10 Απρ 2017

Σουσάμι


Το σουσάμι κατάγεται από τις θερμές περιοχές της Ασίας. Η καλλιέργεια του έχει σκοπότην παραγωγή των ελαιούχων σπόρων του. Οι σπόροι του σουσαμιού έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε έλαιο που φθάνει το 45-60%. Το σησαμέλαιο χρησιμοποιείται στην βιομηχανία τροφίμων, την ζαχαροπλαστική, την κονσερβοποιία. Επίσης χρησιμοποιείται για την παραγωγή σαπουνιών και χρωμάτων.
Ο σπόρος του σουσαμιού είναι καρπός με υψηλή διατροφική αξία και για αυτό χρησιμοποιείται στην αρτοποιία (ψωμί, κουλούρια, παστέλια, κλπ), την παραγωγή ταχινιού αλλά και χαλβά.
Το υπόλειμμα (πίτα) που μένει μετά την εξαγωγή του σησαμέλαιου, χρησιμοποιείται σαν ζωοτροφή η οποία είναι πλούσια σε πρωτείνες που φθάνουν μέχρι 50-52%.
Το σουσάμι είναι ένα ετήσιο, δικοτυλήδονο φυτό, ποώδες, το οποίο αναπτύσσεται όρθια σε ύψος που φθάνει το 0,8 – 1,8 μέτρο.
Τα φύλλα του είναι λογχοειδή ή παλαμοειδή. Σχηματίζει άνθη στις μασχάλες των φύλλων σε ομάδες (1-5) με χρώμα ελαφρά ρόδινο, λευκό ή λευκοκίτρινο και τα οποία φέρουν 4 στήμονες. Η στεφάνη των ανθέων είναι σωληνωτή αποτελούμενη από 5 πέταλα, ενώ ο κάλυκας αποτελείται από 5 σέπαλα.
Ο καρπός του σουσαμιού είναι κάψα με σχήμα ωοειδές ή επιμήκης και περιέχει ένα αριθμό σπόρων.Το χρώμα των σπόρων είναι λευκό, ωχροκίτρινο, καστανό ή μαύρο αναλόγως της ποικιλίας.


Εδαφοκλιματικές απαιτήσεις



Το φυτό του σουσαμιού δεν ευδοκιμεί σε βαριά και συνεκτικά εδάφη (αργιλώδη), προτιμά κυρίως τα ελαφρά ιζηματογενή, αμμοπηλώδη εδάφη που διατηρούν ικανοποιητική ποσότητα υγρασίας.Γενικά είναι ανθεκτικό στην ξηρασία. Το φυτό αυτό απαιτεί κλίμα θερμό για μακρύ χρονικό διάστημα, επειδή για να βλαστήσει ο σπόρος απαιτείται θερμοκρασία γύρω στους 18- 20ο C ενώ είναι ευαίσθητο στις χαμηλές θερμοκρασίες. Θερμοκρασίες χαμηλότερες από τους 18ο Cκατά την περίοδο της ανάπτυξης των φυτών, μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις, η δε επικονίαση δεν μπορεί να γίνει σε θερμοκρασίες μεγαλύτερες από τους 40ο C. Ο βλαστικός του κύκλος ολοκληρώνεται σε 3-4 μήνες. Η καλλιέργεια του σουσαμιού μπορεί να είναι «επίσπορη», δηλαδή στην ίδια χρονιά μπορεί να ακολουθήσει καλλιέργειες όπως είναι τα χειμερινά σιτηρά ή τα όσπρια.
Το σουσάμι καλλιεργείται συνήθως σε περιοχές με βροχοπτώσεις που κυμαίνονται από 300- 600 mm. Όσον αφορά το υψόμετρο μπορεί να καλλιεργηθεί και σε περιοχές με υψόμετρο έως 1500 μέτρα.


Η καλλιέργεια


Η καλλιέργεια του σουσαμιού αρχίζει με την καλή προετοιμασία του εδάφους, που αφορά το όργωμα του στην κατάλληλη υγρασία ώστε να έχει καλό μικροτεμαχισμό πριν από την σπορά των σπόρων επειδή το μέγεθος των σπόρων είναι μικρό.Επίσης κατά την εποχή της σποράς θα πρέπει να έχουν καταστραφεί ολοσχερώς τα ζιζάνια.
Λόγω του μικρού όγκου των σπόρων, αλλά και των υψηλών θερμοκρασιών που επικρατούν κατά την περίοδο της φυτεύσεως, θα πρέπει να γίνεται καλή διαχείριση του νερού ώστε το φύτρωμα των σπόρων να είναι χωρίς προβλήματα.
Η σπορά συνήθως γίνεται από το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Μαΐου μέχρι τα μέσα Ιουνίου.Πριν από την σπορά των σπόρων γίνεται η απολύμανση τους. Η ποσότητα σπόρου που χρησιμοποιείται είναι 0,8- 1,5 κιλά το στρέμμα. Η σπορά γίνεται σε γραμμές που απέχουν 0,6 μέτρα στις ποικιλίες που είναι υψηλόκορμες και 0,3-0,5 μέτρα για της χαμηλής αναπτύξεως.Επί της γραμμής οι σπόροι σπέρνονται χύδην σε βάθος 2-3 εκατοστά.Θα πρέπει μετά την σπορά να γίνεται κυλίνδρισμα ώστε οι σπόροι να έρθουν σε επαφή με την υγρασία του εδάφους ώστε να έχουμε καλό φύτρωμα.
Στα πρώτα στάδια της αναπτύξεως των φυτών πρέπει να γίνονται ένα έως δύο σκαλίσματα επειδή σε διαφορετική περίπτωση υπάρχει κίνδυνος να καταπνιχθεί η καλλιέργεια από τα αγριόχορτα. Η καταπολέμηση των ζιζανίων μπορεί να γίνει και με ζιζανιοκτόνα.
Η λίπανση που απαιτεί δεν είναι μεγάλη. Συνήθως σε αρδευόμενη καλλιέργεια χρησιμοποιείται μία ποσότητα 10 κιλών αζώτου/ στρέμμα, 8 κιλών φωσφόρου/στρέμμα και 8 κιλών καλίου/ στρέμμα.
Μεγάλη προσοχή πρέπει να υπάρξει στην εδαφική υγρασία του εδάφους ώστε να μη λείψει από τα καλλιεργημένα φυτά ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες το νερό. Απαιτούνται τουλάχιστον δύο αρδεύσεις κατά την διάρκεια του καλοκαιριού με μία ποσότητα νερού που εξαρτάται από το είδος του εδάφους αλλά και από τις κλιματικές συνθήκες που θα επικρατήσουν.
Το σουσάμι μπορεί να ενταχθεί σε ένα σύστημα εναλλαγής των καλλιεργειών (αμειψισπορά) στη θέση που έχουν τα σκαλιστικά φυτά (αραβόσιτος, βαμβάκι) ή σε αμειψισπορά με ένα σιτηρό όπως είναι το κριθάρι.
Το σουσάμι δεν έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις σαν καλλιέργεια ενώ έχει μικρό αριθμό εχθρών και ασθενειών.



Η συγκομιδή





Η συγκομιδή του γίνεται όταν αλλάξουν χρώμα και γίνουν σκούρες οι μεσαίες κάψες. Η συγκομιδή γίνεται με εκρίζωση των φυτών ή με θεριζοαλωνιστική μηχανή που χρησιμοποιείται στην συγκομιδή του αραβοσίτου στο οποίο λείπει το εκκοκιστικό εξάρτημα.Επειδή υπάρχει κίνδυνος «τινάγματος» των σπόρων, για την αποφυγή των απωλειών, η συγκομιδή πρέπει να γίνεται όταν έχουν αρχίσει να ανοίγουν οι περισσότεροι λοβοί.

Τοσυγκομισθέν προϊόν, μεταφέρονται σε αλώνια όπου αποξηραίνεται και για 15-20 ημέρες και στη συνέχεια τινάζεται ώστε να απελευθερωθούν οι σπόροι από τις κάψες.
Οι αποδόσεις του σε σπόρους κυμαίνονται από 150 -200 κιλά το στρέμμα από το οποίο μπορούν να παραχθούν 65-70 λίτρα ελαίου ανά στρέμμα.

Οι χρήσεις του σουσαμιού



Το σουσάμιέχει πολλές χρήσεις, κυριότερες των οποίων είναι:
Α)Το σησαμέλαιο
Η εξαγωγή του ελαίου του σουσαμιού γίνεται με συμπίεση εν ψυχρώδίνειένα έλαιο πικρό, με σταθερή δομή, ελάχιστα αρωματικό, που χρησιμοποιείται άμεσα στην διατροφή. Εφόσον η εξαγωγή του ελαίου γίνει με την εν θερμώ μέθοδο ή με ειδικούς διαλύτες το έλαιο αυτό χρησιμοποιείται σαν βιομηχανικό έλαιο στην παραγωγή μαργαρίνης, την σαπωνοποιία, αλλά και στην παραγωγή χρωμάτων.
Επίσης στην περίπτωση που η εξαγωγή γίνει με μία αλκοόλη, τότε το έλαιο αυτό χρησιμοποιείται στην φαρμακοβιομηχανία και την παραγωγή εντομοκτόνων.
Το σησαμέλαιο είναι πολύ σταθερό έλαιο χάρις στα φυσικά αντιοξειδωτικά που περιέχει, όπως είναι η σησαμόλη, η σησαμινόλη και οι τοκοφερόλες. Επίσης η χλωροφύλλη που περιέχεται στο σησαμέλαιο έχει επίσης αντιοξειδωτική δράση εφόσον διατηρείται σε σκιά. Το σησαμέλαιο χρησιμοποιείται αποκλειστικά σε πολλές χώρες του τρίτου κόσμου και μάλιστα είναι ένα από τα σπανιότερα έλαια που χρησιμοποιούνται χωρίς ραφινάρισμα.
Η σύσταση του σησαμέλαιου ανά 100 γραμμάρια είναι η εξής:
·18,6 γραμμάρια πρωτεΐνη
·52,5 γραμμάρια λιπαρές ουσίες
·21,6 γραμμάρια υδατάνθρακες
·3,0 γραμμάρια φυτικές ίνες
·1200 mg ασβέστιο
·540 mg φωσφόρο
·10 mg σίδηρο
Επίσης περιέχει μεγάλες ποσότητες βιταμινών της ομάδας Β, βιταμίνη Ε, ιχνοστοιχεία, μέταλλα.
Το σησαμέλαιο περιέχει 45% μονοακόρεστα λιπαρά οξέα, 40% πολυακόρεστα λιπαρά οξέα και 15% κορεσμένα λιπαρά οξέα.

Β)Η «πίτα» του σουσαμιού


Η «πίτα» του σουσαμιού, δηλαδή τα υπολείμματα των σπόρων μετά την εξαγωγή του ελαίου, έχει πολύ μεγάλη θρεπτική αξία και χρησιμοποιείται στην διατροφή των αγροτικών ζώων, όπως είναι οι γαλακτοπαραγωγές αγελάδες αλλά και σαν διατροφικό συμπλήρωμα, για την διατροφή των ανθρώπων αφού υποστούν επεξεργασία.
Η σύνθεση της σουσαμόπιτας, διαφέρει ανάλογα με το είδος των σπόρων, αλλά και την μέθοδο εξαγωγής του σησαμέλαιου.
Το σημαντικότερο σημείο στην σύνθεση των πρωτεϊνών της σησαμόπιτας είναι η υψηλή περιεκτικότητα του σε μεθιονίνη που φθάνει το 2,7%. Επειδή η περιεκτικότητα της σε λυσίνη είναι χαμηλή, θα πρέπει στην διατροφή των ζώων πρέπει να συμπληρώνεται με πίτα σόγιας ή βαμβακόπιτας.


Γ) το άλευρο του σουσαμιού.
Με ειδική επεξεργασία παράγεται άλευρο, που μπορεί να αντικαταστήσει σε διάφορες χρήσεις το άλευρο της αραχίδας.

Δ) Προϊόντα ζαχαροπλαστικής
Παράγονται διάφορα είδη ζαχαροπλαστικής με μέλι, όπως είναι τα παστέλια. Επίσης αποτελεί το βασικό συστατικό της παρασκευής του χαλβά.

Ε) Σαπωνοποιία

Όπως γίνεται με το ελαιόλαδο παράγεται μία ποικιλία σαπώνων.


Στ) Κρέμες για μασάζ
Παράγονται κρέμες μαζί με το έλαιο του βουτυρόδεντρου, που χρησιμοποιούνται σαν κρέμες αντιμετώπισης διαφόρων αλγών, αλλά και διαφόρων ασθενειών του δέρματος.


Ζ) Σιρόπι
Είναι ένα προϊόν που χρησιμοποιείται στην αντιμετώπιση το συνάχι, τα παράσιτα του δέρματος, η αρτηριακή πίεση, οι αιμορροΐδες, κλπ


Η) Ο άρτος από σουσάμι
Πρόκειται για ψωμί που είναι πολύ θρεπτικό και το οποίο παράγεται απόσπόρους σουσαμιού, αλεύρι, γάλα, φρούτα, έλαιο, αβγά και μαγιά.

Θ) Ταχίνι
Το ταχίνι είναι φυσικό προϊόν και παράγεται από τους σπόρους του σουσαμιού, αφού αποφλοιωθούν και αποξηρανθούν. Στη συνέχεια πολτοποιούνται και δημιουργείται ο πολτός του ταχινιού.
Τρόφιμο το οποίο συγκαταλέγεται στη λίστα των πιο υγιεινών και θρεπτικών τροφών, με ικανοποιητική θερμιδική απόδοση αλλά ταυτόχρονα με μεγάλη διατροφική αξία. Αποτελεί ιδανικό υποκατάστατο των ζωικών πρωτεϊνών,αφού περιέχει σημαντική ποσότητα φυτικών πρωτεϊνών υψηλής όμως βιολογικής αξίας, που δρουν αναζωογονητικά και αντιγηραντικά για τον οργανισμό.

Φαρμακευτική δράση του σουσαμιού

Αντιοξειδωτική δράση
Λόγω των πολλών αντιοξειδωτικών που περιέχει προστατεύει τον οργανισμό από την κακή χοληστερίνη.
Αντιυπερτασική & αντιθρομβωτική δράση
Η ουσία σησαμίνη που περιέχεται στο σουσάμι, δρα εναντίον της υπέρτασης αλλά και της δημιουργίας θρόμβων.
Αντικαρκινική δράση
Λόγω της υψηλής περιεκτικότητας του σε αντιοξειδωτικές ουσίες, πολλές έρευνες έδειξαν την αντικαρκινική δράση του σουσαμιού.
Πρόληψη του διαβήτη και του καταρράκτη
Υπάρχουν ερευνητικές εργασίες που δείχνουν ότι το σουσάμι έχει ιδιότητες πρόληψης του διαβήτη αλλά και του καταρράκτη των ματιών.

Η καλλιέργεια του σουσαμιού στην χώρα μας


Οι κυριότερες χώρες που καλλιεργείται το σουσάμι είναι οι Ινδίες, η Κίνα, οι ΗΠΑ, το Σουδάν, η Τουρκία, το , Μεξικό κ.α. Στο παρελθόν το σουσάμι καλλιεργούνταν τελείως ευκαιριακά στην Ελλάδα, δηλαδή σαν καλλιέργεια που μπορούσε να μπει σε αντικατάσταση της αγρανάπαυσης. Κατά την δεκαετία του 1970 έφθασε να καλλιεργείταισυνολικά σε έκταση 200.000- 300.000 στρεμμάτων, αλλά τα επόμενα χρόνια μειώθηκαν σταδιακά οι καλλιεργούμενες εκτάσεις.Ο λόγος ήταν οι επιδοτήσεις που άρχισαν να δίνονται σε ανταγωνιστικές προς το σουσάμι καλλιέργειες από το 1981 από την ΕΟΚ, όπως είναι ο αραβόσιτος, τα ζαχαρότευτλα, αλλά και το γεγονός ότι το σουσάμι δεν εντάχθηκε στην Κοινή Αγροτική Πολιτική στα ελαιούχα φυτά, όπως είναι η σόγια, η ελαιοκράμβη και ο ηλίανθος.
Σήμερα η καλλιέργεια του σουσαμιού αναπτύσσεται στην περιοχή της Νιγρίτας όπου καλλιεργούνται ντόπιοι πληθυσμοί σουσαμιού.
Η καλλιέργεια του σουσαμιού μπορεί να αναπτυχθεί σήμερα στην χώρα μας σε σημαντικό βαθμό με την εισαγωγή νέων πιστοποιημένων ποικιλιών, που μπορούν να συγκομισθούν με μηχανικά μέσα. Η εφαρμογή της συμβολαιακής γεωργίας, η ανάπτυξη ομάδων παραγωγών και η μεταποίηση του σουσαμιού,θα δώσει επίσης μεγάλη ώθηση στην ανάπτυξη της καλλιέργειας.
Με μία μέση παραγωγή 150-200 κιλά το στρέμμα η καλλιέργεια αυτή μπορεί να δώσει ένα ακαθάριστο εισόδημα 300-400 €/στρ.

Πηγή:http://www.superfruits.gr/sousami-kalliergia/

Καλλιέργεια Μπάμιας. Οδηγίες και συμβουλές. Εχθροί και Ασθένειες. Αντιμετώπιση


Καλλιέργεια Μπάμιας. Οδηγίες και συμβουλές. Εχθροί και Ασθένειες. Αντιμετώπιση
Λατινική ονομασία: Hibiscus esculentus ή Abelmoschus esculentus.
Αγγλική ονομασία: Gumbo και Ocrd.
Γαλλική ονομασία: Gombo

Φυτά Μπάμιας


Άνθος μπάμιας


Σπόροι Μπάμιας


Περιγραφή

Η μπάμια είναι γενικά ετήσιο φυτό και μοιάζει με το βαμβάκι. Ανήκει στην οικογένεια των Μαλαχιδών με 200 περίπου είδη και το όνομα “Μπάμια” είναι αραβικό. Έχει βαθύ ριζικό σύστημα, το φυτό της είναι ημιξυλώδες, ινώδες και φτάνει σε ύψος 0,5- 2 μέτρα. Τα φύλλα της μοιάζουν με παλάμες, στρογγυλά και μεγάλα, καλύπτονται από τρίχες ενώ τα άνθη της είναι κίτρινα με βάση πορφυρή. Ο σπόρος είναι μικρός, στρογγυλός, σκληρός με χρώμα γκρι- μαύρο. Η άνθηση πραγματοποιείται 35-60 ημέρες μετά τη βλάστηση του σπόρου και σε κάθε βλαστό υπάρχει μόνο ένα άνθος ανοιχτό τη κάθε χρονική στιγμή.
Ευδοκιμεί και καλλιεργείται σχεδόν σε όλη την Ελλάδα αλλά κυρίως στις περιοχές της Εύβοιας, της Λαμίας, των Τρικάλων, Ημαθίας, Πιερίας, Σερρών, Έβρου και Θεσσαλονίκης. Στη χώρα μας ανθίζει από τις αρχές καλοκαιριού μέχρι το φθινόπωρο. Είναι ελαφρά και υγιεινή τροφή για τον άνθρωπο και συνίσταται σε όσους έχουν προβλήματα πέψης. Είναι προσφιλής τροφή του Αραβικού και Αιθιοπικού λαού και τα σπέρματα της μπάμιας καβουρντισμένα και αλευροποιημένα χρησιμοποιούνται για καφέ.

Βαθμός δυσκολίας

Δύσκολο

Εποχή σποράς μπάμιας

Μάρτιος, Απρίλιος, Μάιος

Εποχή μεταφύτευσης μπάμιας

4-6 εβδομάδες μετά τη σπορά

Συμβουλές καλλιέργειας μπάμιας

Σπορά Μπάμιας

Η μπάμια λόγω ότι είναι φυτό των θερμών εποχών, δεν φυτρώνει όταν το έδαφος έχει χαμηλή θερμοκρασία. Η σπορά πρέπει να γίνεται όταν έχει σταθεροποιηθεί η θερμοκρασία εδάφους στους 15 βαθμούς Κελσίου και ανάλογα με τη περιοχή. Ο σπόρος της μπάμιας με τη πάροδο του χρόνου αφυδατώνεται, για αυτό να μη χρησιμοποιείται σπόρος πάνω από 3 χρόνια. Όσο πιο φρέσκος είναι τόσο μεγαλύτερη είναι η φυτρωτική ικανότητα και δύναμη. Πριν τη σπορά, ο χώρος πρέπει να απολυμαίνεται με κατάλληλο μυκητοκτόνο και πάντα σύμφωνα με τις οδηγίες. Ο σπόρος της μπάμιας είναι πολύ σκληρός και για να φυτρώσει γρήγορα και κανονικά πρέπει το έδαφος να είναι υγρό. Για να τον σπείρετε με το χέρι, χρειάζεται προβλάστηση. Για 10 τ.μ. απαιτούνται 25-30 γραμ. σπόρων. Ο σπόρος μπαίνει σε χλιαρό νερό, θερμοκρασίας 30 βαθμών Κελσίου για 24 ώρες. Εάν δεν “σκάσει” αφήστε τον στο νερό για άλλο ένα 24ωρο. Μόλις διαπιστωθεί η προβλάστηση του, πρέπει να φυτεύεται στο υγρό χώμα.

Αποστάσεις σποράς

Φτιάχνουμε αυλάκια που απέχουν μεταξύ τους 40-50 εκ. και μέσα σε αυτά ρίχνουμε 2-3 σπόρους ανά 20-25 εκ. Στη συνέχεια τους σκεπάζουμε σε βάθος 2-3 εκ..

Αραίωμα

Μετά το φύτρωμα και όταν τα φυτά φτάσουν σε ύψος 4-5 εκ. γίνεται αραίωμα, έτσι ώστε να μείνει σε κάθε θέση ένα φυτό πάνω στη γραμμή. Πρέπει να παραμείνει το καλύτερα αναπτυγμένο.
Σκάλισμα
Αμέσως μετά το φύτρωμα, πρέπει να γίνει σκάλισμα όταν φτάσουν σε ύψος 2- 3 εκ. διότι επιδρά σημαντικά στην ανάπτυξη. Ένα σκάλισμα στη μπάμια ισοδυναμεί με ένα πότισμα, γιατί το σκάλισμα καταστρέφει τα ζιζάνια και έτσι τα φυτά αναπτύσσονται καλύτερα. Ανάλογα με τις συνθήκες και την ύπαρξη των ζιζανίων το σκάλισμα επαναλαμβάνεται.

Πότισμα

Είναι φυτό που αντέχει στη ξηρασία και ανάλογα με τη φυσική σύσταση του εδάφους γίνονται 1-2 ποτίσματα ανά 15 ημέρες.

Τι έδαφος χρειάζεται η μπάμια

Η μπάμια καλλιεργείται σε εδάφη ελαφριάς σύστασης κυρίως αμμοπηλώδη, τα οποία πρέπει να οργώνονται καλά το φθινόπωρο για να συγκρατούν το βρόχινο νερό και διατίθεται στα φυτά τον χειμώνα. Τέτοια χωράφια είναι τα κοκκινοχώματα και αυτά πρέπει να προτιμούνται.
Κατάλληλο PH είναι μεταξύ 6,5 και 7.
Η επιφάνεια του εδάφους πρέπει να είναι όσο το δυνατόν ισοπεδωμένη και το έδαφος ψιλοχωματισμένο. Ένα δεύτερο όργωμα πριν τη σπορά είναι απαραίτητο. Σε περίπτωση που το έδαφος μας είναι επικλινές, είναι καλό να γίνονται παρτέρια, όπου υπάρχει η δυνατότητα, για την ομοιόμορφη εκμετάλλευση της υγρασίας από τα φυτά. Για τη καταπολέμηση των ζιζανίων προφυτρωτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα: Trifluralin, Treflan και μεταφυτρωτικά το Chlorthal-dimethyl.

Λίπανση μπάμιας

Η ποσότητα και το είδος του λιπάσματος εξαρτώνται από τη γονιμότητα του εδάφους. Για ένα έδαφος μέτριας γονιμότητας μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε σε 10 τ.μ. 150-200 γραμ. νιτρική αμμωνία, 300-350 γραμ. αραιό υπερφωσφορικό και 80-100 γραμ. θειικό κάλιο. Οι ποσότητες του υπερφοσφωρικού και του καλίου μαζί με το 1/3 της νιτρικής αμμωνίας ενσωματώνονται στο έδαφος με το όργωμα πριν τη σπορά. Τα υπόλοιπα 2/3 της νιτρικής αμμωνίας ρίχνονται με δόσεις επιφανειακά, όταν τα φυτά φτάσουν τα 3-4 εκατοστά. Επίσης, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σύνθετος τύπος λιπάσματος, όπως το 11-15-15 σε ποσότητα 300 γραμ. σε 10 τ.μ. καθώς και το 8-8-8 σε ποσότητα 1000 γραμ. Τέλος, η ενσωμάτωση κοπριάς ή κάποιου άλλου οργανικού λιπάσματος μειώνει τη χρήση χημικού λιπάσματος και έχει καλύτερα αποτελέσματα.

Συγκαλλιέργεια μπάμιας

Η μπάμια μπορεί να συνδυαστεί με καρότο, αγγούρι και κουνουπίδι.

Συγκομιδή μπάμιας

Η μπάμια χαρακτηρίζεται ως δύσκολη καλλιέργεια λόγω της συγκομιδής που γίνεται με το χέρι αφού προκαλεί κνησμό και τσούξιμο στα χέρια και στα μάτια. Ο καρπός της μπάμιας μεγαλώνει πολύ γρήγορα και για αυτό η συγκομιδή πρέπει να γίνεται τακτικά ανά 1-2 ημέρες.  Η συγκομιδή αρχίζει όταν ο καρπός της μπάμιας φτάσει τα 2-3 εκ. και συνεχίζεται μέχρι να πέσουν τα φύλλα το φθινόπωρο. Ανεξάρτητα από το μήκος, η μπάμια πρέπει να είναι τρυφερή και όχι σποριασμένη.

Ποικιλίες μπάμιας

Μπάμια-Πυλαίας: καλλιεργείται κυρίως στη Μακεδονία. Ο καρπός της είναι πενταγωνικός, λεπτός και μικρός και τα φύλλα φέρουν βαθιές εγκολπώσεις. Προτιμάται από τις μεταποιητικές βιομηχανίες.
Μπάμια-Μπογιατίου: καλλιεργείται κυρίως στη Στερεά Ελλάδα. Ο καρπός της είναι μικρός, πενταγωνικός και καλής ποιότητας. Τα φύλλα της είναι μεγάλα με ελαφριές κολπώσεις.
Μπάμια-Μπ.35: είναι αρκετά διαδεδομένη ποικιλία και ο σπόρος της έχει δείξει καλή φυτρωτική ικανότητα.
Μπάμια-Βελούδο: είναι ποικιλία που δημιουργήθηκε μετά από βελτιωτικές προσπάθειες, πρώιμη και με καλή φυτρωτική ικανότητα των σπόρων.
Μπάμια-Κιλκισίου: ο καρπός έχει βαθύ πράσινο χρώμα, σαρκώδης και μικρός.
Μπάμια-Λασιθίου: καλλιεργείται κατά κόρον στη Κρήτη. Ο καρπός της είναι μικρού έως μετρίου μεγέθους και καλής ποιότητας.
Μπάμια-Λεβαδιάς: ποικιλία τοπικού ενδιαφέροντος.

Ασθένειες και εχθροί μπάμιας

Αδρομυκώσεις



Επιστημονική ονομασία: Fusarium, Vertcillium
Τύπος προσβολής: Ασθένεια
Εμφάνιση Συμπτωμάτων: Προσβολή στα φύλλα
Πληροφορίες: Είναι μύκητας εδάφους.
Συμπτώματα: Τα φύλλα συστρέφονται προς τα μέσα και το φυτό εμφανίζεται καχεκτικό.
Παθογόνο-Συνθήκες ανάπτυξης: Ο μύκητας υπάρχει στο έδαφος και αναπτύσσεται σε συνθήκες υπερβολικής υγρασίας. Η ευνοϊκή θερμοκρασία για την ανάπτυξη του παθογόνου είναι οι 21 βαθμοί Κελσίου , άρα από την άνοιξη μέχρι και το φθινόπωρο.
Αντιμετώπιση: Πρώτα και κύρια αποφεύγουμε την υπερβολική υγρασία στο χώμα. Στη συνέχεια απομακρύνουμε τυχόν προσβεβλημένα φυτά και τα καταστρέφουμε. Εάν μπορείτε να εφαρμόσετε 3ετή-4 ετή αμειψισπορά στον κήπο σας, μειώνει πολύ τις πιθανότητες για εμφάνιση της ασθένειας.

Αφίδες



Επιστημονική ονομασία: Myzus persicae
Τύπος προσβολής: Εχθρός
Εμφάνιση Συμπτωμάτων: Προσβολή στα φύλλα
Πληροφορίες: Μικρά έντομα πράσινου χρώματος που αναπτύσσονται πάνω στα φύλλα και στις κορυφές του φυτού.
Συμπτώματα: Τα φύλλα παραμορφώνονται και κολλάνε στα σημεία προσβολής.
Παθογόνο-Συνθήκες ανάπτυξης: Προσοχή στην υπερβολική αζωτούχα λίπανση διότι έχει σαν αποτέλεσμα την έντονη ανάπτυξη της βλάστησης και κατά συνέπεια μεγαλύτερη πιθανότητα προσβολής.
Αντιμετώπιση: Φροντίζουμε για την καλή ανάπτυξη των φυτών (λίπανση και άρδευση), απομάκρυνση προσβεβλημένων φύλλων, ψεκασμός με κατάλληλα σαπούνια και χρησιμοποιούμε τη πασχαλίτσα (βιολογική αντιμετώπιση) που είναι φυσικός εχθρός της αφίδας.

Γρυλλοτάλπα ή Κρεμμυδοφάγος ή Κολοκυθοκόφτης ή Πρασάγγουρας ή Λακότι (Κεντρική Μακεδονία) ή Περτσίκουρας (Ανατολική Κρήτη)




Επιστημονική ονομασία: Gryllotalpa gryllotalpa
Τύπος προσβολής: Εχθρός
Εμφάνιση Συμπτωμάτων: Προσβολή στη ρίζα
Πληροφορίες: Ζει στο έδαφος και τρέφεται με το υπόγειο τμήμα του φυτού αλλά και με σκουλήκια και άλλα έντομα.
Συμπτώματα: Χαρακτηριστικές υπόγειες στοές και καταστραμμένες ρίζες.
Αντιμετώπιση: Πολλά σκαλίσματα και όργωμα, τσίγκινα κουτάκια (αναψυκτικού) με νερό μέχρι τη μέση, λίγα εκατοστά κάτω από την επιφάνεια του εδάφους και τα τοποθετούμε σε άκρες και γωνίες. Επίσης, πετρέλαιο και ναφθαλίνη, δεν αντέχει ούτε τη μια μυρωδιά, ούτε την άλλη.

Μηλολόνθη




Επιστημονική ονομασία: Melolontha melolontha
Τύπος προσβολής: Εχθρός
Εμφάνιση Συμπτωμάτων: Προσβολή στη ρίζα, Προσβολή στα φύλλα.
Πληροφορίες: Γίνεται ορατό την άνοιξη και εναποθέτει τα αυγά του σε ομάδες κάτω από την επιφάνεια τους εδάφους. Το βράδυ συγκεντρώνονται μαζικά στα φύλλα.
Συμπτώματα: Κατεστραμμένο φύλλωμα και φαγωμένες ρίζες.
Αντιμετώπιση: Όμοια με τον κρεμμυδοφάγο.

Νηματώδεις



Επιστημονική ονομασία: Heterodera sp.
Τύπος προσβολής: Εχθρός
Εμφάνιση Συμπτωμάτων: Προσβολή στη ρίζα.
Πληροφορίες: Προσβάλει ξυλώδη φυτά, το καλαμπόκι, τη σόγια και κάποια δημητριακά.
Συμπτώματα: Προκαλούν εξογκώματα και παραμορφώσεις στις ρίζες.
Αντιμετώπιση: Εμπλουτίζουμε το χώμα με οργανική ουσία, καλό όργωμα για να εκτεθούν οι νηματώδεις στην επιφάνεια και απολύμανση των εργαλείων.

Σεπτόρια



Επιστημονική ονομασία: Septoria petroselini
Τύπος προσβολής: Ασθένεια
Εμφάνιση Συμπτωμάτων: Προσβολή στα φύλλα
Συμπτώματα: Αρχικά εμφανίζονται στα φύλλα χλωρωτικές κηλίδες, οι οποίες γίνονται καστανές και νεκρώνονται. Στο κέντρο των νεκρωτικών κηλίδων εμφανίζονται μαύρα στίγματα.
Αντιμετώπιση: Αφαιρούμε τα προσβεβλημένα φύλλα, τα καταστρέφουμε και ψεκάζουμε με χαλκούχα σκευάσματα.

Τετράνυχος



Επιστημονική ονομασία: Tetranychus urticae
Τύπος προσβολής: Έντομο/ Ακάρεο
Εμφάνιση Συμπτωμάτων: Προσβολή στα φύλλα
Πληροφορίες: Βρίσκεται στο έδαφος και ο πληθυσμός του αυξάνεται κατά πολύ όταν ανεβαίνει η θερμοκρασία.
Συμπτώματα: Τα φύλλα κιτρινίζουν και τελικά ξηραίνονται. Πάνω τους διακρίνονται κίτρινες ή κόκκινες κηλίδες.
Αντιμετώπιση: Καταβρέχουμε τα φυτά με πίεση ώστε να μειώσουμε τον πληθυσμό, ψεκάζουμε με εντομοκτόνο σαπούνι και μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τη πασχαλίτσα σαν φυσικό εχθρό. Επίσης, η συγκαλλιέργεια με άνηθο ίσως να μειώσει τη προσβολή.

Ωίδιο



Επιστημονική ονομασία: Erysiphe polygoni
Τύπος προσβολής: Ασθένεια
Εμφάνιση Συμπτωμάτων: Προσβολή στα φύλλα
Συμπτώματα: Λευκή εξάνθηση στη πάνω επιφάνεια των φύλλων.
Αντιμετώπιση: Απομακρύνουμε τα προσβεβλημένα φύλλα και ψεκάζουμε με θειούχα σκευάσματα.

Ένα  άρθρο της Σοφίας Παπάζογλου για το www.kalliergo.gr
Τεχνολόγος Γεωπόνος MSc "Διαχείριση Περιβάλλοντος"


Πηγή:
www.kalliergo.gr

4 Απρ 2017

«Πράσινο φως» για τα Πολυλειτουργικά Αγροκτήματα





«Πράσινο φως» για τα Πολυλειτουργικά Αγροκτήματα ανάβει το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, συντάσσοντας την κοινή υπουργική απόφαση (ΚΥΑ) που καθορίζει το θεσμικό πλαίσιο για τη λειτουργία και την πιστοποίησή τους.

Πρόκειται για εναλλακτικές αγροτικές εκμεταλλεύσεις που επιδιώκεται να δώσουν νέες αναπτυξιακές προοπτικές στην ύπαιθρο. Παρότι κατοχυρώθηκαν νομοθετικά από το 2014, εκκρεμούσε η απαιτούμενη εφαρμοστική ΚΥΑ.

Η διαφορά τους με τις απλές αγροτουριστικές μονάδες είναι ουσιώδης: τα Πολυλειτουργικά Αγροκτήματα συνδέουν την πρωτογενή παραγωγή, την μεταποίηση και την παροχή υπηρεσιών.

Είναι κατά βάση οικογενειακές αγροτικές επιχειρήσεις που διαθέτουν καλλιεργήσιμη έκταση,φυτικό ή ζωικό κεφάλαιο και χώρο εστίασης ή παρέχουν δυνατότητες εκπαίδευσης και παρακολούθησης της διαδικασίας παραγωγής ή της οικοτεχνικής μεταποίησης.



Στο εξωτερικό, ο συγκεκριμένος θεσμός συνέβαλε στην ενίσχυση του εισοδήματος των αγροτών κατόχων αγροκτημάτων, στον τοπικό τουρισμό και στην ανάδειξη τοπικών προϊόντων.



Δεκάδες είναι σήμερα τα Πολυλειτουργικά Αγροκτήματα που δραστηριοποιούνται ανά τη χώρα. Δεν έχουν όμως «ταυτότητα». Δεν μπορούν να πιστοποιηθούν και κατ΄επέκταση δεν μπορούν να λειτουργήσουν όπως επιθυμούν. Για παράδειγμα, να τιμολογήσουν ορισμένες υπηρεσίες τους. Η ΚΥΑ όχι μόνο διευθετεί τους όρους πιστοποίησης, αλλά ταυτόχρονα ανοίγει το δρόμο σε επιπλέον ενδιαφερόμενους αγρότες να δημιουργήσουν Πολυλειτουργικά Αγροκτήματα.



Δικαίωμα δημιουργίας και λειτουργίας των αγροκτημάτων έχουν οι εγγεγραμμένοι στο Μητρώο Αγροτών και Αγροτικών Εκμεταλλεύσεων (ΜΑΕΕ) βάσει του ν. 3874/2010 (το ετήσιο εισόδημά τους απαιτείται να προέρχεται κατά 35% από αγροτικές δραστηριότητες) ή συμπράξεις φυσικών και νομικών προσώπων που είναι εγγεγραμμένες στο ΜΑΑΕ. Προβλέπονται συμπράξεις και με άλλα φυσικά ή νομικά πρόσωπα, αρκεί το 50% του συνόλου που μετέχει στη σύμπραξη να είναι εγγεγραμμένο στο ΜΑΑΕ.



Ελάχιστη ενιαία έκταση λειτουργίας ενός Πολυλειτουργικού Αγροκτήματος ορίζονται κατά γενικό κανόνα τα 5 στρέμματα. Καθορίζονται πέντε προσανατολισμοί για τα Αγροκτήματα:



    Γεωργικός: κυριαρχεί η αγροτική δραστηριότητα και η οικοτεχνία (στην προκειμένη περίπτωση απαιτείται τουλάχιστον το 40% της συνολικής έκτασης να είναι καλλιεργήσιμη),

    Καινοτόμος: κυριαρχεί η εφαρμογή καινοτόμων πρακτικών

    Περιβαλλοντικός: κυριαρχούν φιλοπεριβαλλοντικές δράσεις

    Πολιτιστικός: εστιάζει στη γνωριμία με τον πολιτισμό και τις τοπικές παραδόσεις

    Γαστρονομικός: κυριαρχούν δράσεις ανάδειξης της τοπικής κουζίνας ή της Μεσογειακής διατροφής.



Πέρα από τις βασικές απαιτήσεις για καλλιεργήσιμη έκταση και διάθεση φυτικού κεφαλαίου (δύο είδη φυτικής παραγωγής, μία τουλάχιστον τοπική ποικιλία) ή ζωικού κεφαλαίου (τουλάχιστον 40% αυτόχθονες φυλές ζώων), στις προδιαγραφές περιλαμβάνονται ανά περίπτωση:



  •  Χώροι εστίασης–παραγωγής γευμάτων
  •  Οικοτεχνία
  •  Χώροι εκπαίδευσης
  • Δραστηριότητες πρόληψης και προάσπισης υγείας (π.χ. καλλιέργεια αρωματικών ή φαρμακευτικών φυτών, σεμινάρια για θέματα διατροφής)
  • Αθλητικές δραστηριότητες
  • Συνεργασίες εμπορικού και πολιτισμικού χαρακτήρα με Αγροτικούς Συνεταιρισμούς, Ομάδες Παραγωγών, επιχειρήσεις μεταποίησης ή τυποποίησης αγροτικών προϊόντων, έως και μουσεία. Το Αγρόκτημα θα έχει τη δυνατότητα να προσφέρει οργανωμένες τουριστικές επισκέψεις σε αρχαιολογικούς χώρους, σε συνεργασία με τους αρμόδιους φορείς.
  • Προστασία του Περιβάλλοντος



Επιτρέπεται η λειτουργία αγροτουριστικής μονάδας έως 10 δωματίων μέγιστης δυναμικότητας 40 κλινών. Χρηματοδοτικά εργαλεία προσφέρουν: το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης (ΠΑΑ), Σχέδια Βελτίωσης, προγράμματα Leader και γενικότερα αναπτυξιακά προγράμματα ΕΣΠΑ.



Για την κατοχύρωση του ειδικού Σήματος Πολυλειτουργικού Αγροκτήματος ο ενδιαφερόμενος θα απευθύνεται στον «ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ», ο οποίος θα αξιολογεί τις αιτήσεις και θα διενεργεί ελέγχους για την πιστοποίηση και ετησίως μετά την χορήγηση του Σήματος. Στα δικαιολογητικά που καλούνται να υποβάλουν οι ενδιαφερόμενοι, περιλαμβάνεται επιχειρηματικό σχέδιο τριετούς οικονομικής βιωσιμότητας. Ενα από τα πιο σημαντικά σημεία της ΚΥΑ, είναι η έκδοση της Βεβαίωσης Τήρησης Απαιτήσεων Λειτουργίας με την οποία τα αγρόκτημα που ήδη λειτουργούν -και πληρούν τις προϋποθέσεις- θα εγκρίνονται μεταβατικά, μέχρι την τελική πιστοποίηση.



Ήδη έχει συγκροτηθεί ένα Δίκτυο Συνεργασίας Πολυλειτουργικών Αγροκτημάτων υπό τη συμμετοχή 30 αντίστοιχων αγροτικών εκμεταλλεύσεων. «Μπορούν όλοι οι αγρότες να παίξουν σε αυτόν τον χώρο», εκτιμά, μιλώντας στην «Εφ.Συν.», ο Κ. Μώρος, υπεύθυνος του «Κτήματος Αμφίκαια», στις πλαγιές του Παρνασσού. Οπως μας περιέγραψε ο ίδιος, πριν από 25 χρόνια άφησε τις επιχειρήσεις του στην Αθήνα για να επιστρέψει στην ύπαιθρο, όπου «ρίζωσε» με μηδενικό κεφάλαιο. Το 2000 αξιοποίησε ένα κοινοτικό πρόγραμμα Leader και από το 2005 «τρέχει» την επιχείρησή του μαζί με τον γιο του. Αρχικά, εξηγεί, τα Πολυλειτουργικά Αγροκτήματα στόχευαν στην μεσαία τάξη. «Αλλά τώρα που έχει εξαφανιστεί πρέπει να κοιτάξουμε προς το εξωτερικό», τονίζει, υπογραμμίζοντας την ανάγκη εφαρμογής καινοτόμων δράσεων, όπως πρόληψης υγείας, φεστιβάλ μουσικής κ.ά. «Είμαστε οι κατά κύριο λόγο χώροι που θα μπορούσαν να γίνουν δράσεις διαλογισμού ή θεραπευτικού χαρακτήρα, που θέλουν φύση καθαρή», αναφέρει, λέγοντας για την επιχείρησή του ότι μέχρι στιγμής «πάμε καλά ποιοτικά, αλλά όχι ποσοτικά».



Εκτιμά ότι με την διευθέτηση της εκκρεμότητας πιστοποίησης των Πολυλειτουργικών Αγροκτημάτων «μπορούν να ανοίξουν μικροί ή μεγάλοι δρόμοι για τη συνεργασία Ελλήνων αγροτών με σοβαρούς επενδυτές του εξωτερικού». Ποιοι έχουν σύμφωνα με τον ίδιο το κατάλληλο προφίλ για την λειτουργίας μιας τέτοιας εναλλακτικής αγροτικής εκμετάλλευσης;



«Άνθρωποι που αγαπούν τη φύση, που σέβονται το περιβάλλον και αναζητούν όχι μόνο οικονομικά, αλλά και ψυχικά έσοδα. Που αρκούνται σε έναν ωραίο τρόπο ζωής κοντά στη φύση».|





Στέργιος Ζιαμπάκας



31 Μαρ 2017

Καλλιέργεια ανοιξιάτικων κηπευτικών χωρίς πότισμα σε 5 απλά βήματα.






Καλλιέργεια ανοιξιάτικων κηπευτικών χωρίς πότισμα σε 5 απλά βήματα. Του Ευάγγελου Αβδελά

Καλλιέργεια ανοιξιάτικων κηπευτικών χωρίς πότισμα. Μήπως είναι καιρός να γυρίσουμε πίσω..;


Του Ευάγγελου Αβδελά
Γεωπόνου (ΓΠΑ)



Τι γινόταν παλιότερα


Είναι πολλοί αυτοί που υποστηρίζουν ότι η γεωργικές και λαχανοκομικές πρακτικές στον αστικό και τον περιαστικό χώρο είναι δύσκολες στις μέρες μας και ελάχιστα εφικτές, ενώ ένα από τα επιχειρήματά τους είναι η συνεχής ανάγκη για πότισμα με υψηλό κόστος του νερού.  Πριν βγάλουμε τα συμπεράσματά μας, είναι χρήσιμο να δούμε πως οι παλιότεροι έβρισκαν τον τρόπο και έλυναν προβλήματα, πόσο μάλλον σήμερα που οι τεχνικές και τα μέσα καλούνται να συμβάλλουν με λιγότερο κόστος, παρέχοντας περισσότερες ευκολίες.  





Η άνυδρη γεωργική και λαχανοκομική πρακτική, είναι μέθοδος καλλιέργειας ανοιξιάτικων κηπευτικών χωρίς πότισμα που κυριαρχούσε πριν 50 – 60 χρόνια στη λεκάνη της Μεσογείου και κυρίως στα νησιά. Εγκαταλείφθηκε όμως σταδιακά από τότε που οι γεωτρήσεις, αντλίες, υδατοδεξαμενές, πλαστικοί σωλήνες μεταφοράς κλπ, έλυσαν το πρόβλημα του ποτίσματος.

Παλιά όσα χωριά είχαν επικλινείς ρεματιές και τρεχούμενο νερό από κάποια βρύση, εκεί δημιουργούσαν τα κήπια τους (έτσι τα έλεγαν). Η κάθε οικογένεια είχε ένα μικρό κομμάτι, συνήθως, σε αναβαθμίδες όπου πότιζαν με την σειρά  μοιράζοντας δίκαια το νερό και ικανοποιούσαν  τις ανάγκες τους.

Επίσης κάποιοι έφτιαχναν στέρνες όπου μάζευαν το νερό και το χρησιμοποιούσαν όταν το χρειαζόντουσαν για λίγο πότισμα. Το νερό όμως αυτό ήταν λιγοστό και δεν έφτανε. Επίσης εκεί που υπήρχαν πηγάδια και κυρίως κοινοτικά ήταν πολύ δύσκολο με μαγκάνι ή με τα χέρια να ποτίσουν τα περιβόλια τους. Άσε που πολλές φορές δεν έφτανε ούτε για τα ζώα τους.

Οι σοφοί μας πρόγονοι όμως είχαν βρει τον τρόπο να καλλιεργούν, να σπέρνουν, να βλέπουν τα φυτά να μεγαλώνουν, να καρπίζουν και να τα απολαμβάνουν χωρίς να τα ποτίζουν παρά μόνο με τις λιγοστές βροχές του χειμώνα και της άνοιξης, χωρίς λιπάσματα και φάρμακα. Παρακάτω θα αναφερθούμε στο πως τα κατάφερναν και γιατί όχι να εφαρμόσουμε τις καλλιεργητικές τους πρακτικές ακόμη και σήμερα.

Επιλογή χωραφιού και κήπου


Η αρχική μας κίνηση είναι η επιλογή του χωραφιού ή του αγροτεμάχιου – λαχανόκηπου, ακόμη και ενός ανοικτού χώρου στην πόλη, ή την περιαστκή  ζώνη. 



Επιβάλλεται:

- να είναι επίπεδο και, εάν ήταν δυνατόν, πλούσιο σε οργανική ουσία με βάθος  χώματος πάνω από 80 εκ.
·   - εάν έχει κλίση φροντίζουμε να διαμορφώσουμε αναβαθμίδες (πεζούλες)
·   - να έχει νότια έκθεση στο προσήλιο εάν είναι πλάγια με αναβαθμίδες.
·   - να είναι προστατευμένο από ισχυρούς ανέμους  με φυτοφράκτες, .π.χ. καλάμια, κυπαρίσια κλπ από την πλευρά που φυσάει.
·   - να μην έχει δένδρα μέσα γιατί σκιάζουν και απορροφούν το νερό που χρειαζόμαστε.
·   - να αποφεύγουμε τα αμμώδη χώματα, διότι δεν συγκρατούν νερό. Στα πηλώδη και ασβεστώδη (ασπρούδες) έχουμε καλύτερα αποτελέσματα διότι συγκρατούν το νερό και το αποδίδουν όταν χρειάζεται.

Προετοιμασία χωραφιού

Με τις πρώτες βροχές του φθινοπώρου και όταν η υγρασία του χώματος έχει φθάσει σε βάθος 40 – 50 εκ. κάνουμε μία βαθιά άρρωση στο παραπάνω βάθος. Μάλιστα εάν το χωράφι μας έχει έστω και μκρή κλίση, φροντίζουμε οι αυλακιές να είναι κάθετες προς την κλίση. Έτσι βοηθάμε το έδαφος να αξιοποιήσει καλύτερα τις βροχές του φθινοπώρου εμπλουτίζοντας το έδαφος με νερό, όσο το δυνατόν βαθύτερα, το οποίο θα αξιοποιηθεί από τα φυτά μας το καλοκαίρι που θα το έχουν ανάγκη.



Επίσης εάν ο χειμώνας  δεν έχει βροχές κάποιες μέρες,  μπορούμε να μπούμε στο χωράφι και να οργώσουμε, διότι έτσι καταστρέφουμε τα ζιζάνια κάνοντας τα χλωρή λίπανση και επιπλέον βοηθάμε την απορρόφηση και αποθήκευση του νερού που πιθανόν να έχουμε από βροχές εκείνης της περιόδου.

Τέλος Απριλίου – αρχές Μαϊου ανάλογα με τις θερμοκρασίες που επικρατούν κάνουμε τις τελικές εργασίες πριν το φύτεμα. Εάν έχουμε άφθονη χωνεμένη κοπριά την απλώνουμε σε όλη την επιφάνεια του χωραφιού και φρεζάρουμε σε βάθος  20 εκ., το ισοπεδώνουμε και το συμπιέζουμε ώστε να εγκλωβίσουμε την υγρασία να μην εξατμισθεί εύκολα. Ανάλογα με το μέγεθος του χωραφιού ή του διαθέσιμου χώρου, χρησιμοποιούμε και τα αντίστοιχα μηχανήματα πχ. τρακτέρ, μικρή φρέζα, ζώα ( που πιθανόν σε μερικές περιοχές να ξαναχρησιμοποιηθούν), σβάρνα, κύλινδρος.

 Εάν η έκταση είναι μικρή και η κοπριά ή η κομπόστα που έχουμε είναι λίγη τότε τα χρησιμοποιούμε μόνο στο λάκκο φύτευσης (3 - 4 χούφτες)

Επιλογή ειδών και ποικιλιών


Επιλέγουμε ντόπιες ποικιλίες (της κάθε περιοχής η τοποθεσίας όπου επιχειρούμε να καλλιεργήσουμε) οι οποίες είναι τοπικά προσαρμοσμένες, κάνουν καλύτερη χρήση του ελάχιστου νερού και των θρεπτικών στοιχειων, αντέχουν περισσότερο στις ζέστες και στους ανέμους, έχουν καλύτερη ανταγωνιστικότητα με τα ζιζάνια, είναι πιο ανθεκτικές στις αρρώστιες και έχουν άρωμα – γεύση, που τα έχουμε ξεχάσει, και υψηλή ποιότητα οργανοληπτικών στοιχείων.



Τα φυτά (είδη – ποικιλίες) που ενδείκνυται να φυτευτούν υπό μορφή σπόρου είναι : φασολάκια, ρεβύθια, μπάμιες, καλαμπόκι, κολοκύθι, καρπούζι, πεπόνι, βλήτα.Πρώτα τα προετοιμάζουμε τοποθετώντας τα από βραδύς στο νερό φυτεύοντας τα την άλλη μέρα ή σε καλά χωνεμένη κοπριά εφόσον βγάλουν μικρή φύτρα και ακολούθως φυτεύοντας τα στην τελική θέση.  Επίσης με μικρά φυτάρια που τα έχουμε προετοιμάσει σε σπορία (τζάκια) ή μικρά θερμοκήπια : τομάτα, μελιτζάνα, πιπεριά.



Σπορά – Φύτευση


Α) Σπορά στα πεταχτά : Αφού φρεζάρουμε, σπέρνουμε, και ακολούθως ενσωματώνουμε το σπόρο μέσα στο χώμα σβαρνίζοντας το με σβάρνα ή με ένα πλατύ δοκάρι που το τραβάει ένας ελκυστήρας (υπάρχουν και μικροί για μικρούς χώρους), ή και κάποια ομάδα ατόμων. Με αυτό τον τρόπο εγκλωβίζουμε την υγρασία. Εάν ο κήπος είναι μικρός η ενσωμάτωση και το ισοπέδωμα γίνεται με τσουγκράνισμα και πάτημα με κύλινδρο.

Β) Σπορά σε λάκους ή σε αυλάκια : Αυτός ο τρόπος  χρησιμοποιέιται κυρίως σε σπόρους καρπουζιού, πεπονιού, αγγουριού,  κολοκυθιού αφού πρώτα τα έχουμε προετοιμάσει όπως αναφέραμε παραπάνω και επίσης προς τούτο ανοίγουμε ένα λάκκο σε βάθος 30  -40 εκ. όπου στοιβάζουμε το χώμα γύρω από το λάκκο δημιουργώντας έτσι έναν προστατευτικό ανεμοφράκτη. Πριν φυτέψουμε, όπως είπαμε και παραπάνω, προσθέτουμε 3 - 4 χούφτες  κοπριάς  χωνεμένης την οποία ανακατεύουμε με το χώμα του λάκκου. Φροντίζουμε η κοπριά να είναι νωπή (να έχει υγρασία). Το βάθος φύτευσης του σπόρου είναι περίπου 2-3 εκ. από την πάνω επιφάνεια, ανάλογα με το μέγεθος του σπόρου και  5-10 εκ. πάνω από τον πάτο του λάκκου. Επίσης πιέζουμε ελαφρά με την παλάμη μας το χώμα ώστε να έχει καλή επαφή ο σπόρος και να μην υπάρχουν κενά αέρα.

Γ) Φύτεμα μικρών φυταρίων : Με τον ίδιο τρόπο φυτεύουμε και τα μικρά φυτάρια φροντίζοντας να συμπιέσουμε το χώμα ώστε να μην έχουμε κενά αέρα. Όταν τα φυτά μας μεγαλώσουν τότε καλύπτουμε το λάκκο με το χώμα που έχουμε γύρω γύρω συμπιέζοντας το ώστε να εγκλωβίσουμε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ποσότητα υγρασίας.



Καλλιεργητικές φροντίδες


Όταν τα φυτά μας φτάσουν το ύψος των 10-15 εκ. σκαλίζουμε γύρω γύρω το φυτό με προσοχή απομακρύνοντας την ξερή στρώση χώματος και προσθέτουμε χώμα από το λοφίσκο που έχουμε ήδη δημιουργήσει πατώντας με τα παπούτσια μας ώστε να κλείσουν οι πόροι του εδάφους για να παγιδεύσουμε την υγρασία . Επίσης ξεριζώνουμε τα ζιζάνια που είναι γύρω γύρω από τα φυτά ώστε το νερό που έχει το εδαφος να είναι αποκλειστικά για τα φυτά.

Σ΄αυτό το στάδιο μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα χόρτα που έχουμε βγάλει ή και πρόσθετα άχυρα, τοποθετώντας τα γύρω γύρω από το λαιμό του φυτού έτσι ώστε να έχουμε σκιά σε όλη την επιφάνεια του λάκκου για να έχουμε λιγότερη εξάτμιση της υγρασίας. Επίσης κατά διαστήματα μπορούμε να φυτέψουμε βασιλικό και κατηφέδες τα οποία είναι εντομοαπωθητικά. Εάν διαπιστωθούν αρρώστιες προσφεύγουμε στους ειδικούς δείχνοντας τους κάποιο δείγμα προσβολής και επιμένοντας στη χρήση βιολογικών φαρμάκων.


Πηγή: enallaktikos.gr

29 Μαρ 2017

Πως θα Φτιάξετε Παρτέρια για να Φυτέψετε στον Κήπο, στην Αυλή ή στην Ταράτσα του Σπιτιού Σας



Στο παρακάτω βίντεο θα μάθουμε πώς να φτιάξουμε εύκολα και απλά μερικά παρτέρια για να καλλιεργήσουμε τα φυτά μας στον κήπο μας. Αυτά τα παρτέρια είναι ιδανικά για να φυτέψετε στην ταράτσα της πολυκατοικίας, αν μένετε σε αστικό περιβάλλον.
Αρχικά, θα χρησιμοποιήσουμε ένα φαλτσοπρίονο για να κόψουμε τις τάβλες που θα χρησιμοποιήσουμε περιμετρικά αλλά και της βάσης. Οι τάβλες που χρησιμοποιούμε στη βάση χρειάζονται για να είναι ελαφρώς υπερυψωμένο το παρτέρι και να μην ακουμπά πλήρως στο έδαφος, ώστε να γίνεται καλή αποστράγγιση του νερού όταν ποτίζουμε. Επίσης, φροντίζουμε να προμηθευτούμε ξύλα τα οποία δεν έχουν υποστεί χημική επεξεργασία γιατί δε θέλουμε αυτά τα χημικά να περάσουν στο χώμα των φυτών μας.
Καρφώνουμε με τα ξύλα περιμετρικά και στη βάση, όπως θα δούμε αργότερα στο βίντεο. Επίσης, χρησιμοποιούμε μεταλλικές γωνίες στήριξης για μεγαλύτερη σταθερότητα.
Στο κάτω μέρος του παρτεριού απλώνουμε συρματόπλεγμα για κοτέτσι, για να αποτρέψουμε διάφορα τρωκτικά και έντομα να σκάψουν και να φάνε τις ρίζες των φυτών. Επίσης, αποτρέπουμε το σακούλιασμα του γεωυφάσματος που θα χρησιμοποιήσουμε αμέσως μετά, κάτι που σε διαφορετική περίπτωση θα επηρέαζε  την αποστράγγιση του νερού.

Πάνω από το συρματόπλεγμα τοποθετούμε το γεωύφασμα, το οποίο θα λειτουργήσει σαν φίλτρο, μη επιτρέποντας στο χώμα να περάσει, ενώ αντίθετα θα αφήσει το νερό να εκπλυθεί από τους πόρους του. Καρφώνουμε περιμετρικά το γεωύφασμα στις ταβλές, ώστε να αγκαλιάσει σωστά το χώμα που θα ρίξουμε.
Για χώμα χρησιμοποιούμε  κομποστ, φουσκι κι άλλα μείγματα που κυκλοφορούν στην αγορά. Επίσης, ανάλογα με τα φυτά που θα φυτέψετε μπορείτε να ρυθμίσετε το pH του χωματος με διάφορα βελτιωτικά, που επίσης μπορείτε να βρείτε στην αγορά.


Για πιο αναλυτικές λεπτομέρειες δείτε το παρακάτω βίντεο που είναι στα αγγλικά:





Πηγή:  share24.gr

20 Μαρ 2017

Σιμόπουλος – Ισημερίες και Ηλιοστάσια




Σήμερα το μεσημέρι στις 12:28 ο Ήλιος θα φτάσει στο επονομαζόμενο Εαρινό Ισημερινό σημείο της φαινόμενης τροχιάς του, κι απ’ αυτή τη στιγμή θα ξεκινήσει και η εποχή της Άνοιξης στην επαναλαμβανόμενη παρέλαση της Άνοιξης, του Καλοκαιριού, του Φθινόπωρου και του Χειμώνα!
Όπως ξέρετε η επανάληψη των εποχών βασίζεται στην κίνηση της Γης γύρω από τον Ήλιο την οποία βλέπουμε να αντικαθρεφτίζεται στον ουρανό, γιατί παρ’ όλο που ο Ήλιος είναι ακίνητος εμάς μας φαίνεται ότι κινείται, από τη Δύση προς την Ανατολή, λόγω ακριβώς της κίνησης της Γης πάνω στην τροχιά της. Κι έτσι κάθε μέρα η Γη βρίσκεται σε διαφορετική θέση από αυτήν που βρισκόταν την προηγουμένη. Από κάθε νέα θέση αντικρίζουμε τον Ήλιο από διαφορετική γωνία κι έτσι τον βλέπουμε καθημερινά να βρίσκεται μπροστά από διαφορετικά άστρα.

Κάθε φορά που η Γη συμπληρώνει μία πλήρη περιφορά γύρω από τον Ήλιο, μάς φαίνεται ότι ήταν ο Ήλιος αυτός που συμπλήρωσε έναν κύκλο γύρω από τη Γη, πάνω στην εκλειπτική. Η εκλειπτική δηλαδή δεν είναι τίποτε άλλο παρά η απεικόνιση ή η προέκταση πάνω στην ουράνια σφαίρα της γήινης τροχιάς γύρω από τον Ήλιο. Αν παρατηρήσουμε την εκλειπτική και τη συγκρίνουμε με τον ουράνιο ισημερινό (την προέκταση δηλαδή του ισημερινού της Γης και την αποτύπωσή του πάνω στον ουράνιο θόλο) θα δούμε ότι οι δύο αυτοί κύκλοι δε συμπίπτουν, αλλά αντίθετα τέμνονται, σχηματίζοντας γωνία ίση με 23 μοίρες και 27 πρώτα λεπτά (περίπου 23,5 μοίρες), λόγω της κλίσης που έχει ο άξονας της Γης σε σχέση με το επίπεδο που σχηματίζει η εκλειπτική. Η γωνία αυτή ονομάζεται “λόξωση της εκλειπτικής”, και τα δύο σημεία στα οποία τέμνονται οι δύο κύκλοι ονομάζονται “ισημερινά σημεία”.





Στο πρώτο σημείο ο ουράνιος ισημερινός τέμνει την εκλειπτική εκεί όπου ο Ήλιος βρίσκεται στις 20-21 Μαρτίου. Το σημείο αυτό ονομάζεται εαρινό ισημερινό σημείο, και από την ημέρα αυτή αρχίζει η Άνοιξη. Εκ διαμέτρου αντίθετα η τομή γίνεται όταν ο Ήλιος βρίσκεται στις 22-23 Σεπτεμβρίου. Το σημείο αυτό ονομάζεται φθινοπωρινό ισημερινό σημείο, και από την ημέρα αυτή αρχίζει το Φθινόπωρο. Και στις δύο αυτές ημέρες, η νύχτα είναι ίση με την ημέρα, δηλαδή επί 12 ώρες ο Ήλιος βρίσκεται πάνω από τον ορίζοντα και επί 12 ώρες βρίσκεται κάτω από τον ορίζοντα, έχουμε δηλαδή ίση-μέρα: ισημερία.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε, όμως, ότι η διάρκεια ημέρας και νύχτας είναι ίδια σ’ όλη τη διάρκεια του έτους στους τόπους του ισημερινού, αν και η διάρκεια της ημέρας είναι λίγο μεγαλύτερη από την διάρκεια της νύχτας γιατί η διάρκεια της ημέρας υπολογίζεται από την στιγμή που η άνω άκρη του ηλιακού δίσκου εμφανίζεται στον ανατολικό ορίζοντα και μέχρις ότου η ανώτερη άκρη του δύσει στον δυτικό ορίζοντα, κι όχι από την στιγμή που το γεωμετρικό κέντρο του Ήλιου ανατέλλει ή δύει. Στους γεωγραφικούς τόπους, όμως, πάνω και κάτω του ισημερινού το φαινόμενο της ίσης μέρας-ίσης νύχτας συμβαίνει 3-4 ημέρες ΠΡΙΝ από την εαρινή ισημερία (όπως για την Αθήνα συνέβη προχτές, στις 17 Μαρτίου) και μερικές ημέρες ΜΕΤΑ την φθινοπωρινή ισημερία.





Από το εαρινό ισημερινό σημείο και μετά, ο Ήλιος φαίνεται να σκαρφαλώνει όλο και πιο πάνω στο βόρειο ημισφαίριο του ουρανού. Οι μέρες μεγαλώνουν, οι νύχτες μικραίνουν και ο καιρός γίνεται όλο και πιο θερμός. Περίπου τρεις μήνες αργότερα, γύρω στις 22 Ιουνίου, ο Ήλιος φτάνει στο βορειότερο σημείο της εκλειπτικής από το οποίο θα αρχίσει πλέον να κατέρχεται, «τρεπόμενος» και πάλι προς τον ισημερινό. Το σημείο αυτό, στις 22 Ιουνίου, ονομάζεται θερινό τροπικό σημείο ή απλά θερινή τροπή, επειδή ο Ήλιος τρέπεται και πάλι προς τον ισημερινό, και από την ημέρα αυτή αρχίζει το καλοκαίρι. Επειδή μάλιστα για μερικές ημέρες πριν και μετά τη θερινή τροπή ο ήλιος φαίνεται να αργοστέκεται πάνω στην εκλειπτική σαν να είναι έτοιμος να σταματήσει, το θερινό τροπικό σημείο ονομάζεται επίσης και θερινό ηλιοστάσιο.

Μετά τη θερινή τροπή, ο Ήλιος συνεχίζει να κατεβαίνει προς το Νότο, και γύρω από τις 23 Σεπτεμβρίου φτάνει στο φθινοπωρινό ισημερινό σημείο, οπότε, όπως και στο εαρινό ισημερινό σημείο, έχουμε την Φθινοπωρινή ισημερία αν και για την Αθήνα η ίση μέρα-ίση νύχτα συνβαίνει μερικές ημέρες ΜΕΤΑ την φθινοπωρινή ισημερία. Η κάθοδος, όμως, του Ήλιου συνεχίζεται, μέχρις ότου, γύρω στις 22 Δεκεμβρίου, φτάνει στο νοτιότερο σημείο της τροχιάς του που ονομάζεται χειμερινό τροπικό σημείο, ή απλά χειμερινή τροπή ή χειμερινό ηλιοστάσιο. Από την ημέρα αυτή αρχίζει ο Χειμώνας. Αλλά από κει κι έπειτα ο Ήλιος σταματάει να κατέρχεται και ξαναρχίζει και πάλι να σκαρφαλώνει, κάθε μέρα όλο και πιο ψηλά.

Τις χειμωνιάτικες μέρες η φαινόμενη ημερήσια τροχιά του Ήλιου στον ουρανό βρίσκεται χαμηλά στον ορίζοντα. Οι μέρες είναι μικρές και οι νύχτες μεγάλες. Την άνοιξη ο Ήλιος ακολουθεί ψηλότερη τροχιά, και οι μέρες είναι ίσες σχεδόν με τις νύχτες. Το καλοκαίρι ο Ήλιος φτάνει στο ψηλότερο σημείο της βόρειας φαινόμενης τροχιάς του: οι μέρες είναι μεγάλες και οι νύχτες μικρές. Το φθινόπωρο, τέλος, η τροχιά του Ήλιου αρχίζει να ξανακατεβαίνει προς τον ορίζοντα όλο και πιο πολύ, με ίσες μέρες και νύχτες. Και ο κύκλος των εποχών τελειώνει με τον Ήλιο και πάλι στο χειμερινό ηλιοστάσιο.