Καλλιεργώ μηλιά, αχλαδιά, κυδωνιά

Καλλιεργώ μηλοειδή: Μηλιά, αχλαδιά, κυδωνιά

Η μηλιά, η αχλαδιά και η κυδωνιά είναι φυλλοβόλα δέντρα που ανήκουν στην οικογένεια Rosaceae και στην υποοικογένεια Pomoideae. Γενικά αναφέρονται ως «γιγαρτόκαρπα», από τα γίγαρτα, δηλαδή τους σπόρους που περιέχει ο καρπός τους. Είναι δε από τα δέντρα που σπάνια απουσιάζουν από έναν ελληνικό κήπο, εφόσον φυσικά ευδοκιμούν στην περιοχή που αυτός βρίσκεται. Τα οπωροφόρα δέντρα ζουν πολλά χρόνια και είναι εξαιρετικά διακοσμητικά, ιδιαίτερα την περίοδο που βρίσκονται στην ανθοφορία. Εκτός αυτού προσφέρουν τη μεγάλη ευχαρίστηση που νιώθει κανείς, όταν κόβει φρέσκα φρούτα από τον κήπο του. Παρακάτω θα αναφερθούμε στa τρία πιο κοινά χειμωνιάτικα φρούτα, το μήλο, το αχλάδι και το κυδώνι και σε όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τις διάφορες ποικιλίες τους και για τη σωστή καλλιεργητική τους τεχνική και φροντίδα.

Φυτευω μηλοειδη: μηλια, αχλαδια, κυδωνια.

Σπορά – μεταφύτευση των μηλοειδών

Δενδρύλλια γιγαρτοκάρπων (μηλοειδών) πωλούνται σε αρκετά φυτώρια καλλωπιστικών, αλλά φυσικά υπάρχουν εξειδικευμένα και πολύ πιο αξιόπιστα φυτώρια καρποφόρων δέντρων. Στη μηλιά και στην αχλαδιά, το δενδρύλλιο που φυτεύουμε, αποτελείται από το υποκείμενο και το εμβόλιο ή ποικιλία. Το υποκείμενο παρέχει το ριζικό σύστημα, προσδίδει ανάλογα με τις ιδιότητές του κάποιες αντοχές στο φυτό (π.χ. σε αντίξοες εδαφικές συνθήκες) και επιδρά τόσο στη ζωηρότητα της βλάστησης του εμβολίου όσο και στην πρωιμότητα και αποδοτικότητα αυτού.

ΔΕΝ μπορούν να εμβολιαστούν οποιεσδήποτε ποικιλίες σε ένα υποκείμενο, εκτός μόνο από τις συμβατές με αυτό. Αν υπάρχει περίπτωση «ασυμφωνίας» υποκειμένου και εμβολίου, το εμβόλιο θα αποκολληθεί. Ειδικότερα στη μηλιά, χρησιμοποιούνται κλωνικά  υποκείμενα, κάποια από τα οποία προσδίδουν ελαφρό νανισμό στα δέντρα και η ανάπτυξή τους είναι σαφώς μικρότερη από τα γνωστά μας ψηλά και υπερβολικά ανεπτυγμένα δέντρα. Αυτά τα δέντρα φτάνουν σε πλήρη καρποφορία τον 5^ο-6^ο χρόνο. Όταν αγοράζουμε δενδρύλλια καρποφόρων, μαθαίνουμε πάντα το υποκείμενο και την ποικιλία, καθώς και πιθανές ιδιαιτερότητες του φυτού, όπως η ανάγκη υποστήλωσης. Στην αχλαδιά χρησιμοποιούνται ως υποκείμενα επιλογές κυδωνιάς για να επιτευχθεί μερικός νανισμός και ταχύτερη είσοδος στην καρποφορία (από το 3ο- 4ο έτος). Μόνο στη κυδωνιά χρησιμοποιούνται ως υποκείμενα σπορόφυτα του φυτού και σε αυτά εμβολιάζεται η ποικιλία.

Οι γνωστότερες ποικιλίες μήλων είναι:

• το πρώιμο φιρίκι, που ωριμάζει τον Αύγουστο και έχει πρασινοκίτρινο φλοιό με κόκκινες κηλίδες,
• η ομάδα Red Delicious, που διακρίνεται από μεγάλους καρπούς με κόκκινο φλοιό,
• η ομάδα Golden Delicious με κιτρινοπράσινο φλοιό, αρωματική σάρκα και ωρίμανση το Σεπτέμβριο και
• η Granny Smith, που ωριμάζει τον Οκτώβριο και έχει βαθυπράσινο παχύ φλοιό και υπόξινη χυμώδη σάρκα.

Οι  ποικιλίες της αχλαδιάς διακρίνονται σε

• Καλοκαιρινές, όπως η Κοντούλα, η Τσακώνικη και η Williams (ποικιλία που συνδυάζει υπέροχη γεύση και πολύ καλή ποιότητα κομπόστας!) που ωριμάζουν τον Ιούλιο – Αύγουστο και
• Φθινοπωρινές όπως η Passa Crassana (μεγάλο, μηλοφόρο, καφετί αχλάδι) που ωριμάζει τον Οκτώβριο.

Πότε φυτεύουμε μηλιά, αχλαδιά και κυδωνιά.

Σε αρκετές περιπτώσεις τα φυλλοβόλα καρποφόρα φυτά διατίθενται στα φυτώρια γυμνόρριζα  και κατά συνέπεια η ενδεικνυόμενη περίοδος φύτευσης είναι από Νοέμβριο έως και Μάρτιο. Βέβαια εξαιρούνται οι περίοδοι παγωνιάς. Προμηθευόμαστε δενδρύλλια με καλή υγιεινή κατάσταση και πάντα ελέγχουμε το σημείο εμβολιασμού για πιθανή αρχή αποκόλλησης του εμβολίου.

Επιλέγουμε στον κήπο τη θέση φύτευσης, έχοντας πάντα στο μυαλό μας ότι το δέντρο μεγαλώνοντας θα καταλάβει αρκετό χώρο. Ανοίγουμε λάκκους όπως γνωρίζουμε για όλες τις υπόλοιπες φυτεύσεις και τοποθετούμε το δενδρύλλιο έτσι, ώστε το σημείο εμβολιασμού να είναι αρκετά υψηλότερα από την επιφάνεια του εδάφους.

ΑΝ ΣΚΕΠΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΥ ΜΕ ΕΔΑΦΟΣ, το πιο πιθανό είναι να ριζοβολήσει η ποικιλία αχρηστεύοντας έτσι την αξία του υποκειμένου. Αφού κλείσουμε το λάκκο και πιέσουμε ελαφρά για καλή επαφή των ριζών με το έδαφος, φροντίζουμε να ποτίζουμε συχνά το δενδρύλλιο. Μια μέτρια λίπανση καθώς και η συχνή απομάκρυνση ζιζανίων, είναι ιδιαίτερα ευεργετικά για την εγκατάσταση του δενδρυλλίου.

Τόσο οι μηλιές όσο και οι αχλαδιές είναι δέντρα ψυχρών περιοχών και απαιτούν έναν ελάχιστο αριθμό ωρών σε χαμηλές θερμοκρασίες για να διακοπεί ο λήθαργος των οφθαλμών, οι οποίοι θα δώσουν αργότερα τη νέα βλάστηση και την καρποφορία. Αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ανάλογα με την περιοχή  στην οποία βρισκόμαστε.

Η μηλιά έχει τις περισσότερες απαιτήσεις (min 900h) σε συνολικό αριθμό ωρών σε θερμοκρασίες χαμηλότερες από 7^οC. Οι ήπιοι – θερμοί χειμώνες είναι περιοριστικοί για το δέντρο, με αποτέλεσμα την αδύνατη βλάστηση, την περιορισμένη καρποφορία και την ασύγχρονη ωρίμανση. Αρκετά ψηλές είναι και οι απαιτήσεις της αχλαδιάς σε χαμηλές θερμοκρασίες, ενώ αντίθετα η κυδωνιά καλλιεργείται σε πιο ζεστά μέρη χωρίς πρόβλημα.

Εκτός των απαιτήσεων σε ψύχος, ένας σημαντικός παράγοντας για την καλή καρποφορία είναι η σωστή επικονίαση και γονιμοποίηση των ανθέων. Οι περισσότερες ποικιλίες μηλιάς και αχλαδιάς δεν επικονιάζονται. Γονιμοποιούνται από τη δικιά τους γύρη, αλλά και από γύρη άλλων ποικιλιών. Απαιτούν ένα «δέντρο – επικονιαστή» ποικιλίας συμβατής με αυτή που επιθυμούμε. Καλό είναι να υπάρχει στον κήπο ή στην κοντινή μας περιοχή μια «επικονιάστρια ποικιλία» του δέντρου που έχουμε και επίσης οι δύο ποικιλίες να «συνανθούν» ώστε να εξασφαλίζεται η καλύτερη δυνατή καρποφορία και των δύο δέντρων.

Καλλιεργητικές Φροντίδες

Κλάδεμα της μηλιάς, αχλαδιάς και κυδωνιάς

Κατά την εγκατάσταση των δενδρυλλίων στον κήπο γίνεται το κλάδεμα διαμόρφωσης που σκοπό έχει να δημιουργήσει ένα δέντρο μεσαίου μεγέθους με κλαδιά σε κανονικές αποστάσεις μεταξύ τους και σε αρκετά μεγάλη γωνία με τον κορμό. Έτσι οι οποιεσδήποτε επεμβάσεις θα είναι εύκολες, όλα τα σημεία του δέντρου θα έχουν καλή έκθεση στο φως και καλό αερισμό και οι αρκετά οριζόντιοι σε σχέση με τον κορμό κλάδοι θα μπορούν να αντέξουν το φορτίο καρποφορίας. Με αυτό το κλάδεμα μπορούμε να δώσουμε διάφορα σχήματα στις μηλιές και αχλαδιές, τα οποία βέβαια εξαρτώνται άμεσα από το υποκείμενο και τη ζωηρότητα ανάπτυξης της ποικιλίας. Το πιο διαδεδομένο σχήμα είναι το ανοιχτό κύπελλο. Όταν πλέον το δέντρο μπει σε καρποφορία, το κλάδεμα που γίνεται, αποσκοπεί στην καλύτερη δυνατή ισορροπία μεταξύ βλάστησης και καρποφορίας, τη διατήρηση του σχήματος και την ανανέωση των καρποφόρων οργάνων.

Η μηλιά και η αχλαδιά σχηματίζουν μικτούς οφθαλμούς επάκρια, στην κορυφή κοντών βλαστών τουλάχιστον δύο ετών και λιγότερα στην κορυφή λεπτών ετήσιων βλαστών. Οι οφθαλμοί που θα δώσουν μόνο βλάστηση είναι λεπτοί και κολλημένοι πάνω στους βλαστούς, ενώ οι μικτοί είναι διογκωμένοι, με τις καταβολές της ταξιανθίας και 1-3 υποτυπώδεις βλαστούς στο εσωτερικό τους.

Εφόσον η καρποφορία είναι κατά κύριο λόγο σε βλαστούς μεγαλύτερους των δύο ετών, κατά το κλάδεμα ΔΕΝ βραχύνουμε τους εύρωστους ετήσιους, ενώ απαλείφουμε εντελώς τους αδύνατους κοντούς βλαστούς που προσανατολίζονται στο εσωτερικό της κόμης. Το κλάδεμα καρποφορίας για τα γιγαρτόκαρπα είναι καλύτερα να γίνεται κοντά στα Χριστούγεννα (περίοδος πλήρους ληθάργου) και ΠΟΤΕ πριν την πτώση των φύλλων το φθινόπωρο ή μετά την έναρξη της κυκλοφορίας των χυμών την άνοιξη. Το καλοκαίρι, μετά τον σχηματισμό των καρπών, μπορούμε προσεκτικά να αφαιρέσουμε κάποιους βλαστούς που εμποδίζουν ή φέρουν πολύ μικρούς καρπούς. Το κλάδεμα, είτε διαμόρφωσης, είτε καρποφορίας και ανανέωσης, πρέπει να γίνεται προσεκτικά και κατόπιν συμβουλών αν εμείς δεν γνωρίζουμε, γιατί μια λάθος τομή δύσκολα διορθώνεται.

Καλλιεργητικές φροντίδες

Η λίπανση και η άρδευση στη μηλιά και την αχλαδιά πρέπει να γίνονται στα κατάλληλα στάδια, ώστε να διατηρείται η ισορροπία βλάστησης και καρποφορίας.Τα κρίσιμα στάδια είναι η αύξηση των καρπών και η ταυτόχρονη διαφοροποίηση των καρποφόρων οφθαλμών του επόμενου έτους. Το καλοκαίρι κατά τις αρχές Ιουλίου, που οι καρποί πλησιάζουν στο τελικό τους μέγεθος, μέσα στους οφθαλμούς βλαστών μεγαλύτερων των 20 ετών, διαφοροποιούνται και σχηματίζονται οι ταξιανθίες του επόμενου έτους. Σ΄ αυτό το χρόνο η επάρκεια θρεπτικών στοιχείων και νερού είναι απαραίτητη για τη σωστή ανάπτυξη και των καρπών και των οφθαλμών. Εάν το δέντρο δεν λιπαίνεται και δεν αρδεύεται σωστά καθώς και εάν έχει μεγάλο όγκο καρποφορίας το καλοκαίρι, στέλνει τις περισσότερες θρεπτικές ουσίες στα σπέρματα των καρπών και τελικά την επόμενη χρονιά υπάρχουν πολλά ατελή άνθη που δεν μπορούν να γονιμοποιηθούν. Αντίθετα στην κυδωνιά οι ανθικές καταβολές σχηματίζονται μετά την έναρξη της βλάστησης την άνοιξη σε βλαστούς ενός έτους και οι φροντίδες είναι πιο απλές.

Η αχλαδιά απαιτεί πιο συχνά ποτίσματα με λιγότερο νερό από ότι η μηλιά, γιατί η κυδωνιά που είναι το υποκείμενό της, είναι επιπολαιόριζο. Η ταυτόχρονα σωστή εφαρμογή άρδευσης και λίπανσης είναι απαραίτητη γιατί το νερό διευκολύνει την απορρόφηση θρεπτικών στοιχείων. Κατά τη λίπανση, πρέπει να δίνουμε αρκετό άζωτο για την καλή ανάπτυξη των σπερμάτων των καρπών, αλλά να μην υπερβάλουμε γιατί τότε θα οδηγηθούν τα δέντρα σε ανεπιθύμητη βλαστομανία. Επιθυμητή είναι η κατά καιρούς προσθήκη ιχνοστοιχείων όπως το βόριο, ο ψευδάργυρος και ο σίδηρος, που δημιουργούν αρκετά προβλήματα με την έλλειψή τους. Ειδικότερα η έλλειψη ψευδαργύρου δημιουργεί μια χαρακτηριστική μικροφυλλία και χαρακτηριστικούς ρόδακες στενών φύλλων, ενώ η έλλειψη βορίου γίνεται εμφανής με κάψιμο των ταξιανθιών και σχηματισμό φελλώδους επιφάνειας στη σάρκα των καρπών.

Φυτοπροστασία μηλοειδών

Ασθένειες που προσβάλλουν τη μηλιά, αχλαδιά και κυδωνιά

Από τις γνωστότερες ασθένειες της αχλαδιάς και της μηλιάς είναι το ΦΟΥΖΙΚΛΑΔΙΟ, το οποίο ευνοείται ιδιαίτερα από ψυχρό και υγρό καιρό την άνοιξη. Τόσο στα φύλλα όσο και στους καρπούς αναπτύσσονται κηλίδες ακανόνιστες, ελαιώδεις αρχικά, οι οποίες εξελίσσονται σε φελλώδεις περιοχές στα φύλλα και σε ρωγμές στους καρπούς. Λόγω της φυλλόπτωσης που μπορεί να ακολουθήσει, το δέντρο εξασθενεί και κατά συνέπεια επηρεάζεται η δημιουργία ανθοφόρων καταβολών. Το χειμώνα ο μύκητας επιβιώνει στα πεσμένα στο έδαφος φύλλα και την άνοιξη με τις βροχές ξεκινά τις νέες μολύνσεις. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στην αχλαδιά, γιατί το φουζικλάδιο δημιουργεί έλκη στους βλαστούς, όπου και διαχειμάζει. Καλό είναι να εντοπίζονται και να αφαιρούνται έγκαιρα οι προσβεβλημένοι βλαστοί.

Το ΩΙΔΙΟ προσβάλλει φύλλα, βλαστούς, οφθαλμούς και άνθη σε μηλιές και αχλαδιές. Η ασθένεια ξεκινά με φυσιολογικές συνθήκες την άνοιξη και δημιουργεί τη χαρακτηριστική λευκή αλευρώδη εξάνθηση. Σε έντονες προσβολές τα φύλλα παραμένουν καχεκτικά, τα βλασταράκια παραμορφώνονται και μπορεί να παρατηρηθεί ανθόπτωση. Το χειμώνα οι οφθαλμοί και οι προσβεβλημένοι κλαδίσκοι αποτελούν άριστο σημείο διαχείμανσης του μύκητα.

Στην αχλαδιά με βροχερό – υγρό καιρό εμφανίζονται μόνο στα φύλλα οι πολυάριθμες καστανές κηλίδες της ΣΕΠΤΟΡΙΑΣΗΣ που αργότερα γίνονται ασημί με ερυθροκάστανη χαρακτηριστική ζώνη γύρω.

Τέλος το ΒΑΚΤΗΡΙΑΚΟ ΚΑΨΙΜΟ είναι πλέον από τις σοβαρότερες ασθένειεςτης μηλιάς και της αχλαδιάς. Ξεκινά από τα άνθη την άνοιξη, με εμφανείς μαυρισμένες ταξιανθίες πάνω στα δέντρα. Οι νεαροί προσβεβλημένοι βλαστοί είναι υδαρείς ενώ αργότερα μαυρίζουν και ξεραίνονται. Εάν επικρατήσει  ζεστός και υγρός καιρός παρατηρείται μία χαρακτηριστική κολλώδης εφίδρωση παντού. Στους βραχίωνες του δέντρου μπορεί να εμφανιστούν έλκη με βυθίσματα του φλοιού και σχισμές. Η ασθένεια είναι ιδιαίτερα σημαντική γιατί καταστρέφει την ανθοφορία – καρποφορία του έτους.

Έντομα που προσβάλλουν τα μήλα, αχλάδια και κυδώνια

Τόσο οι μηλιές όσο και οι αχλαδιές προσβάλλονται συχνά από αφίδες και ακάρεα, όπως και τα υπόλοιπα φυτά του κήπου. Μάλιστα η ΑΦΙΔΑ ΤΗΣ ΜΗΛΙΑΣ, αντίθετα από άλλα είδη, ευνοείται από ζεστό καιρό και το καλοκαίρι δημιουργεί πυκνούς πληθυσμούς που χρειάζονται προσοχή.

Πολύ χαρακτηριστικό και γνωστό έντομο στα μήλα είναι η ΚΑΡΠΟΚΑΨΑ. Οι προνύμφες διαχειμάζουν στο έδαφος και σε ρωγμές δέντρων και την άνοιξη δίνουν ενήλικες και νέες προνύμφες που μπαίνουν στους καρπούς για να φάνε τους σπόρους. Στους καρπούς είναι εμφανείς οι οπές εισόδου του εντόμου.

Αντίθετα με την καρπόκαψα, η ΝΑΡΚΗ διαχειμάζει σε πεσμένα φύλλα και την άνοιξη τα ενήλικα ωοτοκούν στην πάνω επιφάνεια των φύλλων. Οι προνύμφες δημιουργούν επιφανειακές στοές στο φύλλο και τρώνε το κάτω από την επιδερμίδα τμήμα του. Συχνά το φθινόπωρο δημιουργούν γύρω τους ένα άσπρο βομβύκιο και το φύλλο συστρέφεται και το σκεπάζει. Οι προσβολές από δύο κοκκοειδή είναι ιδιαίτερα επιζήμιες στη μηλιά.

Η ΨΩΡΑ του SAN JOSÉ προσβάλλει κλαδιά και καρπούς, στους οποίους δημιουργεί χαρακτηριστικές κόκκινες κηλίδες και παραμορφώσεις. Ο φλοιός του δέντρου σκεπάζεται από τεφρά αλληλοκαλυπτόμενα ασπίδια του εντόμου.

Αντίθετα, η ΒΑΜΒΑΚΑΔΑ της μηλιάς διακρίνεται από το υπόλευκο κηρώδες έκκριμα και το έντομο εγκαθίσταται σε βλαστούς, βραχίονες και στον κορμό. Μυζεί το χυμό και δημιουργούνται υπερπλασίες, εξογκώματα και ρωγμές. Και τα δύο κοκκοειδή είναι ιδιαίτερα δύσκολα στην καταπολέμησή τους.

Αντιμετώπιση εχθρών και ασθενειών των μηλοειδών

Βασική μας φροντίδα πρέπει να είναι η προσεκτική παρατήρηση των δέντρων και η έγκαιρη διαπίστωση και αντιμετώπιση των όποιων προβλημάτων. Η συμβουλή του γεωπόνου – γνώστη των ασθενειών των γιγαρτόκαρπων θα πρέπει να είναι πάντα ευπρόσδεκτη.

Προσοχή χρειάζεται τόσο στις δοσολογίες και στη χρήση του κατάλληλου φαρμάκου όσο και στο στάδιο επέμβασης. Στα κοκκοειδή, ως γνωστόν, η επιτυχής αντιμετώπιση εξασφαλίζεται όταν οι προνύμφες είναι «εν κινήσει» στο δέντρο και όχι όταν εμείς ανακαλύπτουμε τα σχηματισμένα ασπίδια.

Η διατήρηση της καλής υγείας των δέντρων είναι ιδιαίτερα σημαντική. Με σωστό κλάδεμα, αφενός απομακρύνουμε βλαστούς/ κλάδους που έχουν ξεραθεί και αφετέρου επιτυγχάνουμε τον καλό αερισμό του εσωτερικού του φυλλώματος.

Το φθινόπωρο μαζεύουμε και καταστρέφουμε τα πεσμένα φύλλα από τις μηλιές και τις αχλαδιές κι έτσι απομακρύνουμε τις κυριότερες πηγές μόλυνσης των δέντρων.

Αναδημοσίευση από το περιοδικό Οδηγός για τον κήπο
Κείμενα: Ευγενία Μακρίδου Γεωπόνος Α.Π.Θ

Η καλλιέργεια της Αχλαδιάς

του Γιάννη Κωνσταντόπουλου

Η αχλαδιά (επιστημονική ονομασία Pyrus communis L.) μας ανταμείβει διπλά, τόσο για την ομορφιά της όσο και τους εύγεστους καρπούς της. Το φυλλοβόλο αυτό δέντρο προέρχεται από τις χώρες γύρω από την Κασπία θάλασσα. Μετά τη μηλιά είναι το σημαντικότερο καρποφόροφυλλοβόλο δέντρο για τους Έλληνες γεωργούς. Καλλιεργείται κυρίως στην Μακεδονία,την Πελοπόννησο και την Θεσσαλία, σε έκταση περίπου 45.000 στρεμμάτων και με μέση ετήσια παραγωγή τους 80.000 τόνους αχλάδια.

Με το κλάδεμα η αχλαδιά περιορίζεται εύκολα στα 5-6μ. ύψος και στα 3-4μ. διάμετρο. Ζει αρκετά, τουλάχιστον για 30 χρόνια. Καρποφορεί στο 4ο- 5ο έτος, αναλόγως τη ζωηρότητα του δέντρου και την ποικιλία της αχλαδιάς.

Ανθίζει Απρίλιο με Μάιο, πριν βγουν τα λαμπερά, πριονωτά, σε σχήμα καρδιάς φύλλα ή ταυτόχρονα με αυτά. Η ανθοφορία διαρκεί πάνω από 20 ημέρες. Τα λευκορόδινα λουλούδια της χρωματίζουν έντονα το γκρίζο και άχρωμο ακόμα για την εποχή τοπίο του κήπου μας. Οι πολλές ποικιλίες της διαφέρουν σημαντικά στο χρόνο ωρίμανσης των αχλαδιών, από Ιούνιο οι πρώιμες και ως τέλη Σεπτέμβρη-Οκτώβριο οι όψιμες/ φθινοπωρινές. Η παραλλακτικότητα στο χρόνο ωρίμανσης και η δυνατότητα συντήρησης των αχλαδιών για μερικούς μήνες, έχουν ως αποτέλεσμα να βρίσκουμε αχλάδια στην αγορά σχεδόν όλο το έτος.

Η αχλαδιά καλλιεργείται από τα πεδινά ως το υψόμετρο των 1.000 μ. Χρειάζεται, αναλόγως την ποικιλία, από 800 ως 1.200 ώρες θερμοκρασίας κάτω από 7οC για να ξυπνήσει από το χειμερινό λήθαργο. Δεν τη φυτεύουμε σε περιοχές με ζεστό-υγρό καλοκαίρι και με συχνές θερινές βροχοπτώσεις, γιατί υποφέρει από την ασθένεια βακτηριακό κάψιμο (Erwinia amylovora), που ευνοείται σε τέτοιες συνθήκες. Επίσης, αποφεύγουμε την καλλιέργειά της όπου είναι συχνοί οι όψιμοι παγετοί, λόγω της πρώιμης, ανοιξιάτικης ανθοφορίας της. Ο βαρύς χειμώνας δεν την ενοχλεί, το ξύλο της αντέχει ως τους -20οC.

Διαμορφώνουμε το δενδρύλλιο αχλαδιάς σε σχήμα κυπέλλου (3-4 κύριοι βραχίονες με κλίση 60ο και σε απόσταση 70-80εκ. από το έδαφος). Αν έχουμε περιορισμένο χώρο ή αν θέλουμε να καλύψουμε φράχτη με τις αχλαδιές, αγοράζουμε δέντρα εμβολιασμένα σε νάνες κυδωνιές και τις φυτεύουμε γραμμικά, σε κορδόνι, σε αποστάσεις 2μ. πάνω στη γραμμή (τις δένουμε σε σύρματα και το τελικό ύψος είναι 2-3μ.).

Τα αχλάδια καταναλώνονται νωπά, ως κομπόστες, μαρμελάδες, χυμοί, χρησιμοποιούνται ευρέως στη ζαχαροπλαστική ενώ φτιάχνεται και λικέρ από αυτά. Παλαιότερα, το ξύλο της αχλαδιάς χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή επίπλων και μουσικών οργάνων.

Ποικιλίες

Εκτός από τη γεύση, το χρώμα του φλοιού και την εποχή ωρίμανσης, τα αχλάδια διαφέρουν τόσο στη διάρκεια συντήρησής τους στο ψυγείο, όσο και στην ανθεκτικότητά τους στο βακτήριο Erwinia amylovora, που είναι πολύ σοβαρή ασθένεια.

Επιλέγουμε για τον κήπο μας μια από τις παρακάτω ποικιλίες:

-Κρυστάλλι (κιτρινο-πράσινος, μεγάλος καρπός, ωριμάζει μέσα Αυγούστου, συντηρείται αρκετό καιρό),

- Κοντούλα (πρασινοκόκκινος, μικρός καρπός, πολύ αρωματικός και γευστικός αλλά ευαίσθητος στο βακτήριο, σχετικά δυσεύρετος, τέλος Ιουνίου),

- Conference (γκριζοπράσινος, μέτριος καρπός με ποδίσκο, πολύ καλή γεύση, πολύ παραγωγική ποικιλία, ανθεκτική σε ψύχος, βακτήριο, συντηρείται αρκετά, αρχές Σεπτέμβρη),

- Williams ή Bartlett(μέτριος, πρασινοκίτρινος καρπός, καλή γεύση, πολύ καλός και για κομπόστα/χυμό, τέλος Αυγούστου. Υπάρχει και η κόκκινη εκδοχή της, η ποικιλία RedBartlett),

- Coscia (κιτρινοπράσινος και ελαφρά κόκκινος στο σημείο που βλέπει ο ήλιος, μικρός καρπός, δε συντηρείται πολύ, γευστικός και χυμώδης).

Ως συνιστώμενες ποικιλίες από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, δίνονται και οι ποικιλίες Etrusca, Santa Maria, Highland, Abate Fetel .

Για καλή επικονίαση οι αχλαδιές έχουν ανάγκη τις μέλισσες και μια συμβατή επικονιάστρια ποικιλία αχλαδιάς που πρέπει να φυτευτεί κοντά της. Φυτεύουμε στον κήπο μελισσοκομικά φυτά και αν υπάρχει η δυνατότητα τοποθετούμε μια κυψέλη, σχετικά κοντά στον κήπο μας. Ρωτάμε στο φυτώριο ποια επικονιάστρια ποικιλία αχλαδιάς πρέπει να φυτέψουμε, μαζί με την ποικιλία που επιλέξαμε.

Τα αχλάδια έχουν την ιδιαιτερότητα να έχουν καλύτερη γεύση όταν κοπούν πριν την πλήρη ωρίμανση. Γιαυτό, τα μαζεύουμε με το χέρι (προσεκτικά, μην τραυματίσουμε τον ποδίσκο και εισέρθουν μετασυλλεκτικοί μύκητες) όταν αποκτήσουν το τυπικό τους χρώμα και η σάρκα τους είναι ακόμα συνεκτική και τα αφήνουμε να ωριμάσουν στο ψυγείο.

Μικρά και σημαντικά!

-Αποθηκεύουμε μήλα και αχλάδια τα στο ψυγείο χωριστά από άλλα φρούτα/λαχανικά, καθώς εκλύουν αιθυλένιο το οποίο επιταχύνει πολύ την ωρίμανση και μειώνει τις ημέρες συντήρησης των άλλων λαχανικών και φρούτων.

-Αν παρατηρήσουμε κιτρίνισμα των μεγάλων φύλλων στην κορυφή και την περιφέρειά τους και μικροφυλλία/πτώση στα νεαρά φύλλα, πιθανότατα αυτό οφείλεται είτε σε μη καλή αποστράγγιση του νερού ποτίσματος είτε στην παρουσία αλάτων σε αυτό.

Λίπανση/Φύτευση

Ανοίγουμε λάκκο μεγάλων διαστάσεων, 70εκ. x 70εκ., ώστε να απλωθεί και να αναπτυχθεί καλά το ριζικό σύστημα, σε απόσταση τουλάχιστον 3-4μέτρων από άλλα δέντρα και 2-3μ. από φράχτες, διαδρόμους, τοίχους κ.α. Γεμίζουμε το λάκκο με μίγμα ελαφρόπετρας, φυτόχωμα για οπωροφόρα δέντρα και χώμα από τον κήπο μας και προσθέτουμε λίπασμα του τύπου 6-5-10 (*). Φυτεύουμε το φθινόπωρο στις ζεστές περιοχές και την άνοιξη σε αυτές που παρουσιάζονται όψιμοι, ανοιξιάτικοι παγετοί. Μετά τη φύτευση στηρίζουμε το δέντρο σε πάσαλο, για προστασία από τους ανέμους.

Όταν μεγαλώσει η αχλαδιά, λιπαίνουμε κάθε χειμώνα με λίπασμα του τύπου 10-5-5, ρίχνοντας σκόνη από βόρακα (βόριο, βοηθάει στην καλή γονιμοποίηση-καρπόδεση) (*).

Έδαφος

Προτιμά τα γόνιμα, ελαφριά εδάφη (να αποστραγγίζει καλά το νερό, για να μη σαπίζουν οι ρίζες) και με όχι μεγάλη περιεκτικότητα σε ασβέστιο, ειδικά αν το υποκείμενο είναι κυδωνιά. Ακόμα και αν δεν έχουμε τέτοιο έδαφος, ακολουθώντας τις οδηγίες για φύτευση/λίπανση, θα έχουμε ένα κατάλληλο χώμα για την ανάπτυξη της αχλαδιάς μας.

Κλίμα

Φυτεύουμε σε ηλιόλουστη (αγαπά τον ήλιο) νότιο ή νοτιοδυτική έκθεση. Αποφεύγουμε τις βορειοανατολικές θέσεις του κήπου γιατί οι ψυχροί βόρειοι άνεμοι μπορεί να καταστρέψουν την ανθοφορία. Ιδανικές περιοχές καλλιέργειας της αχλαδιάς είναι αυτές με ζεστό και ξηρό καλοκαίρι, χωρίς ανοιξιάτικους παγετούς

Πότισμα

Οι μεγάλες ανάγκες της αχλαδιάς σε νερό είναι τους μήνες Μάιο-Σεπτέμβριο, οπότε και ποτίζουμε 3-4 φορές/μήνα. Τους υπόλοιπους μήνες ποτίζουμε πιο αραιά, αναλόγως την ποικιλία, το έδαφος και τις κλιματικές συνθήκες.

Κλάδεμα

Μετά τη φύτευση και για τα επόμενα 2-3 έτη κλαδεύουμε τον Δεκέμβριο για να δώσουμε σχήμα στην αχλαδιά.

Στα ενήλικα δέντρα, κλαδεύουμε την ίδια εποχή, αφαιρώντας τα ξερά, καχεκτικά, άρρωστα κλαδιά και αυτά που εισέρχονται προς το εσωτερικό του δέντρου. Σκοπός είναι το κέντρο της αχλαδιάς να είναι ελεύθερο (κύπελλο), ώστε να εισέρχεται φως και αέρας, τόσο για πρόληψη ασθενειών και εντόμων που ευνοούνται από τη σκιά και την υγρασία αλλά και για καλύτερη φωτοσύνθεση και αύξηση του μεγέθους των καρπών.

Αντιξοότητες

Η αχλαδιά προσβάλλεται από αρκετά έντομα και ασθένειες. Τα πιο σημαντικά από αυτά είναι τα έντομα ψύλλα, καρπόκαψα, τετράνυχος, αφίδες και οι ασθένειες φουζικλάδιο, βακτηριακό κάψιμο (*).

Πολλαπλασιασμός

Αποφεύγουμε τον πολλαπλασιασμό με σπόρο γιατί το δέντρο που θα βγει δεν θα έχει τα τυπικά χαρακτηριστικά της ποικιλίας μας. Αγοράζουμε από φυτώρια έτοιμα, εμβολιασμένα δενδρύλλια αχλαδιάς.

Αραίωμα

Για μεγαλύτερους καρπούς, τον Ιούνιο αραιώνουμε, αφαιρώντας τους πιο μικρούς καρπούς και αφήνοντας 1 αχλάδι ανά 12-15εκ.

(*) Προσοχή!!

- Οι δοσολογίες των λιπασμάτων και των βελτιωτικών εδάφους εξαρτώνται από τον τύπο του λιπάσματος ή του εδαφοβελτιωτικού, το είδος και το στάδιο ανάπτυξης της καλλιέργειάς μας και τον τύπο εδάφους που έχουμε.

- Πιθανά προβλήματα φυτοπροστασίας αντιμετωπίζονται είτε με σκευάσματα εμπορίου (φυσικό πύρεθρο, σκευάσματα χαλκού, υγρό και σκόνη θείου κ.λπ.) είτε με παρασκευάσματα που μπορούμε να φτιάξουμε μόνοι μας (διάλυμα μαλακού σαπουνιού, αυτοσχέδιες παγίδες σύλληψης εντόμων, εκχυλίσματα από φυτά κ.λπ.).

- Διαβάζουμε προσεκτικά την ετικέτα των λιπασμάτων, βελτιωτικών εδάφους και κυρίως των φυτοπροστατευτικών προϊόντων, ακολουθώντας πιστά τις αναγραφόμενες οδηγίες χρήσης.

- Προτού αγοράσουμε ένα φυτοπροστατευτικό προϊόν ελέγχουμε πρώτα την ημερομηνία λήξης του.

- Φοράμε γάντια, καπέλο, προστατευτικά γυαλιά και ρούχα που να καλύπτουν τα χέρια και τα πόδια μας, προτού ψεκάσουμε με τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα.

 Πηγή: realfarm