα πυκνά μωβ άνθη της.

Η κουτσουπιά είναι φυλλοβόλο δέντρο που φτάνει σε ύψος τα πέντε μέτρα. Έχει φύλλα καρδιοειδή και άνθη έντονα μωβ. Η περίοδος ανθοφορίας της είναι από τα τέλη Φεβρουαρίου μέχρι και τα τέλη Απριλίου. Αναπτύσσεται τόσο στην παραθαλάσια όσο και στην ορεινή ζώνη. Φυτεύεται συχνά σε πάρκα στις πόλεις ως καλλωπιστικό φυτό και πολλαπλασιάζεται με σπέρματα. Στα Αγγλικά αναφέρεται ως 'Δέντρο του Ιούδα' από παράφραση του arbre de Judée (δέντρο της Ιουδαίας).
Χάρη στο ωραίο του φύλλωμα και στην πλούσια ανθοφορία του, θεωρείται εξαιρετικό καλλωπιστικό δένδρο, γι΄αυτό και φυτεύεται στους κήπους. Έχει καλής ποιότητας ξύλο, το οποίο χρησιμοποιείται στην τορνευτική.

Μανόλια

Καλλωπιστικό δένδρο αειθαλές με μεγάλα σκουροπράσινα φύλλα και τεράστια άνθη λευκού χρώματος , ανθεκτικό στο ψύχος, κατάλληλο για μεμονωμένες φυτεύσεις σε κήπους και δενδροστοιχίες, ευπαθές στα ασβεστούχα εδάφη. Ανθίζει την Ανοιξη και το λουλούδι της έχει υπέροχο άρωμα. Υπάρχουν και ποικιλίες Μαγνόλιας φυλλοβόλες για τις οποίες, πληροφορίες θα βρείτε στα αντίστοιχα προιόντα. Την Ανοιξη συνιστάται πότισμα με μίγμα ιχνοστοιχείων και θειικό σίδηρο, ανά 15 περίπου ημέρες.

Καλλωπιστική Δαμασκηνιά ή Προύνος

Φυλλοβόλο δενδρίλιο με χαρακτηριστικό σκουροκόκκινο φύλλωμα, ιδιαίτερα διακοσμητικό. Ανθεκτικό στο ψύχος, την ξηρασία και την ατμοσφαιρική ρύπανση. Την Ανοιξη εμφανίζονται άνθη χρώματος ρόζ. Χρησιμοποιείται συχνά και σε δενδροστοιχίες. Δεν χρειάζεται αυστηρό κλάδεμα τον Χειμώνα. Λόγω του κόκκινου φυλλώματος του δημιουργεί όμορφη αντίθεση όταν φυτέυεται μέσα σε χλοοτάπητα.
 Ο προύνος πισσάρδειος ή καλλωπιστική δαμασκηνιά, είναι δέντρο, που μπορεί να φτάσει σε ύψος 5-10 m. Χαρακτηριστικό του αποτελεί το λαμπερό βαθυκόκκινο χρώμα των φύλλων του, τα οποία δίνουν στο δέντρο μια ιδιαίτερη καλλωπιστική αξία. Τα φύλλα έχουν σχήμα σφαιρικό ή ελαφρώς καρδιόσχημο, με μήκος 5-10 cm και πλάτος 2-5 cm. Τα  άνθη είναι λευκορόδινα, με διάμετρο 15-25 mm που ανοίγουν το Μάρτιο-Απρίλιο, πριν από την έκπτυση των φύλλων και απελευθερώνουν ελαφρύ άρωμα. Ο κορμός του δέντρου έχει χρώμα καφέ-γκρι και η διάμετρός του μπορεί να φτάσει έως τα 25 cm. Επίσης το δέντρο, φέρει μικρούς, κόκκινους, σφαιρικούς καρπούς (μικρά δαμάσκηνα), διαμέτρου 3-5 cm που ωριμάζουν τέλη καλοκαιριού-αρχές φθινοπώρου. Καλλιεργείται για τα διακοσμητικά άνθη του και για το όμορφο φύλλωμά του. Αναπτύσσεται σε ηλιόλουστες θέσεις, σε μέτρια υγρά εδάφη και πρέπει να προστατεύεται από ανέμους δεδομένου του λεπτού κορμού του. Φυτεύεται σε δενδροστοιχίες, φράχτες αλλά και μεμονωμένα. Συναντάται σε πάρκα, πεζοδρόμια, αυλές κατοικιών, κήπους και σε πολλούς δημόσιους χώρους.

Hanami - Βλέποντας τα άνθη

Prunus serrulata είναι η ιαπωνική κερασιά, η οποία από τους Ιάπωνες ονομάζεται sakura. Είναι ένα ανθοφόρο, καλλωπιστικό δέντρο με όμορφα λευκά έως ροζ λουλούδια, που καλλιεργείται ευρέως στις χώρες καταγωγής του-Ιαπωνία, Κορέα και Κίνα, αλλά και όλες τις εύκρατες περιοχές του κόσμου.

Φωτογραφία Myrabella



Η ανθοφορία των κερασιών γιορτάζεται εδώ και πολλούς αιώνες και αποτελεί μέρος της ιαπωνικής κουλτούρας. Το άνθος της κερασιάς θεωρείται το εθνικό λουλούδι της Ιαπωνίας. Υπάρχουν πολλές δεκάδες διαφορετικές ποικιλίες κερασιάς στην Ιαπωνία (πάνω από 200), οι περισσότερες από τις οποίες ανθίζουν μόνο για μια-δυο εβδομάδες της άνοιξης. Οι Ιάπωνες γιορτάζουν αυτήν την περίοδο με hanami, δηλαδή πικνίκ κάτω από τα ανθισμένα δέντρα. Η λέξη hanami σημαίνει "βλέποντας τα άνθη" και είναι ένα έθιμο που χρονολογείται από πολλούς αιώνες στην Ιαπωνία.

Φωτογραφία "Tyoron2"

Φωτογραφία Manmaru

Στην ασιατική κουλτούρα τα άνθη της κερασιάς συνδέονται με το θάρρος, την εργατικότητα, τη σοφία. Πιστεύεται ότι το άνθος της κερασιάς προωθεί την αγάπη και την πνευματική συνειδητοποίηση. Στην Ιαπωνία αποτελεί σύμβολο απλότητας, αθωότητας, ανανέωσης, ταπεινότητας, ελπίδας.

Φωτογραφία Eviatar Bach

Φωτογραφία Kropsoq

Οι ανθισμένες κερασιές είναι μια αλληγορία της εφήμερης φύσης της ζωής. Η εξαιρετική ομορφιά, η παροδικότητα και η μεταβλητότητα των λουλουδιών έχουν συσχετιστεί με τη θνησιμότητα, τη θεία χάρη και την αποδοχή του πεπρωμένου. Για το λόγο αυτό, τα πλούσια σε συμβολισμό άνθη της κερασιάς έχουν χρησιμοποιηθεί συχνά στην ιαπωνική τέχνη, σε διάφορες μορφές της. Συμβολίζουν επίσης τα σύννεφα, λόγω της μαζικής ανθοφορία τους. Είναι οιωνοί καλής τύχης, έμβλημα αγάπης, φιλίας και στοργής.

Φωτογραφία user:Stegano

Φωτογραφία  Makoto Okuda

Φωτογραφία Lip Kee Yap

Φωτογραφία sometimes rains in JUN

Φωτογραφία Moja

Φωτογραφία  raneko

Φωτογραφία Gribeco

Πηγές 1 2 3 4

Λέϊλαντ - Leyland

Το λέϊλαντ (leyland) είναι ένα κωνοφόρο φυτό με ανοιχτά κλαδιά σε σχήμα πυραμίδας και έντονο πράσινο φύλλωμα. Είναι δένδρο ταχείας ανάπτυξης, το οποίο συναντάμε συχνά σε μάντρες γιατί δημιουργεί πολύ πυκνό και ωραίο φράχτη.

Φυτεύεται σε ηλιόλουστα σημεία, σε εδάφη με πολύ καλή αποστράγγιση. Μπορεί να φυτευτεί μόνο του σε ένα σημείο του κήπου (1 μέτρο απόσταση από την μάντρα) ή μαζί με άλλα (1 μέτρο απόσταση το ένα από το άλλο). Αντέχει στο κρύο μέχρι περίπου τους -20 βαθμούς Κελσίου, αλλά και στις παραθαλάσσιες περιοχές αφού αντέχει και τον δυνατό αέρα. Χρειάζεται αρκετό χώρο για να αναπτυχθεί και αντέχει στο βαθύ κλάδεμα.

Το καλοκαίρι χρειάζεται καλό πότισμα για να αναπτυχθεί σωστά. Προσοχή: Δεν πρέπει να βρέχεται το λέϊλαντ παρά μόνο να ποτίζεται το χώμα του. Είναι αρκετά ευπαθή στους μύκητες γι’ αυτό τον λόγο χρειάζεται ράντισμα με ειδικό μυκητοκτόνο και στο φυτό αλλά και στο χώμα.

Κλάδεμα  

•  Το κλάδεμα του Λέϊλαντ – Leyland  γίνεται  μία φορά το χειμώνα, Νοέμβριο – Φεβρουάριο. Εφόσον μεγαλώσει αρκετά και θέλουμε, μπορούμε να κλαδεύουμε κάθε χρόνο ή χρονιά παρά χρονιά. 
• Όταν θέλουμε να περιορίσουμε το ύψος, τότε κλαδεύουμε την κορυφή.
• Όταν θέλουμε να ψηλώσει περισσότερο, τότε κλαδεύουμε περιμετρικά ώστε να δυναμώσουμε την κορυφή. 
• Δεν πειράζουμε τα ενδιάμεσα κλαδιά που μεγαλώνουν (διότι αυτά είναι που θέλουμε να πυκνώσουν). Κλαδεύουμε μόνο ότι προεξέχει μπροστά και πίσω. Η ποσότητα κλαδέματος είναι οπτική (δηλαδή το πως θέλουμε να φαίνεται το δένδρο).
•  Όταν είναι πολύ ψηλό το δένδρο για να κλαδευτεί ευκολότερα πρέπει να προμηθευτούμε ένα βενζινοκίνητο μπορντουροψάλιδο. Το χειροκίνητο κλάδεμα, είναι πολύ κουραστικό και όχι τόσο αποτελεσματικό. «Μεγάλη ΠΡΟΣΟΧΗ». Πρέπει όσο μπορούμε να κλαδεύουμε ευθεία και όχι στραβές ψαλιδιές, οι οποίες θα μας χαλάσουν το σχήμα.