Φυτεύω με μοσχεύματα

Ροδιά

Η λαϊκή ρήση που θέλει το "νόμισμα να έχει δύο όψεις" φαίνεται να επιβεβαιώνεται στην περίπτωση της καλλιέργειας ροδιάς, αφού μπορεί ορισμένοι Βορειοελλαδίτες γεωργοί να της ... γυρνούν την πλάτη, πεπεισμένοι ότι ευδοκιμεί μόνο σε ήπια κλίματα, αλλά υπάρχουν κι εκείνοι, οι οποίοι εγκατέλειψαν παραδοσιακές καλλιέργειες, όπως το βαμβάκι και ο καπνός, κι έχουν βρει σ' αυτή το δικό τους "κόκκινο χρυσό".

"Τουλάχιστον έχουμε εξασφαλίσει ένα σταθερό εισόδημα για τον οικογενειακό προϋπολογισμό" δηλώνουν στο  Βορειοελλαδίτες καλλιεργητές ροδιού, επισημαίνοντας πως η στροφή σε νέες καλλιέργειες είναι σύνηθες φαινόμενο τα τελευταία χρόνια.

Μάλιστα, όπως λένε, η ροδιά- σύμβολο καλοτυχίας, αφθονίας και γονιμότητας- για τους περισσότερους δεν αποτέλεσε μια τυχαία επιλογή, αλλά ένα νέο γούρικο ξεκίνημα! 

Τα τελευταία χρόνια, οι παραγωγοί ροδιού ανά την Ελλάδα έχουν αρχίσει να αυξάνονται, ωστόσο το όλο εγχείρημα βρίσκεται ακόμη σε "νηπιακό" στάδιο.

Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, η καλλιεργούμενη έκταση ροδιάς στη χώρα μας εκτιμάται, σήμερα, σε περίπου 20.000 στρέμματα. Το 1994 τα καλλιεργούμενα στρέμματα ήταν μόλις 500, το 2005 αυξήθηκαν σε περίπου 1000 και το 2007 σε 4000.

Η καλλιέργεια ροδιού στην Ελλάδα μοιάζει με "κουκίδα στον ωκεανό", αφού το σύνολο της παγκόσμιας παραγωγής υπολογίζεται σε 2.250.000 τόνους, με τα "ηνία" να κρατά η Ινδία (1.200.000 τόνους). Ακολουθούν το Ιράν (650.000 τόνους) και οι ΗΠΑ (100.000 τόνους), βάσει στοιχείων του Εθνικού Ιδρύματος Αγροτικής Έρευνας (ΕΘΙΑΓΕ).

Η ελληνική αγορά, οι ανάγκες της οποίας σε ρόδι υπολογίζονται σε 1200 τόνους, κατά τις μαρτυρίες ερευνητών και παραγωγών παραμένει ελλειμματική, γι' αυτό και οι ετήσιες εισαγωγές υπερβαίνουν τους 800 τόνους.

"Χαρτογράφηση" των καλλιεργειών

Στη Ροδόπη, με την καλλιέργεια ροδιάς απασχολούνται 27 παραγωγοί και η καλλιεργούμενη έκταση φθάνει τα 600 στρέμματα. Η δε απόδοση υπολογίζεται σε 2 τόνους/στρέμμα. 

Μάλιστα, όπως δήλωσε στο ΑΠΕ ο ροδοπαραγωγός Κώστας Τσατλάκης, δεν είναι λίγοι οι παραγωγοί που περιμένουν να δουν τα αποτελέσματα των υφιστάμενων καλλιεργειών, έτσι ώστε, εφόσον αποδειχθεί ότι έχουν πραγματικά καλή απόδοση, να αλλάξουν … ρότα.

Στο νομό Κιλκίς, με την καλλιέργεια της ροδιάς ασχολούνται 150 παραγωγοί και η καλλιεργούμενη έκταση ανέρχεται σε 2000 στρέμματα, ενώ στην Πέλλα "δουλεύονται" γύρω στα 1200 στρέμματα από 50 παραγωγούς.

Στο νομό Δράμας, με την καλλιέργεια ροδιάς ασχολούνται πλέον 500 παραγωγοί, από 250 πριν από έναν χρόνο, και η καλλιεργούμενη έκταση φθάνει τα 7000 στρέμματα, όπως ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο ροδοπαραγωγός και γεωπόνος Γρηγόρης Αργυρίου. 

Μιλώντας για τον παγετό, που έπληξε φέτος κάποιες καλλιέργειες στη Βόρεια Ελλάδα, ο κ. Αργυρίου σημείωσε πως παρά το προβλήματα που προέκυψαν, η ροδιά ως άλλη "Λερναία Ύδρα" αντικατέστησε σχετικά γρήγορα τους καρπούς της και επανήλθε και πάλι σε τροχιά παραγωγής. 

"Μπορεί να χάθηκε λίγος χρόνος για κάποιους ροδοπαραγωγούς, αλλά δεν επήλθε και η καταστροφή, αφού μπορεί να έπεσαν ελαφρά οι αποδόσεις, αλλά θα επανέλθουν κανονικά στο άμεσο μέλλον" τόνισε.

Σύμφωνα με τον κ. Αργυρίου, η απόδοση στο νομό Δράμας διαμορφώνεται σε 200 κιλά/στρέμμα και το παραγόμενο προϊόν της περιοχής απορροφάται αποκλειστικά από αυστριακή εταιρεία που το διοχετεύει σε φαρμακεία.

Χρηστικό εγχειρίδιο για τη ροδιά

Το Ινστιτούτο Φυλλοβόλων Δέντρων Νάουσας, στο πλαίσιο συμμετοχής του σε ερευνητικό πρόγραμμα για τη ροδιά, μαζί με άλλους επτά εταίρους, πρόκειται να διανείμει εγχειρίδιο βέλτιστων πρακτικών για την καλλιέργεια της ροδιάς στην 24η Διεθνή Έκθεση Γεωργικών Μηχανημάτων, Εξοπλισμού και Εφοδίων "Agrotica".

Στόχος αποτελεί, όπως εξήγησε στο ΑΠΕ η εντεταλμένη ερευνήτρια του Ινστιτούτου Παυλίνα Δραγούμη, η ενημέρωση δυνάμει ροδοπαραγωγών και η καλύτερη πληροφόρηση όσων ήδη ασχολούνται με την καλλιέργεια αυτή. 

Η κ. Δραγούμη, πάντως, φαίνεται να συντάσσεται με την άποψη των παραγωγών εκείνων που θεωρούν πως η ροδιά ευδοκιμεί καλύτερα σε ήπια κλίμακα, αφού, όπως λέει, για την καλλιέργειά της προσφέρονται οι περιοχές των Κεντρικής και Νότιας Ελλάδας.

Παράλληλα, παροτρύνει τους παραγωγούς να εντάξουν στην καλλιέργειά τους την ποικιλία "Ermioni", οι καρποί της οποίας έχουν γλυκιά γεύση, μαλακούς σπόρους και υπάρχει σχετικό γενετικό υλικό στην Ελλάδα. 

Σημειώνεται ότι στη χώρα μας έχουν γίνει μαζικές φυτεύσεις της ποικιλίας "Wonderful", o καρπός της οποίας έχει σχήμα πεπλατυσμένο, με σκούρο μωβ-κόκκινο χρωματισμό, μετρίου πάχους φλοιό και χυμώδη σπόρια, με βαθύ κόκκινο χρώμα.

Τα κέρδη, η παραγωγή και η εγκατάσταση της φυτείας

Με τα καθαρά κέρδη ανά στρέμμα να φθάνουν ως και τα 1200 ευρώ, η καλλιέργεια της ροδιάς αποτελεί μια προσοδοφόρα εναλλακτική αγροτική δραστηριότητα.

H διάρκεια της παραγωγικής ζωής μιας φυτείας ροδιάς υπολογίζεται σε 25-30 έτη. Οι αποδόσεις ανά δένδρο κυμαίνονται από 40 ως 50 κιλά και ανά στρέμμα από 2500 ως 3000 κιλά. 

Το κόστος εγκατάστασης ενός στρέμματος καλλιέργειας ροδιάς ανέρχεται σε 540 ευρώ, ενώ το καθαρό εισόδημα είναι 1000-1200 ευρώ ανά στρέμμα.

Η ροδιά μπορεί να μπει σε καρποφορία από το τρίτο ή το τέταρτο έτος μετά την εγκατάστασή της, ενώ σε πλήρη παραγωγή φθάνει μετά το έβδομο ή όγδοο έτος. 

Κατά την πλήρη παραγωγή της αποδίδει 2,5-3 τόνους/στρέμμα εμπορεύσιμο ρόδι- ίσως και περισσότερο.

Η ωρίμανση των καρπών της ροδιάς γίνεται την περίοδο Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου, ανάλογα με την ποικιλία, ενώ η συγκομιδή που αρχίζει όταν τα δέντρα έχουν φθάσει σε ηλικία τριών-τεσσάρων χρόνων, γίνεται από το τέλος Σεπτεμβρίου μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου. 

Ένα φυτό σε ώριμη ηλικία παράγει περίπου 100 εμπορεύσιμους καρπούς, η ωρίμανση των οποίων κλιμακώνεται σε περίπου ένα δίμηνο.

Το κλίμα που ταιριάζει περισσότερο στην καλλιέργεια της ροδιάς είναι το υποτροπικό. Η ροδιά ευδοκιμεί σε περιοχές που χαρακτηρίζονται από μακρύ, θερμό και ξηρό καλοκαίρι.

Η ροδιά μπορεί να επιτύχει πολύ καλές παραγωγές εφόσον στις περιοχές φύτευσης η θερμοκρασία κατά τη διάρκεια του έτους δεν πέφτει κάτω από τους -12 βαθμούς Κελσίου, ενώ δεν έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις όσον αφορά τις ιδιότητες και τον τύπο του εδάφους.

Ρόδι το ευεργετικό!

Η ροδιά είναι ένα δέντρο ανθεκτικό, που σπάνια προσβάλλεται από παράσιτα. Μάλιστα, ήταν γνωστό και στην αρχαία Ελλάδα, με αναφορές, μεταξύ άλλων, στο έργο του Ομήρου.

Το ρόδι είναι πλούσιο σε σάκχαρα, βιταμίνες A,B,C μέταλλα, όπως ασβέστιο, φώσφορο, κάλιο, νάτριο, σίδηρο και την αντιοξειδωτική ουσία σελήνιο.

Το εκχύλισμα του ροδιού λέγεται πως έχει ευεργετική δράση κατά του καρκίνου του προστάτη, ενώ η κατανάλωση χυμού ροδιού κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης συμβάλλει στη μείωση του κινδύνου εγκεφαλικών κακώσεων στα βρέφη.

Οι κατακόκκινοι και χυμώδεις σπόροι του είναι στυπτικοί, αφροδισιακοί, δροσιστικοί και ανακουφίζουν από τον πυρετό. Τονώνουν και αποτοξινώνουν τον οργανισμό και λέγεται πως καθαρίζουν το αίμα, τα νεφρά και την κύστη. Το αφέψημα από τα άνθη της ροδιάς, υπό μορφή γαργάρας είναι καλό για τη θεραπεία της ουλίτιδας και ανακουφίζει από τον πονόλαιμο, ενώ το αφέψημα από τη φλούδα του καρπού καταπολεμά τις αμοιβάδες. 

Ο δε χυμός του ροδιού, αναμεμειγμένος με ελαιόλαδο, βοηθά στην εξαφάνιση των κηλίδων και το σβήσιμο των ρυτίδων από το δέρμα.
Πηγή: ΑΠΕ,  Έλενα Αλεξιάδου


*Εγχειρίδιο καλλιέργειας (Α) Ροδιάς

*Εγχειρίδιο καλλιέργειας (Β) Ροδιάς 

Φτιάξε το δικό σου παραδοσιακό λαχανόκηπο

Διαβάστε και κατεβάστε δωρεάν τον 12σέλιδο οδηγό του Περιβαλλοντικού Ομίλου Σαλαμίνας "Perivos" για να μάθετε πως μπορείτε να φτιάξετε τον δικό σας παραδοσιακό λαχανόκηπο. 

Ο οδηγός περιέχει:
- Οδηγίες για τη δημιουργία σπορείου.- Εποχές σποράς ανά λαχανικό.- Συγκαλλιέργειες λαχανικών- Αποστάσεις φύτευσης- Μέση διάρκεια ζωής σπόρων ανά είδος.- Οδηγίες για δημιουργία κομπόστ (το καλύτερο εδαφοβελτιωτικό)- Οδηγίες για συλλογή και αποθήκευση σπόρων.

Κατεβάζουμε τον οδηγό: Εδώ 

Κανέλα, Ένα πολύτιμο μπαχαρικό που ρίχνει το ζάχαρο και διαλύει θρόμβους

Μάθετε ποιο είναι το πολύτιμο μυρωδικό που κατεβάζει το ζάχαρο και διαλύει τους θρόμβους 
Παλιότερα ήταν πολύτιμο υλικό ανταλλαγής αγαθών μαζί με το αλάτι, τη μαστίχα Χίου, και άλλα βότανα. Στις μέρες μας η διατροφική της αξία, ανεβαίνει καθημερινά αφού πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι αυτό το μυρωδικό είναι ιδανικό για να μας θεραπεύει και να ανεβάζει τον οργανισμό μας στα καλύτερα επίπεδά του.

Ο λόγος για την κανέλα με την αγαπημένη οσμή και την ευχάριστη γεύση. Πέρα όμως από τα οργανοληπτικά της χαρακτηριστικά, ξεχωρίζει για την ιδιαίτερη διατροφική της αξία, η οποία για πολλούς θεωρείται και θεραπευτική.

Το γεγονός αυτό οφείλεται κυρίως σε ορισμένα ιδιαίτερα συστατικά που συναντάμε στην κανέλα, με κυριότερη τη σιναμαλδεύδη.Η σιναμαλδεύδη έχει διερευνηθεί για την επίδρασή της στα αιμοπετάλια και έχει βρεθεί ότι βοηθάει στην πρόληψη σχηματισμού θρόμβων στον οργανισμό. Παράλληλα, της έχουν αποδοθεί σημαντικές αντιφλεγμονώδεις δράσεις.

Επίσης, συστατικά της κανέλας έχουν και ισχυρή αντιμικροβιακή δράση, χάρη στην ικανότητά τους να εμποδίζουν την ανάπτυξη ανεπιθύμητων βακτηρίων, μυκήτων κ.α. Για το λόγο αυτό η κανέλα χρησιμοποιείται ως υλικό σε παραδοσιακά εθνικά φαγητά, ιδιαιτέρως που περιέχουν ωμά τρόφιμα.

Χαρακτηριστικά είναι επίσης τα στοιχεία που έχουμε σε σχέση με την επίδραση της κανέλας στον καλύτερο έλεγχο του σακχάρου. Η κανέλα καθυστερεί το ρυθμό γαστρικής κένωσης, δηλαδή το χρόνο που χρειάζεται η τροφή για να περάσει από το στομάχι, με αποτέλεσμα να έχουμε μια πιο αργή απορρόφηση των σακχάρων της τροφής. Παράλληλα, ερευνητικά δεδομένα καταδεικνύουν μια σημαντική επίδραση της κανέλας στην ευαισθησία των κυττάρων του οργανισμού στηνινσουλίνη, βελτιώνοντας κατά αυτόν τον τρόπο ακόμη περισσότερο τον γλυκαιμικό
έλεγχο.

Δείτε: Αντίσταση στην ινσουλίνη και υπερινσουλιναιμία: Τι είναι και επιπτώσεις 
Ο ΓΛΥΚΑΙΜΙΚΟΣ ΔΕΙΚΤΗΣ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ. 
και Τρόποι για να ρυθμίσετε το ζάχαρο σας φυσικά

Τέλος, αν νομίζει κανείς ότι όταν γευόμαστε ή μυρίζουμε την κανέλα απλά έχουμε μια ευχάριστη αίσθηση κάνει λάθος. Επιστημονικά δεδομένα έχουν δείξει ότι η μυρωδιά ή η γεύση της κανέλας μπορεί να ενεργοποιήσει εγκεφαλικά σήματα που σχετίζονται με καλύτερη νοητική λειτουργία.

Από άποψης θρεπτικών συστατικών η κανέλα αποτελεί μια εξαιρετική πηγή μαγγανίου, ενός συστατικού που σχετίζεται με την παροχή ενέργειας και ποικίλες μεταβολικές διαδικασίες στον οργανισμό μας. 2 κουταλιές του γλυκού κανέλλα μας προμηθεύουν το 38 % του μαγγανίου, το 10 % των φυτικών ινών, το 9,6 % τουσιδήρου (σε όχι όμως σε καλά απορροφήσιμη μορφή) και το 6 % του ασβεστίουπου ο οργανισμό μας χρειάζεται καθημερινά.

Την κανέλα μπορούμε να τη βρούμε είτε σε σκόνη είτε σε στικ (Τα γνωστά «ξυλάκια»). Τα στικ διατηρούνται καλύτερα και για περισσότερο χρονικό διάστημα, ωστόσο η σκόνη δίνει πιο έντονη γεύση. Θα πρέπει να διατηρείται σε αεροστεγή γυάλινα δοχεία, σε δροσερό, σκοτεινό και ξηρό μέρος. Η σκόνη διατηρεί τη γεύση της (όταν φυλάσσεται σωστά) μέχρι και έξι μήνες, ενώ τα στικ μέχρι και ένα χρόνο.
Μάθετε ποια κανέλα να χρησιμοποιείτε, πως και γιατί: Κανέλα Κεϋλάνης, Κασσία και Διαβήτης – Η Αλήθεια

Δείτε ακόμη: Πώς να χρησιμοποιήσετε την κανέλα κατά του διαβήτη. 

Μέλι και κανέλα: ο θεραπευτικός συνδυασμός! 

Φτιάχνουμε λάδι κανέλας

Φτιάξε στοματικό διάλυμα με κανέλα για δροσερή αναπνοή

Ρόφημα με κανέλα, μέλι και λεμόνι για απώλεια βάρους! 

Θεραπευτικός συνδυασμός κανέλας, γαρίφαλου και κολίανδρου 

Ρόφημα Πορτοκαλιού με τσάι, κανέλα και γαρίφαλο για αποτοξίνωση και απώλεια βάρους 

Μήλα με κανέλα στο φούρνο!

Έχει και άλλες χρήσεις… έκπληξη: 20 εναλλακτικές χρήσεις της κανέλας! 

Αρωματικό, πανεύκολο πἰλινγκ με Ελαιόλαδο, Κανέλα και Βανίλια!

Πηγή:  Το φάρμακο είναι η τροφή μας

Το δέντρο που βγάζει πάνω από 40 διαφορετικά φρούτα

Ρίγανη: καλλιέργεια, χρήσεις και συμβουλές

Η ρίγανη είναι πολυετές φυτό και ανήκει στην οικογένεια Lamiaceaeστο γένος Οriganum. Από τα τέσσερα διαφορετικά είδη φυτών που αναφέρονται στη ρίγανη, το πιο διαδεδομένο στη χώρα μας είναι το Origanum vulgare spp. hirtum.

Η καλλιέργεια της ρίγανης εντοπίζεται κυρίως στη Μακεδονία, τη Θράκη και τη Θεσσαλία. Σε επίπεδο Ε.Ε., η Ελλάδα και η Γερμανία έχουν τις περισσότερες καλλιεργήσιμες εκτάσεις ρίγανης, με τις κυριότερες χώρες προορισμού των ελληνικών εξαγωγών να είναι οι Η.Π.Α και η Γερμανία. Οι εισαγωγές προέρχονται από την Τουρκία, τη Βουλγαρία και την Αλβανία.

—Χρήσεις
Το αιθέριο έλαιο της ρίγανης και τα συστατικά που το αποτελούν, χρησιμοποιούνται για τις αντιμικροβιακές τους ιδιότητες στη βιομηχανία τροφίμων αυξάνοντας την ικανότητα συντήρησής τους και μειώνοντας την ανάπτυξη του αντίστοιχου μικροβιακού πληθυσμού.

—Εναέριο και εδαφικό περιβάλλον

Η άριστη θερμοκρασία ανάπτυξης της ρίγανης κυμαίνεται από 18-22 °C με όρια ανάπτυξης από 4 έως 33 °C, ενώ το ριζικό της σύστημα σε καλά αναπτυγμένα φυτά αντέχει σε ακραίες θερμοκρασίες. Επιβιώνει και σε χαμηλά επίπεδα φωτισμού, αλλά για να επιτευχθεί υψηλή περιεκτικότητα σε αιθέρια έλαια, το φως είναι απαραίτητο.

Η ρίγανη συναντάται ως αυτοφυές φυτό σε μεγάλη ποικιλία εδαφών και κλιμάτων από παραθαλάσσιες έως ορεινές περιοχές, στη νησιώτικη και την ηπειρωτική Ελλάδα, σε πλούσια και φτωχά εδάφη. Αναπτύσσεται σε ποικιλία εδαφών, με καλή στράγγιση.

—Απαιτήσεις σε λίπανση και νερό
Δεν είναι φυτό απαιτητικό σε θρεπτικά στοιχεία καθώς έχει μικρές απαιτήσεις σε άζωτο, φώσφορο και κάλιο, με τη λίπανση να εφαρμόζεται στο τέλος φθινοπώρου έως τις αρχές του χειμώνα. Ο συνδυασμός των βασικών στοιχείων με επάρκεια ιχνοστοιχείων (πλήρης ισόρροπος λίπανση) δίνει πολύ καλύτερη παραγωγή.

Η ρίγανη αντέχει στην ξηρασία και μπορεί να καλλιεργηθεί ως ξηρικό είδος. Σε περίπτωση παρατεταμένης ξηρασίας, ιδίως την περίοδο της άνοιξης, ένα ή και δύο ποτίσματα είναι ωφέλιμα, αυξάνοντας την απόδοση, χωρίς να μειώνεται ιδιαίτερα η ποιότητα.

—Πολλαπλασιασμός ρίγανης

Η ρίγανη πολλαπλασιάζεται κυρίως με σπόρο ή με παραφυάδες και διαίρεση φυτών που λαμβάνονται από παλιές φυτείες. Μπορεί επίσης να πολλαπλασιασθεί με μοσχεύματα. Η εγκατάσταση της καλλιέργειας γίνεται τόσο το φθινόπωρο, όσο και την άνοιξη.

—Αποδόσεις και ποιοτικά χαρακτηριστικά

Η ποιότητα της ρίγανης καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από το συστατικό καρβακρόλη, που βρίσκεται στο ριγανέλαιο και κυμαίνεται από 70 έως 85%, ενώ σε αυτοφυείς πληθυσμούς, μπορεί να ξεπεράσει και το 90%. Πρέπει να σημειωθεί ότι η απόδοση σε ριγανέλαιο και το ποσοστό της καρβακρόλης έχουν σχέση με τον καλλιεργούμενο πληθυσμό, ποικιλία ή κλώνο, το κλίμα, το έδαφος, το υψόμετρο, καθώς και τις συνθήκες της καλλιέργειας (άρδευση, λίπανση κ.λπ.).

Η ρίγανη αποδίδει ικανοποιητικά από το τρίτο έτος και μετά φθάνοντας έως 300 κιλά στο στρέμμα (αρδευόμενη καλλιέργεια). Η περιεκτικότητα σε ριγανέλαιο είναι δυνατόν να φθάσει μέχρι και 7% με τον μέσο όρο να κυμαίνεται από 3 έως 4%.

—Κόστος εγκατάστασης και παραγωγής

Το κόστος εγκατάστασης μιας φυτείας ρίγανης εκτιμάται στα 220 €/στρέµµα στο οποίο συμπεριλαμβάνονται και οι δαπάνες του φυτωρίου. Σημειώνεται ότι λόγω της αργής βλάστησης του σπόρου οι εργασίες σε αυτό διαρκούν πολλούς µήνες (Οκτώβριος-µέσα Μαΐου). Στο κόστος παραγωγής, το μεγαλύτερο ποσοστό των δαπανών καταλαµβάνει το αναλώσιµο κεφάλαιο και ιδιαίτερα το κόστος καταπολέµησης των ζιζανίων.

Ακολουθεί το ενοίκιο της ξηρικής γης και η αµοιβή της ξένης µηχανικής εργασίας, κυρίως για τη συγκοµιδή. Το µέσο κόστος παραγωγής ανέρχεται στα 1,04 €/κιλό. Για να είναι βιώσιµη η καλλιέργεια, η τιµή πώλησης του προϊόντος θα πρέπει να είναι πάνω από 0,66€/κιλό, έτσι ώστε να µπορούν να καλυφθούν οι µεταβλητές δαπάνες παραγωγής του προϊόντος.

Μάθετε όλα τα μυστικά της καλλιέργειας της ρίγανης καθώς και όλων των αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών στο πρώτο διαδικτυακό σχολείο πράσινης-αγροτικής κατάρτισης e-school by agronomist.gr και ξεκινήστε μια νέα πετυχημένη επιχειρηματική καριέρα.

Διαβάστε ακόμα: Αγρόπολις


Πηγή: econews

Επιστροφή στη βιολογική γεωργία

John Reganold -Jonathan Wachter

Συντάκτης: 

Μπάμπης Μιχάλης

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών


Eνώ οι Ελληνες αγρότες κόβουν τη χώρα στα δύο προκειμένου να προστατεύσουν το εισόδημά τους από φόρους και εισφορές, μια νέα μελέτη που έρχεται από τις ΗΠΑ υπόσχεται μεγαλύτερη κερδοφορία και εισόδημα γι’ αυτούς αρκεί να δουν το αντικείμενο της ενασχόλησης από μια άλλη πλευρά.

Ενα από τα βασικά επιχειρήματα των οπαδών της συμβατικής γεωργίας εδώ και χρόνια είναι ότι προσφέρει καλύτερες αποδόσεις σε σχέση με την οργανική καλλιέργεια της γης, υψηλότερα κέρδη στους αγρότες και αποτελεί τον μοναδικό τρόπο για μπορέσουν να τραφούν τα 9 δισεκατομμύρια άνθρωποι που θα κατοικούν τη Γη ώς το 2050.

Ο μύθος αυτός καλλιεργήθηκε επί δεκαετίες από τις μεγάλες εταιρείες τροφίμων, τους αγροχημικούς και βιοτεχνολογικούς επιχειρηματικούς κολοσσούς ωθώντας όλο και περισσότερους καλλιεργητές στη χρήση φυτοφαρμάκων, χημικών λιπασμάτων και «πειραγμένων» σπόρων. Απώτερος στόχος ήταν βέβαια ο έλεγχος της παγκόσμιας αλυσίδας παραγωγής τροφίμων και η μεγιστοποίηση της κερδοφορίας των επιχειρηματικών κολοσσών.

Τον μύθο αυτόν γκρεμίζει έρευνα («Βιολογική γεωργία στον 21ο αιώνα») που δημοσιοποίησαν νωρίτερα αυτή την εβδομάδα στο περιοδικό «Nature Plants» ο John Reganold -καθηγητής της επιστήμης του εδάφους και της αγροοικολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πολιτείας της Ουάσινγκτον- και ο επιστημονικός συνεργάτης του και υποψήφιος διδάκτορας Jonathan Wachter.

Οι δύο ερευνητές διαπίστωσαν ότι η σίτιση του αυξανόμενου πληθυσμού της Γης με βιώσιμο τρόπο είναι δυνατή.

Εξετάζοντας εκατοντάδες επιστημονικές μελέτες που δημοσιεύθηκαν τα τελευταία 40 χρόνια, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η βιολογική γεωργία μπορεί να αποφέρει ικανοποιητικές αποδόσεις, να είναι κερδοφόρα για τους αγρότες, να προστατεύσει και να βελτιώσει το περιβάλλον, ενώ είναι ασφαλέστερη για την υγεία των εργατών της γης. Η μελέτη τους συνέκρινε την οργανική και συμβατική καλλιέργεια της γης εξετάζοντας 4 παράγοντες βιωσιμότητας: την παραγωγικότητα, την οικονομική διάσταση, το περιβάλλον, την ευημερία της κοινότητας.

Διαπίστωσε ότι ανάλογα με την καλλιέργεια, οι αποδόσεις των οργανικά καλλιεργούμενων εκτάσεων ήταν όντως 8-25% μικρότερες απ’ ό,τι αυτές των συμβατικών καλλιεργειών.

Ωστόσο, με την αποτελεσματική χρήση μεθόδων οργανικής πολυκαλλιέργειας η διαφορά αυτή υποχωρούσε σε 9%, ενώ με την αύξηση της αμειψισποράς σε μόλις 8%.

Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα, οι αποδόσεις της βιολογικής γεωργίας υπερτερούσαν από τις αντίστοιχες της συμβατικής: Σε συνθήκες παρατεταμένης ξηρασίας -οι οποίες αναμένεται να είναι όλο και πιο συχνές στο μέλλον λόγω της αλλαγής του κλίματος- οι οργανικές καλλιέργειες παράγουν υψηλότερες αποδόσεις, επειδή τα εδάφη τους διακρατούν υψηλότερες ποσότητες νερού.

Αλλά ακόμη και σε περιπτώσεις που οι αποδόσεις είναι χαμηλότερες, η βιολογική γεωργία είναι σαφώς πιο επικερδής για τους αγρότες επειδή οι καταναλωτές πληρώνουν περισσότερο για τα ποιοτικότερα προϊόντα της.

Τα βιολογικά προϊόντα πωλούνται σήμερα παγκοσμίως κατά μέσο όρο 32% υψηλότερα απ’ ό,τι τα συμβατικά.

Βιώσιμη σίτιση

Ωστόσο οι δύο επιστήμονες τονίζουν ότι η μετάβαση της ανθρωπότητας προς οργανικές καλλιέργειες δεν θα πρέπει να βασιστεί αποκλειστικά και μόνο στις αποδόσεις.

«Θα πρέπει επίσης να μειώσουμε τα απόβλητα τροφίμων, να βελτιώσουμε την πρόσβαση στη διανομή των τροφίμων, να σταθεροποιήσουμε τον παγκόσμιο πληθυσμό, να εξαλείψουμε τη μετατροπή των καλλιεργειών σε βιοκαύσιμα και να υιοθετήσουμε μια περισσότερο φυτικής προέλευσης διατροφή», τονίζουν.

Υπογραμμίζουν ότι τα μειονεκτήματα της άλλης πλευράς είναι οδυνηρά για ανθρωπότητα και πλανήτη: φυτοφάρμακα, ρύπανση νερού με νιτρικά και φωσφορικά άλατα, εκπομπές ρύπων του θερμοκηπίου, μείωση βιοποικιλότητας, ασθένειες, τρόφιμα χαμηλότερης διατροφικής αξίας. Οπως λένε, αυτό υποστηρίζουν 12 στις 15 μελέτες που εξέτασαν.

Αλλά και με βάση τον κοινωνικό αντίκτυπο των δύο μεθόδων καλλιέργειας η βιολογική υπερτερεί. Δημιουργεί περισσότερες θέσεις εργασίας, είναι λιγότερο επιβλαβής για την υγεία των εργαζομένων, βελτιώνει τη διατροφή τους, προωθεί την αλληλεπίδραση παραγωγών-καταναλωτών. προσφέρει καλύτερες συνθήκες για τα ζώα.

Περιβαλλοντικά το έδαφος των βιολογικών αγροκτημάτων αποθηκεύει περισσότερο άνθρακα, έχει καλύτερη ποιότητα, εμφανίζει μικρότερη διάβρωση. Η βιολογική γεωργία μολύνει λιγότερο το έδαφος και τα υπόγεια ύδατα, ενώ είναι ενεργειακά πιο αποδοτική καθώς δεν βασίζεται σε συνθετικά λιπάσματα ή φυτοφάρμακα.

Σχετίζεται ακόμη με μεγαλύτερη βιοποικιλότητα φυτών, ζώων, εντόμων και μικροοργανισμών και τη γενετική ποικιλότητα.

Αλλά και η σίτιση της ανθρωπότητας δεν είναι μόνο ζήτημα αποδόσεων. Απαιτείται η εξέταση των αποβλήτων τροφίμων και η μέθοδος διανομής των τροφίμων.

«Αν δούμε την κατά κεφαλήν παραγωγή θερμίδων σήμερα παράγουμε υπεραρκετή τροφή για 7 δισεκατομμύρια ανθρώπους. Στέλνουμε όμως στα σκουπίδια το 30-40% αυτών. Το ζήτημα δεν είναι να παράξουμε αρκετά αλλά να καταστήσουμε τη γεωργία φιλική προς το περιβάλλον και να εξασφαλίσουμε ότι τα τρόφιμα φτάνουν σε όσους τα έχουν ανάγκη», τονίζει ο Reganold.

Reganold και Wachter υποδεικνύουν, τέλος, ότι ο κόσμος δεν μπορεί να τραφεί από ένα μόνο είδος καλλιέργειας.

Αντίθετα, αυτό που χρειάζεται είναι μια ισορροπία των συστημάτων, «ένα μείγμα οργανικών και άλλων καινοτόμων συστημάτων καλλιέργειας, συμπεριλαμβανομένων των γεωργοδασοκομικών, της ολοκληρωμένης γεωργίας, των μικτών καλλιεργειών και συστημάτων κτηνοτροφίας».